vt pius et miſericors hijs pauliſꝑ motus fletibus infremuit ſpiritu ⁊ lacrimans. in me aliqn̄-tulum eleuās oculos plana voce inquit Fili miFuſebi cur iſtas inutiles fundis lacrimas. nonne vanum eſt ſuꝑ defunctum fundere lacrimasQuis viuens nō videbit huiꝰ corꝑis ſolucōnēquod ſemel locutus eſt deus ⁊ audiſti: audescōtradicere. et noſti nullum reſiſtere poſſe ſuevoluntati. Iam fili rogo non ſecūdum carnemambules. flere deſine. certe noſtre milicie armacarnalia nō ſunt. deinde vultu hilari. ⁊ iocūdoalacri voce. ceteros alloquēs filios exclamaiūtCeſſet meror. luctus abeat. ſit omniū vna voxgaudentiū. qm̄ ecce tēpꝰ acceptabile. ecce diesiubilacōis ⁊ leticie pre omībꝰ dicbus vite meeIn quo fidelis dn̄s in verbis ſuis. et ſanctꝰ ī oī-bus oꝑibus ſuis aꝑit manū ſuā. vt meā exulēaīaꝫ hucuſqꝫ in carce̓ mortis huiꝰ ob reatꝰ meigenitoris ade. r̓uocet ad ſuꝑnam pat̓am c̓cupa-tā filij ſui ſanguiē p̄cioſo. Nolite filij nei dilcīſ-ſimi quos ſꝑ habui ī viſcei̓bꝰ cai̓tatis impedie̓gaudiū meū: ne ꝓhibeatis r̓dde̓ t̓re qd̓ ſuū eſtCorpꝰ ineū ſtatim exuite; terre date ex qͣ fciū ēvt redeat vnde venit. Quibꝰ finitis verbis om̄sfratres lacrimis madefacti denudātes ſuū ſacr̄tiſſimū corpꝰ. ita ſqualidum ⁊ deforme abſtinē-tijs; ꝙ quid̓ terribile cūctorum viſui cernebat̉

xi