Primi perihermeniasIn ſecūdo vero determinat̉ de alijs ꝓprietatibꝰ eius. Primus liber ſubdi-uidit̉ in tres tractatus. In pͥmo determinat̉ de partibꝰ enūciatōis. In ſe-cūdo de ipſa enūtiatōe. Et in tercio de paſſione enūciatōis que eſt oppoſi-tio. Primus tractatus hꝫ quatuor capl̓a. In quoꝝ primo determinat departibꝰ remotis enūciatiōis. Et diuidit̉ in duas partes. qꝛ pͥmo ponit ordinem dicendorum ſiue moduꝫ ꝓcedendi. In ſecūda ꝓſequitur intentumUnde pͥmo ponit iſtā ꝓpōnem ꝓhemialem.¶ Propoſitio ꝓhemialis¶ Primū oportet ꝯſtituere quid ſit nomē et quid v̓bū. poſt-ea quid negatio ⁊ affirmatio. ⁊ enūciatio. et oratio¶ Et dꝫ ſic exponi (oportꝫ) .i. nccārium vel expediens eſt (pͥmuꝫ) id eſtin pͥncipio iſtius ſcīe (ꝯſtituere) .i. definire ſeu declarare (qͥd ſit nomē ⁊ qͥdꝟbū) ſupple que ſunt ꝑtes integrales enūciationis (poſtea qͥd negatio ⁊ affirmatio) que ſunt partes ſubiectiue ſiue ſpēs eius. Et ſuppᵉ deinde oportet ꝯſtituere (quid ſit enūciatio) de qua hic principaliter intendit̉ (et quidoratio) ſuꝑᵉ que eſt genus enūciationisNomē ⁊ verbū ſunt ꝯſtituta a grāmatico. gͦ nō oportꝫ ea hic cōA ſtituere. ſicut d̓t iſta ꝓpoſitio ¶ Sol̓o. licet nomen ⁊ ꝟbū ſint beneinſtituta a grāmatico ad ẜcandum. nō tn̄ ſunt ꝯſtituta logica ꝯſtitutioneꝑ quā efficiūtur partes enūciatiōis.¶ Et ſi dicat̉ nomen ⁊ ꝟbū ſunt incōplexa. gͦ de eis nō debet hic determinari. qꝛ hic agit̉ de his que regulant intellectū noſtrū in ſecūda eius oꝑation. Sol̓o. licet in hoc libro pͥncipaliter determinet̉ de his que regulant intellectū noſtrū in ſecūda eius oꝑatione. p̄t tn̄ de alijs bene determinari mi-nus pͥncipaliter. inqͣꝫtū ad pͥncipale ꝯſideratū reducūtur. ⁊ ſic eſt de noīe ⁊ꝟbo. qꝛ reducūtur ad enūciatōem ſicut ꝑtes integrales ad ſuū totū¶ Quare in iſta ꝓpōne ꝓhemiali preponit̉ negatio affir-QVI mationi Sol̓o alber ꝙ rō illius eſt. qꝛ ph̓us intendithic determinare de enūciatōe cuius pͥncipalis paſſio eſt oppoſitio. ſed negatio eſt ꝯplementū oppoſitionis. qꝛ licet oppoſitio ſit inter affirmatiōem etnegationem equaliter. tn̄ nō ꝯpletur niſi in negatōe. et ergo negatio preponitur hic affirmationiSicut enūciatio diuidit̉ in affirmatōeꝫ ⁊ negatiōem. ita diuidit̉ incathegoricā ⁊ hypotheticā ergo illa mēbra fuiſſent hic enumera-ta ſicut affirmatio ⁊ negatiō ¶ Sol̓o. ꝙ enūciatio cathegorica ſatis innuit̉ꝑ affirmatōem ⁊ negatōem. ſed enūciatio hypotetica non debuit hic̄ enu-merari. Et rō eſt. qꝛ illa nō hꝫ ncc̄itatem abſolutā ſed neceſſitatē dependetem ex ncc̄itate ſuaruꝫ partium. Et ergo quia iſte liber finaliter ordinat̉ addemonſtrationē ad quam requirit̉ abſoluta neceſſitas. ideo hic nō fit ſer-mo de enūciatione hypoteticaQuare enūciatio preponit̉ oratōi in ꝓpoſitiōe iſta proQ IIXI IIhemīali cū tn̄ oro ſit genus euiciatiō¶ Solo. licꝫ enūr l.
Druckschrift
Epitomata, sive Reparationes Logicae veteris et novae Aristotelis : iuxta viam et expositionem Alberti Magni
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten