dicentes Ioh̓. ix. c. Non eſt hic hō a deo: qͥſabbatū nō cuſtodit. Sil̓r diſcipuli nō fecerūt ꝯtra legem cū ſpicas collegerunt inſabbato. qꝛ ſic facere coegit illos neceſſitaſꝓpte rea iudeis murmurantibꝰ rn̄dit xp̄s.An nō legiſtis qͥd fecerit. Dauid qn̄ eſurijt ⁊ qui cū eo erant. Quo intrauit in domū dei ⁊ panes ꝓpoſitionis comedit. licetin lege p̄ceptū fuiſſet ꝙ panes illos ſacerdotes ſoli comederēt. Imminente tn̄ neceſſitate Dauid ſanctus p̄dictos panesſine peccato comedit. ſicut ptꝫ. i. Regꝭ. xxi.¶ Tercio iudei dicūt xp̄m fuiſſe rep̄henſibilem ꝓpter indignationē. Indignabaturem̄ ⁊ iraſcebatur verbiſqꝫ ⁊ factis moleſtabat phariſeus ac illoꝝ ſequaces. Loquebat̉ illis ꝯtumelioſe ⁊ eiecit flagello ementes ⁊ vendentes de templo. Ita aūt opponit̉ mā ſuetudini. vt ptꝫ ꝑ ph̓m in. iiij. ethi.Et vt inquit Iacobꝰ. ī. c. Ira em̄ viri iuſticiam dei nō oꝑat̉. Ex quo videt̉ ꝙ xp̄s neciuſtus nec māſuetus fuit: gͦ peccator ⁊ culpabilis multū. Ad qd̓ rn̄demus ẜm doctrinam theologoꝝ ꝙ in xp̄o nō fuit ira qͣeſt vicium. ſed ira ꝑ zelum a rōne imꝑataNam vt dicit Ariſto. Non iraſci vbi ⁊ qn̄oportet videt̉ inſipientis eſſe. Ira ergo q̄tranſgredit̉ ordinem rōnis eſt ꝯtra iuſticiam ⁊ manſuetudine. nō ira que eſt ẜm rōrōnis imperiū. Locutus itaqꝫ eſt xp̄s contumelioſe phariſeis amore iuſticie ⁊ veritatis. Similitit ꝓpter zelum eiecit omnesementes ⁊ vendentes de templo. in qͦ etiāſuā diuinitatē declarauit. Un̄ Hiero. ſuꝑMath̓. ait Inter oīa ſigna que fecit dn̄shoc videt̉ eſſe mirabiliuus ꝙ vnus hō ⁊illo tꝑe ꝯtēptibrlis potuerit ad vnius flagelli verbera tantā eijcere multitudinem.Igneū em̄ quoddā ⁊ ſidereū radiabat exoculis eius ⁊ diuinitatꝭ maieſtas lucebatin facie. Et Prigenes dicit ſuꝑ Ioh̓em.Hoc eſſe maius miraculū eo qͥ aqua conuerſa ē in vinū. eo ꝙ illic ſb̓ſiſtit inanimata materia. hic vero tot milium hoīm domant̉ ingenia. Nihi l gͦ ꝯtra xp̄m loqui debent iudei maligni: ſed agnoſcere prauitatem ⁊ duritiam cordis eoꝝ.¶ Qd̓ ſepenumero mali ꝑſequunt̉ bonosꝓpter odiū ⁊ inuidiam ac ꝓpriumnolita iudei perſecuti ſunt chriſtū. ICa. IIIErtia ratio principalis qua ꝓbamus innocentia xp̄idicit̉ exeploꝝ multitudo. Sūtnanqꝫ in ꝓmptu exempla plurima inſcripturis diuinis ⁊ humanis in quibꝰ oſtendit̉ qͣꝫ ſepenumero qͥ mali fuerūt ⁊ peſtilētes innocentibꝰ ⁊ bonis ac iuſtis aduerſati fuere. Qd̓ factū ꝯperimus triplici de cāPrima ꝓpter odiu veritatis.Scd̓a ꝓpter inuidiā aliene felicitatis.¶ Tercia ꝓpter ſatiſfactionē cupiditatis.¶ Prima cauſa quare ml̓ti ſcelerati hoīesiuſtis ⁊ bene viuentibꝰ fuerūt aduerſati.fuit odiū veritatis. Nam qꝛ illi. vt dicebātveritatē loquebant̉ odio ſunt habiti. Inquit em̄ Terentiꝰ. Obſequiū amicos veritas odium parit. Et Hiero. ad Occeanū. Ita ſe habet natura vt amara ſit veritas. vicia ꝟo dulcia exiſtiment̉. Sed quōinqͥs hoc eſt credibile vt veritas odiendaſit. cū Luctācius dicat in .i. lib̓. diui. inſti.Nullus eſt ſuauior aīe cibꝰ qͣꝫ cognitio veritatis. Et rn̄det ſanctus Bonauen. in ꝓlogo pͥmi libri ſnīaꝝ. ꝙ duplex eſt effectusveritatis. Primus illuminare. ⁊ qͣꝫtū adiſtum nemo ipſam odit. qꝛ om̄s naturalit̓illuminari deſiderant Secūdus effectuseſt arguere. ⁊ hunc habet in malis manifeſtando em̄ mala redarguit illa facienteꝫ.Ex quo maliodiūt veritatē. Un̄ ſaluator noſter Ioh̓is. iij. ca. dixit. Om̄is qͥ male agit odit lucem. Et vt veniamus ad rēeſt exemplū Eſaie innocētis qͥ ꝓpter veritatem fuit ſerra ſecatus. de quo inqͥt Hieronimus. in ꝓlogo in Eſa yam. Eſayas inhierl̓m nobiſi genere ortus eſt. ibiqꝫ ꝓphetauit ſub manaſſe rege. ſectus in duas ꝑtes occubuit. Manaſſes idolatra fuit. etEſayam auum maternū ẜm hebreos velaffinem ſuum eiectum extra ciuitatē hieruſalem circa piſcinam ſiloe ſerrra ligneaꝑ medium ſecari fecit. De Hieremia inſuꝑ diximus in ẜmonibꝰ de timore diuinorū iudicioꝝ qualiter grauiſſimas ꝓpter veritatem paſſus eſt ꝑſecutiones ⁊ iniuriastandem lapidatus eſt. Unde Hiero. in ꝓlogo in Hieremiā dicit. Hieremias anathothites qui eſt viculus tribus ab hiero