corruptionis purificauit. paſſibilitatē tn̄reliquit. Ex illa auteꝫ carne ipſe filius deiedificauit ſibi corpus immaculatū. ⁊ illd̓corpus vniuit ſibi ⁊ anime rationali: quequidē immunitatē habuit a culpa ⁊ in ſe⁊ in carne coniunctā. Et ſicut immunitatem habuit a reatu culpe ſic ẜm ordinē diuine iuſticie īmunitatē habere debuiſſet adebilitate miſerie. Qd̓ gͣ in carne illa remanſit penalitas hoc fuit ex diſpenſatiōeipſius aſſumentis cōcurrēte ſiml̓ acceptatione ip̄ius anime rationalis. que in pͥmoinſtanti ſue creatiōis habuit vſum cognitionis ⁊ placuit ſibi tali corpori vniri ꝓpt̓ſalutē humani generis. Et ſic patet ꝙ talis effectus in xp̄o fuerūt nō necſſitate generatiōis: ſed volūtate diſpenſatiōis volūtate diuina preueniēte ſed volūtate creata cōcomitante. Dicimus autē ip̄os fuiſſe auctoritate diuina: nō tanqͣꝫ infligēte d̓nouo: ſed tanqͣꝫ a relinquēte in acceptatōeanime xp̄i cū in eiꝰ arbitrio eſſet ⁊ poteſtate illos defectus excluderet. h̓ Bonauen̄.Fugiamus ergo vanitatem hereticorumattendentes ad verba Leonis pa. dicētisin qͦdā ſermone. Cū ad intelligēdū ſacramētū natiuitatis xp̄i qͥ de matre virgine ēortus accedimus abijciatur proculterre/narū caligo rationū ⁊ ab illuminate fideioculo mūdane ſapientie fumus abſcedat.diuina eſt em̄ autoritas cui credimus. diuina eſt em̄ doctrina quā ſeqͥmur Et ſic d̓xp̄o illa firmiter teneamus q̄ ſancti veritatis amatores nos docuerūt. vt ſic mereamur ꝯſortio illoꝝ aſcribi in hoc ſeculo deigratiā conſequētes ⁊ in futuro gloriā ſempiternā. Amen.¶. Sermo ſextꝰ de incarnatōne chriſti cōtra errores iudeorū qui in chriſtum credere nolunt.N ꝓpria venit et ſuieum nō receperūt. Scribuntur hec verba Ioh̓ .i. ca. Preconia incarnatiōis Ieſu xp̄ifilij dei multo tꝑe apud iudeorū gentē fuerūt proclamata: Cū autē venit plenitudotēporis deus hō factus ipſis iudeis ingratiſſimis viſibiliter apparuit. Et ſic̄ apl̓uselegātiſſime dicit ad hebreos. i. c. Multipharie multiſqꝫ modis olim deus loquēspatribus in prophetis. Nouiſſima in diebus iſtis locutus eſt nobis. id eſt iudeis īfilio quē cōſtituit heredē vniuerſoꝝ ꝑ quēfecit ⁊ ſeculū. A principio ꝟo ſui ortus vſqꝫ ad glorioſam aſcenſionē in celū miſſionemqꝫ ſpūſſctī ⁊ predicationē apl̓oꝝ nihilomiſit quo verius dei filius potuiſſet cōgnoſci. Uerūtn̄ populus ille dure ceruicꝭnō ſolū eum ſuſcipere voluit meſſiā in legepromiſſum. quiniīmo crudeliſſime perſecutus ē vſqꝫ quo affixus fuit patibulo crucis. Ceteris autē nationibꝰ in illū credentibus q̄ voce et ſignis apl̓oꝝ edocte omnēſpurciciā idolorū reliquerūt. ip̄i ſoli iudeichriſtū impugnāt atqꝫ blaſphemāt. Et licet in multis qꝛ volūt errāt Nichilominꝰin hoc ſermone de tribus erroribꝰ eorū erimus verba factori qm̄ vt dicit iohānes inverbis premiſſis In propria venit. quia īiudea naſci viuere. cōuerſari ⁊ mori elegit⁊ ſui quos peculiares cultores conſtituerat viuus dei veri ⁊ quibus legē dederattātiſqꝫ dotauerat beneficijs eū nō receper̄tQm̄ vſqꝫ in preſentē diem circa xp̄m incarnatū errant maxime qͣꝫtum ad tria.Primo qͣꝫtum ad diuinitatē.Secundo qͣꝫtum ad temporalitatē.Tertio qͣꝫtum ad paſſibilitatē.¶ Qd̓ ex teſtamentis duodecim patriarcharum confunduntur iudei qui negantchriſti diuinitatem.Capitulum. I.Rimo errant iudei circa xp̄m incarnatū qͣꝫtum ad di11uinitatē. dicunt em̄ ꝙ non fuitdeus. Contra quos et ſi ſufficiant ea quediximus in ſermone de diuītate xp̄i. tn̄ adeorū confuſionē inducā aliqua dicta duodecim patriarcharū: qͥ de xp̄o venturo loquētes apertiſſime diuinitatē eius exp̄ſſerunt. De his ita ſcribit. Uincen. li. ij. ſpeculi hyſtorialis. Extātꝭ teſtamenta duodecim patriarcharū in quibꝰ ſunt pulcherrime de xp̄o prophetie. quas nuꝑ tranſtulitmagiſter Robertus groſſum caput linconienſis ep̄s de greco in latinū. hͦ ille. Egoꝟo ex ipſis teſtamētis quedā extraxi qͦ adrem faciūt nō oīa de verbo ad verbū notaui. ¶ Primū gͦ dictū ē patriarche Iude qͥait vilitabit nos dn̄s in miſericordia ⁊ ex-