Cuꝫ hijs qui oderunt pacem eram pacificꝰ. cū loq̄bar illis īpugnabāt megratis. Ecce ⁊ loquēs īpugnabat̉ ettn̄ īpugnatꝰ erat pacificꝰ. qꝛ nec inſaniētes ceſſabat rep̄hēdere: nec rep̄hēſus negligebat amare. Hinc etiā paulus ait. Si fieri pōt ꝙ ex vob̓ eſt cumoībꝫ hoībus pace habētes. Hortatꝰem̄ diſcipulos vt pace cū omībꝫ haberent p̄miſit dicens Si fieri poteſt. atqꝫ ſubiunxit. qd̓ ex vobis eſt. Difficile quippe erat vt ſi mala acta corripe-rent habere: pacem cum omnibus poſſent Sed cum temporalis pax in prauorum cordibus ex noſtra increpatone confundit̉ īuiolata neceſſe eſt in noſtro corde ſeruet̉. Recte itaqꝫ ait qd̓ex vobis eſt: acſinimirum dicat quiapax er duarum partium ꝯſenſu ſubſi-ſtit: ſi ab eis qui corripiūtur expellit̉:integrā tn̄ in vr̄a qͥ corripitis mēte teneat̉. Vn̄ iſde rurſū diſcipulos amonꝫdicēs. ſi qͥs n̄ obedit v̓bo nr̄o ꝑ epl̓iꝫHunc notate: ⁊ non commiſie imini.