Lauamī mūdi eſtōte. auferte nequiciā ab aīa-bus vr̄is ¶ Pene igitur ille ſibi ꝯſcius eſſe dꝫet certus. et ſue inocētie fidus. qͥ ad deū man-extēdit ⁊ porrigit innoxias. Cū apl̓s dicit. Volo aūt viros orare in om̄i loco leuātes ſanctasmanus. Ille enī ad deū merito extollit manusille p̄ces bone ꝯſciētie fundit. qui dicere poteſttu noſti dn̄e qͣꝫ ſancte. qͣꝫ innocentes. qͣꝫ pureſut ab om̄ī fraude ⁊ iniuria ⁊ rapina. quas adte expando manus. qͣꝫ mimaculata labia ⁊ abomni mendacio libera. quibꝫ tibi ut michi mi-ſerearis p̄ces fundo. Talis enim cito mereturaudiri ⁊ antequa penitus p̄ces fundat poteſtimpetrare quod poſtulat. ¶ Scio enī eſſe quosita nequicie ⁊ auaricie ꝓfunda caligo cecauit.ut cū illis ꝓſpere ceſſerit ꝙ aut pauperem perpotentia vicerint. aut infirmū virtute ſuperauerint. aut inocentem teſtimonijs fallis obru-ernnt aut furtum fecernit aūt rayma. deo gratias agat. qͦ opitulāte talia ſe ꝑpetraſſe credūtet tam iniquū deum iudicent. ut putent eū ſce-lerum ſuorum fuiſſe participem. Stulti ⁊ miſcriuſqꝫ adeo ſuis iniquitatibꝫ excecati. ut non in-telligant deo nō poſſe placere quod ꝓhibet. etquaſi vnumerimen ſatis non ſit. niſi adhucmale ſentiendo de deo adiciatur ⁊ aliud ¶ Alijvero in hoc ſe iuſtificari exiſtimant ꝙ de ſubſtātia pauperum exiguam elemolmam faciunt