queſo iuuenes atqꝫ ſenes ⁊ ꝙͣti ſit caſus mulierum fallax pulchritudo. Hic doceantur maximeꝑ exemplum. Cernens ſe aſpis ꝑfidus dyabolus a iuuene ſuꝑari­ tanꝙͣ leo rugiens ſubtilio-res nocendi artes cepit ꝑquire̓. vt iuuenem de-uoraret. Fit itaqꝫ inter eos pugna gr̄uis. Hīcaſtucijs conſuetis caſtr aduerſus iuuenē ſtruit peſſimus inimicus. hinc iuuenis oracōes etglorioſiſſimi Iheronimi protectio caſtrorumſternunt municōnes. ⁊ vires eoꝝ triūpho nōbili vilipendūt. qnterea genitoris ad mortemerogantis viſitacōnis cauſa ingruēte ex mona-ſterio in ciuitatem ad paternā edem venire iuuenis eſt cōpulſus. Nam ſe pater dolore nimiomoriturum. ſi viſione fruſtraretur filij. crebrisclamoribus acclamabat. Ob hoc dolens mona-chus. timens ne mulierum viſu cor mundū etvirgineo candore nitidum violaret. potius niſifratrum ſui cenobij fuiſſet ſupplicacōibus incli-natus. erga patrem crudelitatem volebat pro-pter dn̄m exercere. ꝙͣ eiuſdem infirmitati ꝯpa-ti a monaſterio recedendo. Scierat enim nil mo-nacho tam nociuum deteſtabile et mortale qͣvicos ⁊ ciuitates ⁊ gentium multitudinem cir-cuire. Nulla certe in homiē permanet quies mē-tis. qui multoꝝ verboſitatibus et vaniloquijsimplicat̉. qd̓ aqua piſcibꝰ monachis precipue