exiguam viriditatis ſpeciem obtexunt. In ipſis quoqꝫ generibus arborum que diuturnis frōdibus veſtiuntur. non mediocrisdiſtantia eſt. Seruat indumentum ſuum ſemper olea. vel pinusſed tamen folia ſua ſepe commutant. nec ea qͣſi diuturna. ſed qͣſiſuccedanea. p̄tendūt ſue arborispulcritudine. ꝑpetui integritateveſtitus. vite munei̓s obūbrātesDalma aūt virēs ſemꝑ manet. cōſeruatione ⁊ diuturnitate. non inmutatōe folioꝝ. Nāqꝫ que pͥmogerminauei̓t folia. ea ſine vlla ſb̓ſtitutōis ſucceſſiōe cōſeruat Imitare ergo eam o hō vt dicat̉ ⁊ tibi. Statura tua ſil̓is facta ē palme. Serua viriditatē ꝑueī̓cie tue⁊ illius innocētie natural̓ quā apͥmordio recepiſti. vt plātatus ſecus decurſus aquaꝝ. fructū tuumin tꝑe tuo hēas p̄paratū. ⁊ foliūtuum non defluat. Hanc viriditatē gracie ſemꝑ florentis in xp̄oſecuta eccīa dicit. In vmbra eiuscōfugi ⁊ ſedi. Hanc p̄rogatiuaꝫdomi virētis acceperāt ⁊ apoſtoli.quorū nec foliū vnꝙͣ potuit elabivt eorū eciaꝫ vmbra curaret egrotos. Obūbrat em̄ infirmitati corporis fides mētis. ⁊ florētia merita virtutū. Mane ergo plātatusin domo dn̄i. vt in atrijs eius ſicut palma floreas. ⁊ aſcēdat in tegracia eccīe. ⁊ ſit odor nariū tuarum ſicut mala. ⁊ fauces tue ſicutvinū optimū. ⁊ inebrieris in xp̄o3 i5Bene admonuit iſte verſiculꝰ repetere. pene intermiſſuꝫ. qꝛ diximus p̄cepto dn̄i. vitem ecia pullulaſſe quā poſtea poſt diluuiū anoe plantatam eē cognouimus.Sic eniꝫ habes. qꝛ noe agricolaerat terre ⁊ plantauit vitem ⁊ bibit de vino eiꝰ ⁊ obdormiuit Nōergo noē auctor eſt vitis. ſed plātationis. Neqꝫ em̄ niſi eam repperiſſet. ante generatā. plantare potuiſſet. Cultor ergo. non auctor ēvitiū Deus aūt qui ſciret ꝙ vniūſobrie potū ſanitatē daret. augeret prudentiā. immodice ſumptūratunip­ Iad vitiā tua cās daret. creaturaꝫdedit. abūdantiā humano arbitrio reſeruauit. vt ꝑſimonia nature eēt magiſterium ſobrie atis.abūdantie noxiū. lapſūqꝫ temulentie. ſibi aſſcriberet hūana conditio. Deniqꝫ ⁊ ip̄e inebriatus ēnoe ⁊ obdormiuit cōſopitus a vino. Itaqꝫ per vniū patuit deformitati qui per diluiuum excreuitad gloriā. Sed dn̄s ⁊ in eo creature ſue grām reſeruauit. vt eiusfructū nobis cōuerteret ad ſalutem. ac per eum remiſſio nob̓ peccatoꝝ ꝓueniret. Vnde pieyſaaciia ſioo pdixit. Odor iacob odor agri pleniid eſt natural̓ odor. Quid enimpleno rure ſuauius? Quid vitisodore iocūdius? Quid fabe floregracius? Vnde quauis ingenioſequis ante nos dixerit. non viteꝫ