ſonis pſalitatē. ſb̓a aūt deſigͣre eſſentie vnitatē¶ Cur pater nō mr̄. et filius nō filia d̓r ſꝫ verbinomē obtineat. ¶ Fratres.¶ ca. xj.Sa ſimilitudīe vocat̉ eterna lux pr̄. M.uia ex ſe prolem ſibi equalem genuit.F Nōne ſibi magis mr̄is nomē ꝯuenire vid̓r.M In pr̄e ſꝑ e pnͥcipalis cauſa ꝓlis. et ideoa pnͥcipali ſexu debuit iure hͦ noīe appellari. FQua ſimilitudīe d̓r gignere. Certuꝫ ē ꝙmēs gignit cogitacone. cū aūt mes ſeip̄am co-gitat. qͣſi aliā ſibi ſimilē generāt. Sic ſumꝰ deuscū ſeip̄m tale̓ qͣlis eſt cogitauit. ꝓculdubio ſi-milem ſibi ꝑ om̄īa ymaginē generauit. et ſicutgignens iure pater vocatur ita rectiſſime ge-intus filius nomīatur.. F. Si deus filiū genuitvidetur aliqn̄ fuiſſe ꝙ filiū nō habuerit. et hocnomen ex accidēti accepit. qd̓ hi ooc ita eſt ſuperior ꝓlatio labefactatur. qua deo nichil accidē-tale ſed totuꝫ eſſentiale p̄dicabatur. ¶M Iāracō docuit dei eſſentiā vitam eternam micij etet finis neſciam. ꝙ ſi hec lingulariter vera vitaabſqꝫ inicio ſemperfuit. conſtat ꝙ abſqꝫ imcioſemꝑ ſe viuere intellexit. quod ſi ſe viuere nonintellexit ſapiens non fuit qd̓ nephas ē de deodicere. Qd̓ ſi aliqn̄ ſapientiam aliūde accepitqua prius caruit. tunc id a quo tantū bonumaccepit deo melius extitit. quod abſurdiſſimūē. Sꝫ ſi ſempiterna vita ſe ſꝑ viuere intellexit.