Iacrepat cos princeps quid tā diu ꝑegiſſent.Sed cū remigeſtā audit: eos inſipientes et fatu-os eſtimans. duodecim alijs latronibꝰ cōuoca-tis. cum eiſdem verſus tnͣſeūtes homiēs mittitcurſim. A longe duos hoīes cernūt. Sad ꝓpinqui vt primi viderāt ſic ⁊ iſti. eorūdem tremūtbaſes. trepidat corfiunt velut amētes. omni vigore animi deſtituti. tandem in ſe redemites eoslatenter inſequūtur. cupientes quit deincepsaccidebat edoceri. Trepidant vero huiꝰ neſcijtrāſeūtes hos vidētes hoīes. ⁊ inter ſe qͥ hij ſintauide ꝑcunctantur. deniqꝫ iā occaſu ſolis incli-nata die. cū quid in nocte faciant neſciūt. illosduodecīm latrones viatores eſtimātes. ad eoſdem cōſulendum ſtatuūt declinare. At vbi ad latrones veniendi iter carpūt. dicti latrones cō-ſdem ſolūmodo duos cernūt. Quo latrones vi-gorē adepti. trāſeūtibus ⁊ ip̄i ꝓtinꝰ obuiauer̄tQui omēs ſimul iuncti inuicem ſe ſalutauerūtinterim interrogāt latrones. qui ſint. vn̄ veni-ant. a quo ꝑgāt. At illi viri inquiūt. ſumꝰ de a-lexādria veniētes bethleem petimꝰ. vt glorioſiIheronimi reliquias viſitemꝰ. Ad hec latronūpnͥceps. Qui illi inquit viri fuerūt. qui hucuſqꝫvobiſcū tm̄ mō veniebāt. Mirant̓ hos talia fariviatores. ⁊ ſe poſtquā nemꝰ intrauer̄t neminēniſi ipōs ⁊ tres alios vidiſſe vel audiſſe dicunt.