xijia
contricio. de peccatis āt oblitis ſufficit contriciogeneralis cū conatu ad recordandū et dolēdū. etdolere d̓ obliuione peccatoꝝ q̄ ex negligētia con-tingit. Si āt q̄rat̉ ſi ſpāl̓ contritio d̓ quolibꝫ peccato reqͦraʳ l̓ ſufficiat vna general̓ pro oībꝰ ſic rn̄detTho. ī iiij. di. xvij. ꝙ qͣntū ad principiū contricioniſſcꝫ cū qͦs de peccatis ſuis cogitās dolꝫ ⁊ ſi n̄ dolore contritionis ſaltē dolore attritionis oportꝫ ꝙ ſitſpecial̓ dolor de pctīs que quis habet in memoriaSed quantum ad terminum qui eſt dolor iam gratia informatus ſufficit ꝙ ſit vna cōmunis contriciode oībus. tunc em ille motus agit in v̓tute omniuꝫdiſpoſicionū precedētiū. hec. Tho. Et quia nemoſcit vtꝝ habeat gratiā que requiritur ad cōtritōꝫideo nemo poteſt eſſe certꝰ d̓ ſua contritione necꝑconſequēs de ſua remiſſione. Et dicit Richar. ordinis minoꝝ in. iiij. di. xvij. ꝙ ſi confites in pecca-to mortali eſt attritus de peccato ſuo vt ꝓbabilit̓poſſit p̄ſumere ſe eſſe diſpoſitū. non peccat abſo-lutionem recipiendo ymo frequēter virtute claui-um ꝑ ſuſceptionē abſolutionis formatur ſua attritio et fit contritio Item nota ꝙ eſt duplex contritionis dolor ſcd̓m Tho. et. pe. ī. iiij. di. xvij. ſcꝫ intellectualis qui eſt qͥdam ꝑfecta deteſtatīo peccatiẜm rationē. et dolor ſenſibil̓ qͦ eſt dolor excitatꝰ īꝑte ſenſitiua ad alteritionē et aflictionē corꝑis.Primꝰ dolor de neceſſitate reqͥritur ad remiſſiōeꝫpctī. ⁊ ille etiā ſolꝰ ē ſufficiēs. qꝛ ſic̄ pct̄ꝫ mortͣle ſufficiēt̓ ꝯmittiʳ ꝑ ſolū actū volūtatis et cōplacētiā d̓liberatā rationis. ita et ſufficiēter deleri poteſt ꝑdeteſtatōeꝫ volūtatis et diſplicētiā rōis. ⁊ hoc etiam ē ī ptāte nr̄a p̄ſuppoſita ſcꝫ gͣtia. ¶ Secundus