illa tremenda ſacroſancta corꝑis ⁊ ſanguinismiſteria que ipſorū ora quaſi quotidie tangerehabent. Demū male loqui volens de alio debetprimū cōſiderare ſeipſū. fragilitatem ſuā. et ꝓprios defectus. et quomō indiget etiam ipſa miſericordia dei ne cadat. ſicut ille cecidit de quo loc̄intendit. ymmo iam ſimilit̓ ⁊ forte plus gͣuitercecidiſſet niſi diuina gracia ſe perſeruaſſet. Nemo quippe ē ſanctus aut innocēs viribus ſuisPenſet quoqꝫ ſi ipſe eſſet inſtatu aliorū ut alijfaciunt facerēt et qn̄qꝫ peius. Occaſiōe namqꝫpeccandi que valde multiplex eſt data. difficile ēnon peccare. ymmo ſingulare dei domum tūc peccatum poſſe vitare. Nam ſi homo qui non niſiſe et linguam ſuam regere habꝫ ita ſepius deficitoccaſione ſe offerēte. nt̄ cadat tam facile in peccatum detractionis et cetera mala nec poſſunt eſſedn̄s ſuiipſius. quid rogo hic eſtīare pie debebitde ceteris qui non ſolum ſe ſed et alios multosdiuerſorū et mirabiliū morum regere hn̄t. Nōne ſi qua viſcera pietatis et fraterne caritatis īeo fuerint ꝓ hijs talibus ſi non omnia pūctualiter ad rectū dirigunt. magis deuote orabit. ꝙͣd̓tractorie lacerabit. Regratiabit̉ itaqꝫ deo quiſe in tuto collocauit. et conpacietur fratribꝰ. qͥaomnes vnū habemꝰ patrē in celis. taꝫ varijs etmultis ꝑiculis. etiam n̄ tantū ꝓ ſe ſꝫ ⁊ ꝓ ꝯmui