neſciam noſtri finis. Ad locū nāqꝫ tanti ſuppli-cij ibidem gencium multitudine maxima expectante. innoxij iuuenes ꝯducūtur. O ineffabilismiſericordia dei noſtri qua celum r̓dūdat. ⁊ terra. nec vlli ad ſe currēti obliuiſcitur miſereri flexis in loco quo plectendi erant genibꝰ. in celūvterqꝫ iuuenis manibꝰ eleuatis. Glorioſe ma-gna voce inquiūt heronime. ſalutis nr̄e et auxilij portꝰ. noſtreqꝫ ſpei anchora ſaluberrima ⁊vital̓ hac inclina hora nr̄is indignis ſupplicacōnibus pias aures. vt ſi hoc pro quo punimurſcelus non geſſimꝰ. tuas liberacōis opes. pietate ſolita ſenciamus. Quod ſi fecimus. exigenteiuſticia cōdempnemur. Hec vbi dixerunt. collaextendunt carnificibus ferienda. nil dicentesaliud quā ſuccurre ſuccurre qheroime gloīoſeQuid mirū ſi tot lacrimis cunctoꝝ ad ſe currencium opifex miſericors Iheronimus ſe a miſerando non potuit abſtinere. Cum circumſtancium omnium et carnificum etiam corda ad cōpaſſionem vndiqꝫ mouebantur eleuātis nāqꝫenſibꝰ iuuenum carnifices colla feriunt. ac colla ꝑcuſſionū ſigna vti porfirici lapides forentrecipiunt. Airantur carnifices credentes ſe ictus fefelliſſe. denuo eleuant. vt plus poſſuntenſes et feriunt. ſed tamen vti prius inſenſibilia iuuenum colla manent. Ac illi iterum