Rnāꝙͣ vtilia hec ſunt. ne cederet in vacuū ſepius ipſa fari. Tamen hijs que iā audiui omiſſis? queſo vt que vobis poſt diſſolutioneꝫ corporis euenerint. meo hyanti aīo detegatis. Adhec ille. qui michi qūc audiſti tranſacto narrauerat die. Quod cyrille interrogas inquit-Non eſt poſſibile plene fari. qm̄ ſpiritualia noſtris mīmēſenſibus ꝯprehendūtur. Scis namqꝫ te nō exanimē fore. ⁊ tn̄ quid aut qualis ſitanima. non agnoſcīs. deū certe ſcis oīm eē pn̄cipium ⁊ finem. a quō oīa incipiūt atqꝫ tendūt⁊ tamen quid ſit deus et qualis dū carnis iſtiꝰgrauiſſime corruptibile portas onꝰ non intelligis. niſi per ſpeculum ⁊ in enigmate. Sic etiamde āgelis ⁊ de ceteris in corporeis idē liquet. Cūenim multa que ſunt notiſſima in naturā nr̄e ꝑue intelligentie defcū intelligere non poſſumꝰſuꝑ celeſtia ⁊ ſpūalia oīo aliena a nature ꝯgnicōe quomō intelligeremus. Vt dicis inꝙͣ ſiceſt. Sed vtpotes quēſo dicas. At ille circumloquar inquit illud qd̓ optas. ⁊ dicā paulominꝰꝙ non poſſum. At hij qui mecū ea que ego pridie ſunt exꝑti. ſi ita eſt teſtificabuntur. Aea p̄die anima a corpore tot vt ſupra fatus ſū preſſuris ⁊ doloribus diſſoluta. ſubito in ictu oculi ineffabiliter fuit ante dei iudicātis pn̄ciam deportata. ſed a quibus. et quomodo non agnoſco-