dicēt ad ſui excuſatiōꝫ vl̓ alleuiatōeꝫ pctī ꝑtinētiavtputo ꝙ diabolꝰ fecit eū face̓ tl̓e malū l̓ plane-te vl̓ vicini vl̓ ꝯſangͥnei l̓ hmōi. eū rep̄hēdas oſtēdēdo ei falſitatē ſuā qꝛ ſcꝫ nl̓lꝰ tͣhit̉ ad pctm̄ niſiꝓpͥa malicia ſua vl̓ volūtate. et iō n̄ ſe excuſet ſꝫ accuſet. iij. q. j. in̄ eſt. Itē ſi recitat pctā alioꝝ ſine neceſſitate. cū ſcꝫ ſine hoc ſufficiēt̓ poſſit expͥme̓ ſuūeū rep̄hēdas ⁊ āmoneas vt nihil dicat d̓ factis aliorū In̄ poſſꝫ pctm̄ alteriꝰ detegi niſi hoc faceretex aliqͣ cauſe. non ſolū neceſſaria ſꝫ etiā alias vald̓rōabili. Itē ſi dicit lōgas fabulas. āmoneas eū vtdimittat ſuꝑflua ⁊ ſolū qͣntū ē neceſſariū ad d̓cla-ratōꝫ pctī dicat. nec inmiſceat narratōꝫ ſuaꝝ tribulacionū cū pctīs vt faciūt mulieres. Itē āmoneasvt n̄ vtaʳ v̓bis paleatis ſeu ſophiſticis ad dādū intellige̓ vnū ꝓ alio. nec etiā vtaʳ v̓bis nimis turpibꝰ v̓ poſſit ꝑ v̓ba hōeſtiora pctm̄ d̓clarare. de histn̄ in hoc vltimo ſcꝫ dictis plꝰ vl̓ minꝰ penitēs ā-moneas ꝓut videb̓ eos indigere in ꝑ ſecutōe ſueꝯfeſſione.¶ De cōdictioībus cōfeſſionis ¶ CapitulūoctauumLzOnit aūt Tho. ī. iiij. di. xvijꝙ ꝯfeſſio dꝫ hr̄e. xvj. ꝯditōsQue qͥdē ꝯtinēt̉ ī his v̓ſibꝰAyySit ſimplex hūil̓ ꝯfeſſio pura fidel̓. Vera freqn̄s nūdadiſcret̉ libēs ve̓cūda. Integͣſecret̉ lac̓mabil̓ acele̓at̉ Fortis ⁊ accuſās et ſit ꝑere ꝑa-ta. Prīo ſit ſimplex vt non recitet ī ꝯfeſſione niſi
Ae ac.