GeparationesQuid eſt ſubiectū iſtius libri Solutio ens or¶LNIVITIV dinabile in tatiōe ſubūcibilis ⁊ p̄dicabilis proutſubſtat voci talem ordinem ẜcanti. Et ꝙ hoc ſit ſubiectum patꝫ. qꝛ ſibiꝯueniunt ꝯditōnes ſubiecti attributōnis. Preterea in iſto libro pͥncipa-liter determinatur de ordinatōne ſubijcibilium ⁊ p̄dicabilium adinuicemet ergo ordinabile ẜm ratōnem ſubijcibilis ⁊ p̄dicabilis debet eſſe pͥncipium ⁊ pͥncipale ꝯſideratum in iſta ſcīa. Et quod additur ibi ꝓut ſubſtatvoci talem ordinem ẜcanti ſumptum eſt ex boetio qui d̓t ꝙ liber p̄dicamētorum eſt de decem pͥmis vocibꝰ decem rerum pͥma pͥncipia ẜcantibusAt ſi dicatur ꝙ logica nō eſt de vocibus. qꝛ hoc ſpectat ad grammaticaꝫergo male dicitur ꝙ liber p̄dicamentoꝝ eſt de decem pͥmis vocibus. Solutio ſcoti ꝙ boetius in illa loquutōne intellexit paſſiuam ꝑ actiuam hocmodo liber p̄dicamentorum eſt de decem primis vocibus decem rerumprima principia ſignificantibus. id eſt de decem generibus per decem voces ſignificatis.Nullū ꝯplexū p̄t eſſe ſubiectū. ſed ens ordinabile in ratōne ſubij¶Lcibilis ⁊ p̄dicabilis ⁊c̄. eſt qͥd ꝯplexū. ergo nō p̄t eſſe ſubiectū iſtiꝰlibri. ¶ Sol̓o lꝫ ſit qͥd ꝯplexū ẜm vocem nō tn̄ ẜm rē vl̓ ẜm ẜcatōem vtimur em̄ illo ꝯplexo loco vnius vocis incōplexe nobis deficientis.Si ens ordinabile ⁊c̄ eſſet hic ſubiectū. tunc ſeq̄ret̉ ꝙ decem p̄dicamentoꝝ eſſet aliqd̓ cōe vniuocū. ſed hoc eſt falſum. ergo. Solutio ꝙ nihil ꝓhibet aliqͥd eē ꝯmune vniuocū decem p̄dicamentis ẜm eſſelogicū ꝯſideratis qͣꝫuis ip̄is nihil poſſit eſſe ꝯmune vniuocuꝫ ꝯſideratisẜm eſſe reale. vt vult areſtoteles quarto metaphyſice Uel poſſet negari ſequela. qꝛ nō opꝫ ꝙ ſubiectum ſcīe ſemꝑ ſit vniuocum. ſed ſufficit ꝙ ſit cō-mune analogum ad quod om̄ia in ſcīa ꝯſiderata poſſint haberi reductio-nem ⁊ attributōnem.Equiuoca dicuntur quorum ſolum nomen eſt commune. Quō diuidit̉ iſte liber p̄dicamētoꝝ. Sol̓o pͥma ſui diuiſione diꝘ uidit̉ in tres tractatus. In quoꝝ pͥmo determinat de an̄p̄dicamētis. In ſcd̓o de veris p̄dicamētꝭ. Et in tertio de poſtp̄dicamētꝭ. Pri-mus tractatus ſubdiuidit̉ in tria capitula. In quoꝝ pͥmo determinat̉ detribꝰ pͥmis modis p̄dicādi. In ſcd̓o de duabꝰ diuiſionibꝰ. Et in tertio deduabꝰ regul̓. Primū capitulū iteꝝ diuidit̉ in tres ꝑtes. qꝛ ī pͥma on̄dit qͥsſit modꝰ p̄dicādi eqͥuocꝰ. In ſcd̓a qͥs vniuocꝰ. ⁊ in tertia qͥs denoīatiuusQuid ē an̄ p̄dicamentū. Sol̓o ē qd̓dā p̄ambulū ab areſtotele¶Q traditū īmediate an̄ vera p̄dicamēta vales ad noticiā eoꝝ a pͥoriEt ꝑ hoc qd̓ d̓r a pͥori excludunt̉ poſtp̄dicamēta qꝛ illa etiam valent ad-noticiā p̄dicamētoꝝ ſꝫ a poſteriori. iſta vero an̄p̄dicamēta valēt a pͥori ethoc inqͣꝫtū cadūt ſub ꝯſideratōe logica. Et ſic ſoluit̉ argumētū quo poſſꝫargui vt ſupͣ ꝙ decē p̄dicamēta ſunt pͥma pͥncipia. gͦ nihil ē an̄ ea qꝛ vihil ēan̄ ea ẜm eſſe reale ſed bn̄ ẜm intētionale ⁊ vt cadūt ſub ꝯſideratōe logica