Ad hec ⁊ titus amore eius inquit quem nomiāſti. ⁊ loquendi et viuendi licentia tibi vt poſtulas concedatur. Tantum que portas mercimo-nia iam depone. At Iheronimꝰ glorioſus. Egoipſe ſum Iheronimꝰ huc ꝓpter tuā liberacōemveni. ne michi a te impēſa obſequia inuanumpreterirent. Te tot que geſſiſti peccaminū iāpeniteat. ad teipſum redeas ne formides hucvſqꝫ me noueris ꝓpter tuam ſalutem et anime⁊ corporis ſupplicem apud deum ergate iratamdiuinam iuſticiam extitiſſe. ne in te dignas tibiſeuicias exercerꝫ. Ad penitentie ergo ꝙͣ ciciusꝑge callem. et peccatorum onera iam depone.Alioquin me tui cuſtodem ⁊ ſupplicem non habebis. Hijs dictis Iheronimus glorioſus ab il-lorum oculis diſparuit. Ad hec ſtupefactus titus. ⁊ qui cum illo erant. timore ⁊ admiracōnetam in genti ad terram procidens ꝑ horam. nōpotuit eleuari. Tunc ſubito in titum ⁊ qui cumillo erant ſpiritꝰ ſanctigratia eſt effuſa ⁊ lux e-os celitus illuſtrauit. Qui protinꝰ in viros ali-os iam mutati? ſpretis cunctis ſpurricijs vicō-rum ad penitentie tramitē rediere. dennde adheremorum antra deuia et ignota ꝓperantes inmagnis ſe corꝑm aſꝑitatibꝰ et vita ſanctiſſimatradiderunt.TMLiraclum