diues hic epulabatur quotidie ſplēdide indu-tus purpura ⁊ biſſo. ſed mortuus eſt. quia mo-yſi et ꝓph̓is credere noluit in tormentis poſitꝰcredidit ⁊ ſenſit. Nemo militans deo. implicatſe negocijs ſecularibꝰ. Non ſaluat̉ rex per mul-tam virtutē ⁊ potentiam ſuam. Nec diues diui-cijs ſuis. Eſt enim equꝰ diuiciarum fallax adſalutem. Nonne diuicijs cōiūcta eſt ſuperbia⁊ vbi ſuꝑbia eſt. quid peius. Nonne omnia ori-untur mala ex ſuꝑbia tāꝙͣ ex vna radice. Cū e-nim diues factꝰ eſt homo. ⁊ cum multiplicatafuerit gloria domꝰ eius? nōne ſuꝑbit. Et cum fu-p̄bierit; nonne polluūtur vie eiꝰ in omni tēporeᶜEt tunc ſedens in inſidijs cū diuitibus in occul-to. cogitat vt interficiat innocentē. Oculi eiꝰin pauperem reſpiciūt. ⁊ inſidiat̉ in occulto vtrapiat eum tāꝙͣ leo incubili ſuo dicens ī cordeſuo. oblitus eſt deus. auertit faciem ſuam ne vi-deat vſqꝫ in finē. Eſt enim dn̄s aliquādo dormiens quaſi crapulatꝰ a vino. Cum vero plus ꝙplus moratur deus pacientia. ad inferēdum iu-diciazplus inebriatur ira. Et ideo plus cētuplotimendū eſt cū longanimiter tollerat mala. ꝙͣcum feſtinant̓ punit. ꝑmittit euim aliquo tempore deus cruciari ⁊ pati bonos ab iniquis ⁊ ſuperbis. vt ſupradorſum bonorū fabricent pecca-tores. ⁊ ꝓlongent iniquitatē ſibi. Et ideo ꝙͣuis