Palmi poſteriorūſucreſſiue in diuerſis temporibꝰ. Et rō iſtius eſt. qꝛ ſi vnus ⁊ idem hō ſiml̓haberet de eodē ſcīa ⁊ opinionē tunc cognoſceret ſimul ⁊ ſemel de eadē reꝙ poſſet ſe aliter habere ⁊ ꝙ nō poſſet ſe aliter habere qd̓ eſt īpoſſibile.Circa ſcd̓am ꝑtem capituli quō ph̓us ꝯꝑat ſci-QNVI¶Aentiam ad alios habitus intellectuales¶ Solutio ꝯꝑat dupl̓r. pͥmo ad habitus qͥ ſunt de ꝯcluſionibꝰ. ſcd̓o ad habitumqui reſpicit medium. ¶ Quo ad pͥmum breuiter ſe abſoluendo d̓t ꝙ quōoportet diſtinguere inter reliqua ſcꝫ inter ratōnem intellectum ſcīam arteꝫprudentiam ⁊ ſapientiā nō ſpectat ad p̄ſentem ſpeculatōem ſed ꝑtim ſpectat ad phyſicā ꝑtim vero ad moralem ph̓iam.Quid intelligit ph̓us hic ꝑ ratōnem quid per intelle-¶VL L ctum ſcīam ⁊ ſic de alijs ¶ Solutio ꝙ ꝑ ratōnem intelligit potentiam anime de qua ſpectat ꝯſiderare ad phyſicum quō ſcꝫ di-ſtinguatur ab intellectu memōia ⁊ alijs potentijs cognitiuis. Intellectusem̄ accipitur dupliciter. vno modo vt nominat potentiam ⁊ ſic ꝯſideratioeius ſpectat etiam ad phyſicam. Alio modo vt nominat habitum ſicutetiam alia quattuor. ſcꝫ ſcīa ars prudentia ſapientia. ⁊ ergo determinatioillorum ſpectat ad moralem ph̓iam. Uel poteſt dici ẜm egidium de romaꝙ ꝑ ratōnem intelligit ph̓us habitum ꝯcluſionis que ſubdiuiditur ꝯſe-quenter in quattuor alios habitus. ſcꝫ in artem prudentiam ſcientiam ⁊ſapientiā. ¶ Pro quo notandum eſt ꝙ habitus intellectiuus qui eſt veri tantum. Prima ſui diuiſione diniditur in intellectum qui eſt habitꝰ pͥncipiorum ⁊ in ratōnem que eſt habitus ꝯcluſionis. quia cōcluſio habeturper ratōnem non autem principia. Et ratio. ꝯſequenter ſubdiuiditur inquattuor alios habitus. qꝛ ꝯcluſio vel eſt practica vel ſpeculatiua. ſi pra-ctica hoc eſt dupliciter. qꝛ vel eſt de agibilibus. ⁊ ſic eſt prudētia. vel de factibilibus ⁊ ſic eſt ars. Si ſpeculatiua hoc etiam eſt dupliciter. qꝛ vel ha-betur per cauſas altiſſimas ⁊ ſic eſt ſapiētia. vel per cauſas nō altiſſimaset ſic eſt ſcientia.Quid eſt ſollertia. ¶ Solutio ſollertia eſt ꝓmpQIILIIH L Icudo vel lſubtilitas quedam inuenendi meduꝫin nō proſpecto tempore. Et ponit ph̓us in textu de hoc tria exempla.Primum eſt vt ſi queratur ab aliquo propter quid luna conuerſa ad ſo-lem habet ſplendorem. Et ſtatim in nō proſpecto tempore reſpondeat ꝙhoc ideo eſt. quia luna nō habet lumenſuum a ſe ſed a ſole. talis dicitur habere ſollertiam. Secundum exemplū eſt. vt ſi queratur quare diues diſ-putat vel litigat cum paupere. Si tunc ſtatim ſine magna deliberationereſpondeat. quia diues conceſſit aliquid pauperi quod repetit. talis dici-tur eſſe ſollers. ¶ Tertium exemplum eſt. Si queratur quare iſti qui pri-us fuerant inimicitiam facti ſunt amici tunc ſi reſpondeat quis ꝙ hoc eſtpropter vnum tertium cuius facti ſunt inimici illa vocatur ſollertia.Utrum ſollertia etiam ꝑtineat ad ſcientiam ⁊ deQulLILLIL montiratonem. 1 Solutio ꝙ ſic. At ratio liusO iiij