fletum committere qd̓ rurſum neceſſeſit flere. Hinc ꝑ ÿſaiaꝫ dicit̉. Lauamīmūdi eſtotē. Poſt lauacꝝ em̄ mūdꝰeſſe negligit quiſquis pꝰ lacrimas vi-te īnocētiā nō cuſtodit. ⁊ lauant̉ gͦ ⁊nequaqͣꝫ mūdi ſunt qͥ cōmiſſa flere nōdeſinūt: ⁊ rurſus flenda ꝯmittūt Hicper quēdā ſapiētem dr̄. Qui baptizatur a mortuo ⁊ iteꝝ tangit illū: quidꝓficit lauatio eius? Baptizat̉ quippea mortuo qui mūdat̉ fletibꝫ a peccatoSed pꝰ baptiſmū mortuū tāgīt qͥ culpam poſt lacrimas repetit. Ammonēdi ſunt qͥ cōmiſſa plangūt nec tn̄ deſerūt. vt an diſtricti iudicis oculos eisſe ſimiles eſſe agnoſcāt: qui venientesad facieꝫ quorundā hoīm magna eisſubmiſſione blandiunt̉. recedētes autem inimicitias ac damna que valentatrocit̉ inferūt. Quid eſt em̄ culpā flere: niſi humilitatem deo ſue deuotōisoſtendere. Et quid eſt poſt fletuꝫ praua agere: niſi ſuperbas in eum quemrogauerat inīcitias exercere Ilacobo