fortationē. Inquit em̄ Gregoriꝰ. Si paſſio chriſti ad memoriā reuocetur nihil eſtquod nō equo aīo tollerat̉. Reſert Ariſto.ꝙ ſi fiat vas de cera noua ⁊ diligēter claudatur ⁊ in mari ponatur: aqua que ꝑ poros ſubintrabit dulcis efficit̉. Iſtud vascereū eſt corpus dominicū. Sicut em̄ ceragenerat̉ ab apibꝰ ſine ꝯmixtōe. ſic caro xp̄ifuit generata a virgine ſine corruptiōe Fuit aūt caro noua. qꝛ nulla peccati vetuſtate viciata. fuit etiā clauſa. qꝛ nulli dyabolici temptationi fuit aperta. pori eius ſuntvulnera eius. Si igit̉ noſtras a maritudines per recordationē ⁊ deuotionē in vulnera eius miſerimus. mox in dulcedinemꝯuertent̉. Ideo apoſtolus ad Hebre. xij.ca. ait. Recogitate eum qͥ talē ſuſtinnuit.peccatoribꝰ aduerſus ſemetip̄m ꝯtradictōnem. vt nō fatigemini animis veſtris deficiētes. Tertio xp̄s ſanguinē fudit ꝓptercordiū ꝯpunctionē Nam vt naturales tradunt. Adamas lapis nō frangitur malleipercuſſiōe nec ignis aduſtione. nec aliquatemporis diuturnitate: ſed ſola ſanguinishircini infuſione. Sic multi ſunt qui ꝑ penitentiā nō franguntur. nec per diuina cōminationē. nec per ſpirituſſancti internaꝫinſpirationē. nec ꝑ ſenectutē. Frāgunt̉ aūtper dominici ſanguinis meditationē atqꝫvirtutē. Ideo ieſu chriſto gratias om̄es dicamus qui ſua liberalitate precioſo ſanguine ſuo nos redemit. quē etiā humiliterdeprecemur vt perdacat nos in illam requiē in qua viuit ⁊ regnat per infinita ſecula ſeculorū Amen.¶ Sermo nonus de precipua ſingulariſſimaqꝫ deuotiōe trium regum qui chriſtumqueſierunt ⁊ inuentū humiliter adorarūtofferētes illi munera aurū thus ⁊ mirrha.Agi ab oriente venerunt hieroſolymā Scribunt̉hec verba originaliter Matthi. ij. cap̄. ⁊ in euangelio preſentis ſolēnitatꝭ Comendat̉ hodierna dieſapiētia triū regum orientaliū: qui mox vtchriſtum natū agnouerūt ip̄m ſtudioſiſſime q̄rere ſunt conati. Queſierūt qͥppe illūqui totius orbis cōditor ⁊ dominus erat⁊ pro ſalute hominū dignatus eſt de virgine naſci. Hec laborauerūt fruſtra: quoniāadepti ſunt quod volebant. Inueneruntvtiqꝫ cum incredibili leticia quem diligebat anima eorū. Prebet nanqꝫ ſeip̄m volentibus eū. nec eſt qui ſe abſcondat a calore eius. Uiderunt magi ip̄m paruuluꝫin preſepio pannis inuolutū. Nos ꝟo ſi voluerimus intuebimur glorioſam faciē ip̄ius regnantis in celo. Inſuper ⁊ aperte diuinitatē proſpiciemꝰ. Curramus ad ip̄mad quē fide ſpe ⁊ charitate poterimus peruenire. His virtutibus moniti reges incliti meruer̄t ducatu noue ſtelle ad chriſtidei ⁊ hominis preſentiā properare. Cumergo in hac ſolēnitate celeberrima eccleſiaſancta recolat iſtoꝝ dominorū erga ieſumchriſtum deuotionē ardentiſſima precipuamqꝫ ac ſingulariſſimā affectionē. Nos īhoc ſermone ſub titulo de ip̄is magis dicemus. De quibus tria myſteria erunt declaranda.Primū dicit̉ cognitiōis.Scd̓m inquiſitiōis.Tertiū inuentiōis.Cognouerunt chriſtum veraciter. Cognitum inquiſierunt diligenter. Queſitū ꝟoinuenerūt letanter.¶ Qualiter magi cognouerunt chriſtumnatum ⁊ quomodo illuminati fuerunt vtcrederent ip̄m deum.9 Ca. ſ.Rimū myſteriū declarandum de ip̄is magis diciturcognitio. Ubi queritur quomodo cum ip̄i in remotis agerent chriſtū natum cognoſcere potuerunt. Et ad hoc dico ꝙ tripliciter inſtructi fuerunt de chriſtinatiuitate iocunda.Primo ꝑ ſignū mirabile.¶ Scd̓o ꝑ vocē audibilē.¶ Tertio ꝑ gratiā inuiſibilē.De ſtella que magis apparuit.¶ Primo illuminati fuerunt vt cognoſcerent chriſtū natum per ſignū mirabile. qꝛviderunt oculis corporis ſtellā fulgentiſſimā ad hoc a deo productā. vt ſignificaretillis chriſti natiuitatē. Sed de hac ſtellatres varie dicuntur opiniones. Prima eſt.eoꝝ qͥ dicunt ꝙ fuit ſpirituſſanctus: qͥ ſicute 2