Hinc ꝑ ſemetipſaꝫ veritas dicit. Nolite arbitrari qꝛ venerim paceꝫ mittere in terrā: non veni pacē mittere ſꝫ gladiū Maloꝝ qͥppe cū incaute amicicijsiūgimi culpis ligam̉. vn̄ ⁊ joſaphat.tot de anteacta vita p̄conijs attollit̓De achab regis amicicijs pene periturus increpat̉. Cui a dn̄o ꝑ ꝓph̓am dicit̉. Impio p̄bes auxilium: ⁊ hijs q̓oderūt dn̄m amicitia iungeris. Et id-circo irā quidē dn̄i mereberis: ſꝫ bo-na opera īuenta ſunt in te: eo ꝙ abſtuleris luros de terra iuda. Ab illo em̄qui ſumme rectus eſt eo ipſo iam diſ-crepat. quo peruerſorum amicitijs vita noſtra concordat. Ammonendiſunt pacati. ne ſi ad correptōnis verba proſiliant: temporalem pacem ſibiperturbari formident. Rurſumqꝫ ammonendi ſunt vt eandem pacem dilectōne integra intrinſecus teneant: qͣꝫper inuectionem vocis ſibi extrinſe-cus turbant. ¶ Quod vtrunqꝫ prouide dauid ſe perhibet ſeruare cū dicit