Optinuit fzechias ſtatim grāꝫ a dn̄o ſuis lac̓-mis ⁊ orationibꝰ. vt mutaret ſententiā. quaſibi dixerat. Liberauit dn̄s fuſannam a iudicōdire mortis ꝓpter oracōnem et lacrimas. Ora-cōnibus helie dedit celū pluuiam quod clauſūfuerat tribus annis et ſex menſibus. Si quo e-getis: petatis a dn̄o oracōnibus et lacrimis infide nichil dubitātes. Et qui fidem veram habꝫvt granū ſinapis; quidquid pecieit fiet ſtatimIlle idem dn̄s eſt diues in omnibus. qui tunc ⁊rat. et nunc ſpes veſtra et gaudium veſtrū co-gitatio veſtra. et omne deſideriū veſtrum ſit ſē-per deus. qm̄ ex ipſo. a in ipo. et ꝑ ipſum ſūt oīaIn quo viuimus per quē mouemur et ſumusſine quō nichil penitꝰ ſumus. ¶ De morteAm filij mei non multa loquar vobiſcūPvenit enim hora ad quam natus ſū. Hacconditione huc veni vt exirem. NunꝙͣInatus fuiſſem ſi mori non debuiſſem. ſuo ꝓprionon peꝑcīt deus filio. ſed pro omnibꝰ nobis fecit ipſum mori in crucis ſtipite. ꝑ cuiꝰ mortemmors noſtrͣ mortua eſt. Nemo enim noſtrum ſꝫbi viuit vel moritur. ſiue enim viuimꝰ: dn̄o viuimus. ſiue morimur. dn̄o morimur ſiue ergoviuimꝰ. ſiue morimur. dn̄i ſumus. In hoc enimvocatur xp̄us dn̄s viuorū ⁊ mortuorū. ſi enimxp̄s mortuꝰ ē: certe ſeruꝰ nō eſt maior dn̄o ſuō