qd̓ habeat virtutem ſemnnis. vteo cōmiſſo terris tanꝙͣ poſito ſurgat arbor de ſurculo. ⁊ tanꝙͣ de ſemine ſe exſuſcitet. Grano itaqꝫ illo radix prima coaleſcit. de radicepullulat non ſolū ſalicis. ſed eciāreliquaꝝ ad ſil̓itudineꝫ hmōi generis arboruꝫ. Silua autē habet⁊ radicis virtuteꝫ ⁊ ſeminis. Vn̄pleriqꝫ ea rōe incrementū ſui nemoris ꝓpagauerūt. Magna deivirtus in ſingul̓. nec miretur aliquis ſi in virgultis magnam deidixi eſſe virtutē Siquidē magnāvirtute ſuam in locuſtis eē dixit.⁊ bruco. eo ꝙ d̓ine maieſtatis offenſa. magno moderam ne ſterilitatis iudaice atqꝫ inopie ſolueretur. Nagna em̄ virtus patientie. magna virtus prouidentie.Indigni etem erant qui vterent̉fecūditate terrena. qui terrarū leſerant creatorē. ⁊ vere magnus qͥmiſerabili fame nephas tante impietatis vlciſcitur. Itaqꝫ ſi magna virtute dei ſterilem brucū terra generauit. quātomagis virtute magna qua fecūda ſūt ꝓcreata. Quis pͥmeam videns non ſtupeat. tanta dino p̄cepto arte molitam. imp̄ſſamqꝫ nature. queadmodū ab ip̄o centro diſtantibuslicet menſuris pari aſſurgat glutino. quo ꝓp̓us fouet fructꝰ. Itaper circuitu eadem ſpēs ⁊ ordo ſeruatur. Et quidā in ſingulis plagis nucleoruꝫ ꝑtus exuberat atqꝫxxvvjin orbem redit fructus ⁊ graciaItaqꝫ in pͥmea iſta imagineꝫ ſuinatura videtur expͥme̓. que aprimo illo dm̄o celeſtiqꝫ mādato ꝑuilegia accepta cuſtodit. ⁊ ꝑtusſuos quadā annoꝝ vice ⁊ ordinerefert. donec ꝯſūmatio tꝑis inipleatur. Sed vt in hoc fructus.gratā ſui ſpēm ſignet. Ita eciamin miricibus. id eſt hūilibus virgultis figura improbe calliditatis expreſſit. Sicut eī duplici corde viri vbiqꝫ preſto ſūt ⁊ graciaꝫſimplicitateqꝫ apud bonos p̄tendunt. ⁊ vitioſis ſemmubijs glutinant̉ Ita ecia ⁊ in aquoſis ⁊ indeſertis. cōtrario quodā v̓ſu. hecvirgulta naſcutur. Vn̄ ⁊ Ieremias. dubia moꝝ atqꝫ ſincera. miricibus ꝯꝑauit. ¶ Germinet inqͥtterra. ⁊ ſtatī omni ſurgenti germine terra cōpleta eſt. Et hoī dr̄Dilige dn̄m tuum. ⁊ non eſt caritas dei omniū infuſa viſceribus.Surdiora hoīm corda ſūt. ꝙ dura ſaxoꝝ. terra indebitos fructusnob̓ miniſtrat. dū obſecūdat creatori. nos debitum munus negamus. dū non veneramur auctore.Vide q̄ in ꝑuis ꝓuidētia dei ſit. ⁊qꝛ cōp̄hendere non potes. mirarequo alia ſemꝑ florētia reẜuaui.alia mutatōi habere voluerit. expoliatōis amictū. Et inter canasinuiū prumas ⁊ frigoꝝ viriditate ſua arua cōſeruant. ⁊ cum ipſatecta ſint gelu. ꝑtus ſui tn̄. haudd. iiij