qd̓ eſt ydolatria. non habethereditatem in regno xp̄i et dei. Et ꝙͣquā gn̓aliter aduerſus deūſapiat quitqͥd dyaboli ⁊ qd̓ diaboli ē ydolatrieſit cai oīa ydola mācipātur. tn̄ ⁊ ī alio loco ſpeciati nominatīqꝫ det̓minat dicēs. Mortificate mē-bra veſtra q̄ ſunt ſuꝑ terram. deponētes fornicacōnem et in mundiciam. ⁊ cōcupiſcentiam malam. et cupiditatem ⁊ auariciā q̄ ſunt ydolorūſeruitus. ꝓpter que venit ira dei. Non eſt tantūin eo ſeruitus ydolis. ſi quis duobus digitulisthura cōprehenſa in buſtū are iaciat. aut hauſtum patere poculo fundat merum. Negꝫ auariciam eſſe ydolatriam. qͥ poteſt triginta argenteis dn̄m venditum appellare iuſticiam. Negetſacrilegium eſſe. qui in libidine ſedet. qui menbra xp̄i ⁊ hoſtiam viuā placentē deo cū publicarum libidinū victimis nepharia colluuioē vio-lauit. Non fateatur fraudē ydolatriam eſſe. ſitſimilis eoꝝ. qui in actibꝰ apl̓oꝝ ex patrimoīoſuo partem precij reſeruantes pn̄ti periere vin-dicta. Animaduerte frater. non tibi licet quitꝙͣ de tuis habe̓ r̓bꝰ. Omnis inquit dn̄s qui nōrenunciauei̓t omnibus q̄ poſſidet. nō poteſt meus eē diſcipulus. Cur timido animo xp̄ianꝰ esReſpice cum petro relictum rethe. Reſpice ſurgentem de theolonio publicanum. ſtatim apo-ſtolū. Filius hominis nō habꝫ vbi caput ſuum