di miſſe. Qd̓ nō eſt intelligendū de oībusmiſſe ſolēnitatibus ⁊ ordinatiōibus. ſꝫ dealiqͥbus. Qm̄ vt ſcribit Hugo li. ij. de ſacramentis. Introitū in miſſa poſuit. Celeſtinus. Glori a in excelſis d̓o. decreuit cōciliū. vt ponitur de cōſe di. i. ca. de hymnisDn̄s vobiſcū d̓r ex antiqͥſſimo vſu. Collectas ordinauit Gregꝰ ⁊ pr̄ nr̄ Gregꝰ. ⁊ ſica diuerſis vident̉ diuerſa ⁊ ml̓ta addita.¶ Qualiter beatus Iacobus ꝓpter veritatem qua p̄dicabat martyrio coronatꝰ ē.¶Capipylſū .I.I.Ertium myſteriū contemplādū de iuſticia bti Iacobi d̓r ꝯſūmatiōis. Conſummata qͥppe ful̓t dū violentā mortem ꝓ xp̄o nōhorruit: de qͣ ꝯſideremus tria videlicet.¶ CauſamPenam.¶ Uindictā.¶ Primo conſideremus de morte Iacobiviolenta cauſaꝫ. Et hec fuit libera atꝙ publica p̄dicatio veritatis. Hec ē nāqꝫ veritas quā d̓s in nob̓ diligit. qꝛ ip̄e veritasē ad Roma. iij. ca. Eſt aūt d̓s veritas Dehac inqͥt Eſa. xxxiij. ca. Qui loquit̉ veri tatē in excelſis habitat. Et Sapiēs Sapīeiiij. ca. Non contradicas ꝟbo ꝟitatis vllomō. Hec ē q̄ ꝯſuetudini iure p̄ponit̉. de qͣAugꝰ di. viij. ca. veritate ait. Cedat cōſuetudo veritati. Et eadē di. ca. Si cōſuetudinē. ſubdit̉ vſus qͥ veritati eſt ꝯͣrius eſſeabolendus eſt. Idē ꝯfirmat̉ in ca. qͥ ꝯtempta. ⁊ in ca. ꝯſuetudo. Hec eſt quā Forobabel taꝫ ampliſſime cōmendauit coramDario perſaꝝ rege. Nā vt colligit̉ ex. iij. li.Heſdre ca. iij. dū ꝓpoſita fuiſſet corā Dario queſtio. Quid de tribus fortius videretur. Rege vino ⁊ muliere. Unus rn̄ditꝙ rex. qꝛ cū homo preſit ceteris aīantibusrex p̄eſt hoī ⁊ ad nutū eius oīa diſponunt̉Quidā alius ptulit vinum eo ꝙ vinū animi fortitudinē ſuperat Forobabel ꝟo mulierē vtroqꝫ fortiorē aſſerunt. Nā regibus⁊ his qͥ vitem plantant mulieres dn̄ant̉.Et ꝓ mulieribus hoīes cuiuſcūqꝫ ſtatusaīas ponere nō formidant. Suꝑ hec autēoīa veritatē dixit eſſe fortiorē. quā oīs terra inuocat. celū bn̄dicit. ⁊ manet inecernū.Propter hanc aūt veritatē ꝓferenda hortatus eſt xp̄s diſcipulos. vt mori nō pertimeſcerēt dixit enī Mat. x. ca. Nolite timere eos qui occidūt corpus. aīmam aūt nōpoſſunt occidere. Sed ve nobis nos ſumꝰin quos fines ſeculoꝝ deuenerūt. Ab omnibus ꝓ maiori ꝑte veritas cōculcat̉. Cūcta mendacijs. dolo fraude. deceptionibꝰ:⁊ falſitatibꝰ fedata cernunt̉. vbiqꝫ adulationes. iuſticiā ⁊ veritatē deijciunt. Nō eſthec doctrina ph̓oꝝ Inquit Ariſto. iiij. topicorū. et. iiij. ethicorū. ꝑ ſe mendaciū prauum ⁊ fugiendū. veꝝ aūt ⁊ bonū ⁊ laudabile eſt. Sꝫ mundi redemptor veritatemnos exolere docuit. qꝛ ip̄e eſt veritas ⁊ vita Hinc ⁊ btūs Iacobꝰ illā ſuo ſanguine defendere nō recuſauit. dū enim vt Egiſippus refert. Iudei requiſiuiſſent eū vt ꝯͣxp̄m p̄dicaret in die ſolenni paſce aſcēdēsſuꝑra pinnaculū tēpli voce magna rn̄dit.Quid me interrogatis de filio hoīs. Ecce ip̄e ſedet in celis a dextris ſumme ꝟtutis. viuos ⁊ mortuos iudicare venturus.Que verba ⁊ ſimilia iudeos in tantū leſerunt. vt exclamātes dicerēt. Oo ⁊ iuſtuserrauit: interficiamus eū. ¶ Scd̓o conſideremus de morte Iacobi penā. Statim qͥdem aſcendentes iudei p̄cipitauerūt eumdeinde lapidauerūt. Ip̄e vero ſuꝑ genuaꝓcumbens dicebat. Rogo dn̄e dimitte eisqꝛ neſciunt qͥd faciunt. Quidam ꝟo ſacerdos exclamauit parcite queſo qͥd facitis ꝓnobis hic orat iuſtus quē lapidatis. Tūcvnus particam fullonis arripiens validoictu caput eius impetijt ⁊ cerebrū excuſſitTaliqꝫ martyrio migrauit ad dn̄m. Anno trigeſimo epatus eius. Sepultuſqꝫ eſtibidē ꝓpe templū. Cū aūt ppl̓us mortē eiꝰvindicare ⁊ malefactores capere ac puniret vellet ꝓtinus aufugerūt. ¶ Tertio cōſideremus de morte Iacobi vindicta Nāiudei ꝓpter hͦ pctm̄ ⁊ pͥncipalius qꝛ xp̄umocciderūt diuina vltione ꝑcuſſi fuerūt qͦrūdeſolationē ac deſtructionē ciuitatis narerauimus in tractatu de timore iudicioruꝫdei. Nūc ꝟo ſufficit intellexiſſe qͣꝫtū beatꝰIacobus deo celi fuerit beatus quē in hocſeculo tot virtutibus pollere fecit in futuroeterno bona donauit. Ad quos nos ꝑducat clementia xp̄i. Qui eſt bn̄dictus ⁊ lau