tu quid dicis cariſſime pater damafi. vbi plꝰqueres quē tu diligebas Iheronimū. Vbi tuanorma itineris. Cōſiliator ductor ⁊ doctor. quoabijt tuus Cuando queſo ſcribes ei ſine tuo fūHeronime cariſſime cōſilio velut abſciſum acorpore menbrū. Scribe ſcribe queſo ne pigriteris. vt ſi tua locorum diſtantia ꝑoptata careoviſione: ſaltē tua aſſit michi memoria frequēstuis aſſiduis lr̄is gracioſis. Teſte deo in nulloviuenciū vt vite mee ſpei firmo anchoram. plo-ra igitur. reducāt oculi tui lacrimas ꝑ diem etnoctem. qm̄ defecit anchora tue ſpēi. Aruit ſcribētis manus tāꝙͣ flos feni. Iam non erit ampliꝰtibi eiꝰ memoria. vox certe ſua dulcis ⁊ iocūdaque in auribus fidelium erat mel dulciſſimumfiluit. Heu qualem amiſiſti conſiliatorem et adiutorem. Certe iam in multitudine cōſilioꝝ tuorum defeciſti. non erit qui frangat panem vitetibi. Extincta ē lucerna in medio eccleſie micāsvt nō nobis ſed ſibi luceat. nō mundo ſed celoſplendeat. Quid ergo dicam Cui cōquerar vnde in hoc michi veniet auxilium vt cōſoler. Certe vt fateor a dn̄o factum eſt iſtud. Et ideo ſibidicam. Cur bone ih̓u tā velociter a tua ſponſaquā in cruce moriēs deſpōſaſtitm̄ abſtuliſti filium ꝓtectorē ⁊ cōtra eius hoſtes belligerū fortevoluiſti eum habere tecum. Certe dn̄e non eo