vltra te raperis ad temetipſum ſollicitꝰ infirmitatis tue freno reuoceris.Vn̄ neceſſe eſt vt cum v̓tutū nobis copia blādit̉: ad infirma ſua mētis oculus redeat. ſeſeqꝫ ſalubriter deorſuꝫmat: ne recta que egit: ſꝫ ea que agereneglexit aſpitiat. vt dū cor ex memo-ria infirmitatis atterit̉. apud humilitatis auctorē robuſtius in v̓tute ſoli-det̉. qꝛ ⁊ plerunqꝫ omnipotēs deusidcirco rectorum mentes qiamuis e-magna perficit. imperfectis tamenex parua aliqua parte derelinquit. vtcum mentis virtutibus ratilant imꝑ-fectōnis ſue tedio tabeſcant. ⁊ nequaqͣꝫ ſe de magnis erigant: cum adhuccontra ſe minima mintentes laborāt:ſed quia extrema non valent vincerede precipius actibus non audeant ſuperbire. ¶ Ecce bone vir reprehenſiom̄s mee neceſſitate compulſus: dummonſtrare qualis debeat eſſe paſtor inuigilo pulchruꝫ depinxi hoīeꝫ pictorfedus: alioſqꝫ ad ꝑfectōis litꝰ dirige̓