atteſtante: qui ait. Quicunqꝫ vult amicus eſſe huiꝰ ſeculi: mmimicꝰ dei cōſtituit̉. Ammonēdi ſūt qui amiſſa plāgūtnec tn̄ deſerūt: vt ſollicite conſiderentqꝛ ita plerunqꝫ mali inutiliter cōpun-gunt̉ ad iuſtitiam ſicut plerūqꝫ boniinnoxie tēptant̉ ad culpaꝫ. Fit qͥppemira exigētibꝫ meritis oſitonis int̓ne menſura: vt ⁊ illi de bono aliquidagunt qd̓ tn̄ nō perfitiunt. ſuꝑbe int̓ipſa que iā pleniſſime perpetrat malaconfidāt. ⁊ iſti dum de malo tēptantur cui nequaqͣꝫ cōſentiūt quō per infirmitatem titubāt eo greſſus cordisad iuſtitiā ꝑ humilitatē verius figātBalaaꝫ quippe iuſtoꝝ tabernacula reſpitiēs ait. Moriat̉ aīma meā morteiuſtoꝝ: ⁊ fiant nouiſſima mea hoꝝ ſimilia. ſed cum compunctōnis tempꝰabceſſit contra eorum vitā quibus ſeſimilem fieri etiaꝫ moriendo popoſcerat conſilium prebuit. ⁊ cum occaſio-nem de auaritia repperit. illico oblitꝰeſt quicquid ſibi de innocētia optauit