ab ipſo fonte oīm bonoꝝ accipiat. ac dona ſuain ſuis iuſte conſeruādo que ab eo accepiſſentet ideo non erat neceſſe ut vel angelus damna-tionem ad manifeſtandam dei iuſticiaꝫ. vel ho-mō miſeriā ad declarandam dei miſericordiaminciderent. cum vtrūqꝫ inſtātibꝫ angelis decla-rauit. miſericordiā videlꝫ eos alapſu conſeruādo. iuſticiā p̄mia dando. Quia aūt libera volūtate angelus vel homo a deo apoſtotauerūt mi-ſericordiā ⁊ iuſticiā quaſi pͥus occultam mani-feſte experti ſunt. dum illum iuſticia manifeſtedamnauit. iſtum miſericordia miſericorditerde miſeria liberauit. Et cum in hac experientianichil deo vtilitatis accreuerit in quo plenitu-tudo oīm bonoꝝ ante omēm cretam creaturaꝫfuerit. Sequitur ꝙ nulla ncc̄itas ſed ſola volūtas eos ad miſeriam cōpulerit.¶ De malo quid ſit et ꝙ in regno dei nichil in-ordinatū relinquitur.¶ ca. xvij.Eum auteꝫ auctorem mali non eſſe hincaperte conſtat ꝙ ip̄e omne malum dam-nat. Porro ꝙ malū non ſubſiſtat. euidens racōꝓbat. Om̄is ſb̓a bona eſt. ſed malū bonū nō eſtigitur malū ſubſtātia nō eſt. ſꝫ pͥuatio boni eſt.videtur aūt malū quoddā agēdi vel patiēdiſeꝑabile accidēs. In actu quidēdū inordinateagitur. in paſſione aūt dū inordinata actō bn̄ordinabiſ. In regno quippe cūcta ordinantis.