in monaſtei̓o nō mane̓t. Cui ſanctimoīalis domina. Ne tardes inquit queſo age̓ quē ꝓmittisꝓfecto me noſcas hoc ī loco nō mēſurā āplius.Glorioſus equidē iheronimꝰ apparēs mͥ tm̄ mōhoc ſtatī monaſteio futuꝝ iudiciū patefecit hecaudiēs abbatiſſa deride̓ cepit. hāc eſtimās veſano capite iſta fari. ⁊ hoſtiariā cōuocās iuſſit.vt hāc de monaſterio. ꝓtinꝰ effugae̓t mādāscidē. vt aliqͣli hora ſit exͣ dimiſſam. poſtmodū faceret introie̓. vt ſit ab inceptis oꝑibꝫ iā ceſſaretHac de re leta ſcīmoīal̓ dn̄a ꝙͣ ciciꝰ potuit e monaſterio ē egreſſa. lacrimis tn̄ ꝑfuſa doloribꝫqꝛr̓pleta. ꝓ hijs que monaſteio noue̓at euēturaTerribil̓ ſiquidē deus fortis atqꝫ potēs et quisr̓ſiſtet ei. Heu cur eum hoīes non formidāt. quitm̄ irrit āt eiꝰ irā ſciētes nullatenꝰ poſſe fugereab eiꝰ maībꝰ vt eos eiꝰ magnū ⁊ in enarrabileiudiciū nō ꝯprehēdat. Saltē hijs miſeri t̓reantur exēplis. Audiāt qui in ſuis ꝯfidūt diuicijsquoqꝫ in irā cōcitant excelſū dn̄m ſue auaricieſiccitate. quale huic monaſtei̓o a deo ꝓpt̓ pecunias faciem auertenti de celo eſt iudicium iaculatū. Pene limē hoſtij ſāctimoīalis dn̄a exceſſerat. qd̓ ſubito totū corruit monaſteiū oēs oppri-mēs moniales. ita vt ex eis aliqua viua non re-māſit. Sanctimoīalis vero illa in quodā venerabili dn̄aꝝ monaſteio quod apud inferiorem