eſt deus ⁊ miſericors. qui omēm pccōrem ad ſeredeuntem recipit ⁊ iudulget. verū quidē hoccē fateor. Benignior eſt dn̄s ꝙͣ creditur; ⁊ vnicuiqꝫ parcit ad ſe vt cōdecet redeunti. Nonne benigniſſimus eſt dn̄s qui tantas tolerat iniurias a peccatoribus. dans eis temporis ſpaciumvt emendentur. Sed hoc noueris quia ſicut benignus eſt tolerandorita iuſtus eſt in punien-do. Sed forte quis iterum dicet ꝙ vir qui tototempore quo vixit male fecei̓t. in mortis articulo. accepta penitentia. a deo veniam optinebitHeuꝙͣ vanā ſuſpicacō. ⁊ falſa meditacō. vix decentum milibus hominum quoꝝ ſemꝑ mala fuit vita merebitur indulgentiā habere/ vnꝰ virtotus in peccatis genitus ⁊ enutritus. qui necdeum vidit nec agnouit. nec de eo audire voluit. nec ſe peccaſſe ꝯgnoſcit. nec quid penitentīaſit. niſi forte dormiēdo nouit totus adhuc ſecūlaribus innodatus negocijs. que michi anguſtia premit filioꝝ quos deſerit. quē infirmitascōtei̓t. quem dolordiuiciarū ⁊ temporalium bonorū cōcutit. cum eis nō poſſe frui amplius ſecernit. quam acceptam deo accipit penitentiaꝫquam nō acciperet. ſi adhuc ſe poſſe ſanari crederet. Certe vere concludam. Qui dum ſanꝰ ē⁊ iuuenis deum offendere non formidat: ī morte non merebitur diuinā optinere indulgētiaꝫ