quadā lamentacōe teſtatur dicēs. Sine filijsfactus ſum. ꝑdidi ppl̓um meū ꝓpter pcc̄a eoꝝ.Ex hoc gͦ cognolce. qͣliter te deus diligat quēmauult viuere qͣꝫ perire. et tu eū cōtemnis ⁊ de-ſpicis. qͥ amplius qͣꝫ tuip̄e te diligit. qͥ te moricupiēte vult viue̓. Nolo inqͥtdn̄s morte pcc̄ō-rū. ſꝫ ut ꝯu̓tantar ⁊ viuāt. Tu igit̉ mori voluiſtipeccādo. ille te viue̓ vult ꝯuertēdo. O ſtulte oirreueres ⁊ ingrate. qͥ nec in hoc deo qͥ tibi vultmiſereri ꝯſentis. qͥ te mauult ſua pietate ſalua-re. qͣꝫ tuo ꝑire pcc̄o. ¶ Nemo igitur ſibi ideoblādiat̉. nemo ſe ſtulta ⁊ vana ſulpicōne deci-piat. Nemo idcirco ſecurus delinqͣt ⁊ liber. quiaſuꝑ pcc̄ores ꝯfeſtim dei ira iudiciūqꝫ non venitut ex hoc opinetur ſe impune peccaſſe. ꝙ nonilico perimatur. ſed hoc magis differre deū qͣꝫdiſſml̓are cognoſcat. et ira dei pcc̄oribus quā-ius ſeram ſubito ⁊ repente venturam. ſicut ſcri-ptum eſt. Ne dixeris. peccaui. et quid acciditmichi triſte. Eſt enī altiſſimus redditor pati-ens. Et alibi. Ne tardes cōuerti ad dn̄m. neqꝫdifferas de die in diē. ſubito enī veniet ira eius.¶ Qd̓ in pleriſqꝫ impletur. quibꝫ obnimia peccata et in preſenti ira dei ſuꝑuenit et in futuroſeruatur. Sed hͦ nemo intelligit. nemo. ꝯgno-ſcit. nec quiſqꝫ aduerſa ſuſtines malis ſuis eſtimat irrogari. ſꝫ ſi qͥd ꝑtulerit. ꝯſuetudīs potiꝰputat eē qͣꝫ emīs. Et idcirco deꝰ in pn̄ti nō vid̓r