paulopoſt quid ꝑtulit adiunxit Auertiſti faciem tuam a me ⁊ factus ſū cōturbatꝰ. Acſi aperte dicat. Fortē meinter v̓tutes credidi: ſꝫ qͣntē infirmitatis ſim derelictꝰ agnoui. Hinc rurſuꝫdicit̉. Iuraui ⁊ ſtatui cuſtodire iuditia iuſtitie tue. Sed qꝛ eius virium nōerat manere in cuſtodia quā iurabat.debilitatē ſuaꝫ ꝓtinꝰ turbatꝰ inuenitVn̄ ⁊ ad precis oꝑeꝫ ſe cōtulit repente dicens. Humiliatꝰ ſum vſquequāqdn̄e viuifica me ſcd̓m verbū tuū. Nonunqͣꝫ vero ſuperna moderatio priusqͣꝫ per munera ꝓuehat: infirmitatismemoriam ad mentē reuocat: ne d̓ acceptis muneribus intumeſcat. Vnde⁊ ezechiel ꝓpheta quotiens ad contēplanda celeſtia ducit̉: prius filius hominis vocatur. Acſi hunc aperte dominus ammoneat dicens Ne de hijsq̄ vides in elatōe cor ſubleues: cautꝰ ꝑpende qd̓ es: vt cū ſūma penetras eēte hoīem recognoſcas: quatenus dū