intellectualis ſb̓ſtācie ſūt a qͣbꝫetiā corpoꝝ bona quaſi vmbracōſequētiā dependēt: ſūma ꝓpriamqꝫ nobis affert felicitatem:cuiꝰ quaſi caput religio e: nonilla gentilis que falſa ⁊ ficta erroriſqꝫ plena nomē emētita ēſꝫ hec noſtra q̄ ipſaꝝ reꝝ veritate appellacōem adinuenit: quaanimi ad vnū ſolū ⁊ veru deumfirma ſtabilemqꝫ cōuerſionem⁊ vitam q̄ mādatis eius pagatur eſſe aſſerimꝰ quā quidē exvitā amicitia etia int̓ deū ⁊ hoīe)cōſtituitur. amicitia vero btītudo illa vltima et feliciſſimꝰ finiscōſequitur qui a ſuꝑioribꝫ depēdet inde guberijatur. ac rurſuseo ꝑuenturꝰ eſt. Quid igͣr hacinter deum ⁊ hoīes amicitia melius nobis atꝫ beatius excogitari pōt? Nonne vite. lucis veritatis bonorūqꝫ oīm ipſe fons atꝫlargitor e? Anno ip̄e ut cūcta ⁊ſint ⁊ viuat cauſa in ſeipſo complectitur qͣ ergo re indigebit qͥeius amicitia adeptus ē qͥ reruoīm creatorē caritate ſibi ꝯuixitqui patre atqꝫ tutorem illū ſibiaſcripſit Aon poſſumꝰ ꝓfectodicere qui oīa que ad animamqͥ ad corpus queqꝫ ad externaꝑtineat optime beatiſſimeqꝫ ispoſſideat qui caritate ꝓximꝰ deofactus beatiſſima eius amicitiāexacta exqͥſitaqꝫ religiōe ꝯſecutus ē. Hanc ergo ſalutarē ho
minū ad deū ꝯuerſionē atꝫ amicitia ab oīpotēti deo miſſus deuverbū qͣſi lucis infinite ſplēdorcūctis annūciat Non hinc a̓ aliunde ſꝫ vndiqꝫ cūctis ex getibꝰad deū veru grecos ſimul ⁊ barbaros oēꝫ ſexum omnem etatediuītes ⁊ pauꝑes ſapientes ⁊con liberos ac ſeruos magnavoce cōuocat hortaturqꝫ oī ſtudio ac cua̓ hoc donū ſuſcipiamꝰNā ſicuti eiuſdē nature atqꝫ ſb̓ſtancie nos oēs creauit ſic rurſum ꝯgnicōem ⁊ caritate ſua eq̄liter omnibꝫ ꝓpoſuit qui grameius ex toto amimo ꝯplectutur⁊ colūt. Hanc dei erga nos caritate xp̄s qui ipſius dei pr̄is verbū ē ipſe quoqꝫ deus nō reſpiciens ad pccā hoīm ſꝫ ſeipſū eis recōcilians vniuerſo ſicut diuinaexclamāt ſcriptura orbi annūciat. Oenit nāqꝫ ait ⁊ annūciauit pace illis qͥ lōge ſūt ⁊ paceillis q̄ꝓpe ſūt qͥ olim hebrei diuinitus docti predicabāt. Quidāenī eoꝝ clamant recordabūtur⁊ reuertent̉ ad dn̄m oēs finesterre ⁊ adorabūt coram eo oēspatrie gentiū qꝛ dn̄i eſt regnūterre ⁊ ipſe dominabitur gentium. ⁊ rurſus dicite in gentibusqꝛ dn̄s regnauit. etenī firmauitorbe terre qui non cōmouebit̉Alius cōſpicuus erit dn̄s in ipſ⁊ cōteret penitus deos omnesgenciū terre adorabūtqꝫ ipſum