SANCTI AVGVSTINI EPISTOLA I ET II¶ Diui Aurelij Auguſtini Hipponen̄. ep̄i: Liber Epiſtolaꝝ fœliciter incipit.¶ ¶ Iancti Auguſtini ad Voluſianū eūdē ſalutantis: & ut ipſū non pigeat ſanctaꝝ litte-rarū ſtudio curā impēderę: & præcipue ad linguas apl̓oꝝ legēdas exhortātis. Epl̓a. I.Omino illuſtri: & merito præſtantiſſimo filio Voluſiano:Auguſtinus epiſcopus. De ſalute tua: quā & in hoc ſæcu-ſo & in chriſto eſſe cupio: ſanctæ matris tuæ uotis ſū for-Itaſſe etiā ipſe nō impar. Vnde meritis tuis reddēs ſaluta-tionis obſequiū: hortor ut ualeo: ut litterarum uere certeqͣꝫ ſanctarū ſtudio te curā non pigeat impendere. Since-ra em̄ & ſolida res ē: nec fucatis eloquijs ambit ad animū:nec ullo linguæ tectorio inane aliquid ac pēdulum crepitat. Multum mouet: nō uerborum ſed rerum auidum: &multum terret factura ſecurum: Præcipue apl̓oꝝ linguasexhortor ut legas. Ex his em̄ ad cognoſcendos ꝓphetasexcitaberis: quoꝝ teſtimonijs utuntur apl̓i. Siquid autem uel cum legis uel cum co-gitas tibi orit̉ quæſtionis: in quo diſſoluendo uidear neceſſariꝰ: ſcribe ut reſcribā. Ma-gis em̄ hoc forte: dn̄o adiuuate: potero ꝗͣ præſentialiter loqui tecū: non ſolum ꝓpteroccupatiōes uarias & meas & tuas: quoniam non cū mihi uacat: occurrit ut & tibi ua-cet: Verū etiā ꝓpter eorū irruentē præſentiā: qui plærūqꝫ non ſunt apti tali negocio:magiſqꝫ linguæ certaminibꝰ: ꝗͣ ſcientiæ luminibꝰ delectantur. Qd̓ autē ſcriptū habet̉ſemꝑ uacat ad legendū: cū uacat legēti: nec oneroſū fit præſens: quod cum uoles ſu-mitur: cum uoles ponitur.Voluſiani ad beatū Auguſtinū: petitionē eius exponētis habitāqꝫ ꝓximæ cōfabu-lationē replicātis: Et unum e multis quærētē quis ſibi ambigua & dubios ſuos ſenſuspoſſit aperire atqꝫ diſſoluere: Vtꝝ uidelicet mundi dominꝰ & rector intemeratæ uir-ginis corpus impleuerit: eadēqꝫ mater decē menſium longa ꝑtulerit faſtidia: ac uirgopepererit & intacta ꝑmanſerit. An etiā intra corpuſculū uagietis infantiæ ille latuerit:¶cui parua rerū putat̉ uniuerſitas: cæteraſqꝫ humanæ conditionis paſſiones & infirmitates ꝑtulerit: Introducētis. Epl̓a. II.Omino uere ſancto ac merito uenerabili patri Auguſtino ep̄o: Voluſianuſ.Petis a me uir ꝓbitatis iuſticiæqꝫ documentū: ut aliqua ex ambiguis lectionis peritæ diſcenda percōter. Amplector gratiam muneris imperati: meqlibens in diſciplinas tuas offero: ueteris ſentētiæ auctoritatem ſecutus: quænullā ad perdiſcendā abundare credit ætatē. Neqꝫ īmerito ſapiens prudentiæ ſtudianullis terminis neqꝫ fine cōcluſit: quādo primordijs ſuis remota uirtus nunꝗͣ adeo re-ſerat̉ adeuntibꝰ: ut oīs ꝓtinus ad agnitionē pateſcat. Dn̄e uere ſancte ac merito ue-nerabilis pater: eſt operep̄cium cognoſcere habitā inter nos ꝓxime cōfabulationē.Quibuſdam amicorū conuentibus aderamus frequētes: proferebantur illic ꝓ ingenijs ſtudijſqꝫ ſentētiæ: Erat tn̄ ẜmonis rhetorica partitio (apud agnoſcētē loquor) nāetiā iſta paulo ante docuiſti. Aſtruebat̉ ꝗd eēt īuētio: quæ iuentiōis acrimonia: quātꝰdiſponendi labor: quæ trāſlationis gratia: quæ iconiſmatū pulchritudo: & ꝓ ingenionaturaqꝫ materiæ: appoſita etiā dicendi facultas. Alij rurſus poeticā eleuabāt fauen-tes. Nec hanc quidē eloquētiæ partē tacitā aut inhonorā reliquis: ut cōueniēter poe-ta dixerit: Inter uictrices hederas tibi ſerpere lauros. Dicebatur ergo quantus iconiæ Uir. in buco.eſſet ornatus: quæ metaphoraꝝ uenuſtas: quāta in cōparatione ſublimitas: iam leuesenodeſqꝫ uerſus: atqꝫ ut ita dixerim: cæſurarum modulata uariatio. Tunc ad familia-rem tuam philoſophiā ſermo deflectit̉: quā ipſe ariſtotelico more tanꝗͣ eſocraticā fo-uere cōſueueras. Quærebamꝰ & ꝗd egerit præceptor ex lycio: quid academiæ mul-tiplex & continuata cūctatio: quid ille diſputator ex porticū: quid phyſicoꝝ peritia:quid epicureorum uoluptas: quid inter omnes infinita diſputādi libido. Tuncqꝫ ma-gis ignorata ueritas: poſtꝗͣ præſumptum eſt ꝙ poſſit agnoſci. Dum in his cōfabulatio