Nec multa ſint nobis precepta vt facīatis nōeſt obediens ſꝫ negligēs qui ſecundū exſpectatmandatum. Ad vnius dei iuſſionis vocem petrus ⁊ andreas. relictis retibus ⁊ omnibꝰ quehabebant dn̄i ſunt ſecuti veſtigia. Hoc ſemꝑvera optat obedientia. nunꝙͣ ſue obtemꝑatevoluntati. ſed reuerenter aliene. Illud nempein vltima cena exemplum xp̄us reliquit. cū fuorum pedes abluens diſcipulorū/ petro dixitꝙ nͥ obediens fieret; non haberet ſecum ꝑtemIdcircō dilectiſſimi ſilij ſicut vobis eſt vnū no-men monachicita ſit vnū velle. vnum ⁊ nolleBonum eſt enim ⁊ iocūdum habitae̓ fratres¶ de dn̄acōe.in vnum.Ec ſit vobis maior ⁊ minor. ſed qui p̄ceſſor eſt. ſit ſicut miniſtrator. ne videlicꝫr̓gum gencium inſtar. qui maior eſt ī vo-bis. dn̄etur ceteris fratribus: vt ab eis gaudeat ſuper vacuis laudibus attolli. Sed ad exemplum regis iheſu criſti maior humiliate efficia-tur. quaſi minor quibus regendis prefert̉ velpreeſt. Sit enim veſter maior per humilitateꝫſocius minori. cum bene agit. ſed cum deliquit-ſit erectus contra viciū per zelum iuſticie. nullum ſit vniꝙͣ cum vicijs fedus. Sic diligat̉ hōvt eius vicium odiat̉. Magnūdilcōis ſignūeſt. hominē in quibuſcumqꝫ vicijs e̓prehēdere