et ſepiꝰ tranſit in mortale peccatū. Tale em̄ verbn̄ nō eſt ocioſum. de quo iuxta terribileꝫ veritatis cōminacionem ſumus reddituri rōnem. ſedet cōmuīter ꝑnicioſum ⁊ multiplicit̓ nocinū Nāhēmus extali verbo occaſionem ⁊ racōnem magne dāpnificacōnis aliorū in ſua fama. etiam perhoc cadūt ſepiſſime tā loqn̄tes ꝙͣ audientes. veliu dignacōnem cōtra eos de qͥbus fit oblocutiovel in falſam iuſtificacōnem ꝓpriaꝫ tā cordis qͣoris dū viꝫ cogitacō interior penſans corā ſe poſita aliena mala et ſua ꝓpriā mala qn̄qꝫ ſimiliaaut maiora palpans tumet ⁊ inflatur dicendoGratias tibi ago dn̄e deus. qͥa nō ſum ego talisqual̓ iſte de quo tāta mala referūt̉. Et ſic miſercadit in foueā quam fecit. ⁊ cū illo euangelicophariſeo falſe iuſto fit pcc̄ori quem ipſe iudicatſi nō ſemper deterior ei. tam̄ ꝓpter ſuam ſuꝑbiaꝫſimilis quia etiam peccator ut alius ⁊ ſi nō aliomō. Et hoc phai̓ſaicū tam in loquentiū quamaudientium cōcipitur facilime et fit ſalteꝫ affeūetiā ſi racio videatur iudicare aliter ⁊ id ore manifeſtare minime attemptet CIquis auteꝫ quereret ſignū quomō ſcietQqn̄ ex bono fine loquatur. a̓ malo. de malis ꝓximi. Reſpond̓tur. ꝙ dum loquit̉ aliquisad bonum illius cuius mala cōmemorat. ut puta in ſe ⁊ audientibus ꝓuocet mētem ad orādū