Abula p̄ſentis operis de laudibꝰ ſanctoꝝ. In qͣponunt̉ per ordinē ſermones⁊ eorū capitula¶ Sermo. I. de laudibꝰ altiſſimi de cuiusexcellentia nobis declarant precipue trianoīa quibꝰ eum noīare ſolemus.Ca. I. Qualiter deus benedictus eſt noīabilis etiā pluribꝰ noībꝰ. Et de ſcripturistam humanis qͣꝫ diuinis in quibꝰ exprimitur hoc nomen deus.Ca. II. Qd̓ deus dicitur pater hominū ⁊creaturarū: cuius filij per ſigna ⁊ experientiam cognoſci poſſunt.Ca. III. Qd̓ deus vocat̉ in ſcripturis dn̄seo ꝙ illi ſint cuncta ſubiecta. ⁊ immutarepoteſt etiā ⁊ anihilare ſi velit omnē creatam naturam.Sermo. II. De ſūma ſimplicitate dei.Ca. I. Qd̓ ſufficientiſſimis rōnibꝰ oſtendipoteſt deū corpus nō eſſe. Et ꝙ ſcripture:membra corporea d̓eo attribuentes metaphorice ſunt intelligende.Ca. II. Qd̓ in deo nō eſt ꝯpoſitio materie⁊ forme. Et qualiter dicat̉ deus hr̄e aīam⁊ paſſiones ꝯiunctim.Ca. III. Qd̓ deus nō venit in ꝯpoſitionealicuius creature.¶ Sermo. III. De incarnatiōe ieſu xp̄i inqͦ declarat̉ ſūmā liberalitas dei pr̄is.Ca. I. De varijs opiniōibꝰ circa incarnationē xp̄i: ſi nō peccaſſet homo.Ca. II. Qd̓ tempuſ incarnatōis xp̄i merito d̓r tempus plenitudinis reſpectu dei: reſpectu angeli ⁊ reſpectu hominis.Ca. III. Qualiter accipiēdū ſit mediū tēporis quo xp̄s incarnatus eſt.¶ Sermo. IIII. In quo tractat̉ de incarnatiōe dn̄i noſtri ieſu xp̄i: a cuius explicitafide iam nullus excludit̉.Ca. I. Qualit̓ fuit poſſibile īcarnari deū.Ca. II. Qd̓ qͥnqꝫ rōnibꝰ precipuis fuit neceſſariū ex parte hoīs xp̄m incarnari.Ca. III. Qd̓ tꝑe gr̄e omēs obligant̉ credere explicite myſteriū xp̄i incarnati.¶ Sermo. V. De incarnatiōe xp̄i in qͦ ꝯfutantur errores illoꝝ qͥ mundanā ſapiīamſectantes male ſentiūt de xp̄o.Ca. I. De tribꝰ opinionibꝰ falſis circa verLIMII.IH SLDESSEI. DDItIbum eternale.Ca. II. De tribꝰ falſis opiniōibꝰ adinuentis circa animā chriſti.Ca. III. d̓ tribꝰ alijs falẜ opiniōibꝰ excogitatis circa ſb̓am ⁊ naturā corꝑis xp̄i.Sermo. VI. De incarnatione chriſti contra errores iudeorum.Ca. I. ꝙ ex teſtamento duodecim patriarcharum ꝯfundi poſſunt iudei: qui negantchriſti diuinitatem.Ca. II. ꝙ xp̄s iā vēit quē iudei vēiſſe negātCa. III. ꝙ paſſio xp̄i fuit ī veteri teſtam̄to aꝓph̓is p̄nunciata ⁊ multiplicit̓ figurata.¶ Sermo. VII. De iocundiſſima natiuitate ſaluatoris noſtri ieſu xp̄i.Ca. I. de puritate corꝑis xp̄i: ⁊ qualit̓ xp̄saſſumpſit carnē de materia nobis ꝯformi⁊ de humilitate ip̄ius naſcentis reſpectutemporis loci ⁊ habitaculi.Ca. II. de priuilegijs virginis parturiētisxp̄m ſine corruptiōe ⁊ abſqꝫ dolore. illūqꝫſuo lacte miraculoſe nutrientis.Ca. III. de paſtorum electione quibus natiuitas chriſti fuit oſtenſa ab angelis: ⁊ defide ac deuotione illorū.¶ Sermo. VIII. de circūciſiōe xp̄i ⁊ d̓ glorioſo noīe eius atqꝫ ſanguinis effuſiōe.Ca. I. de circūciſione qͣꝫ congrue inſtitutafuit ⁊ determinatiōe illius. Et quare chriſtus voluit circumcidi.Ca. II. ꝙ ꝯuenienter filius dei vocatus eſtieſus: ⁊ de admirādis efficacijs huius nominis ac reuerentia eius.Ca. III. d̓ multiplici effuſiōe ſanguīs xp̄i.¶ Sermo. IX. de precipua ſingulariſſimaqꝫ deuotione triū regum qui chriſtum queſi erunt: ⁊ inuentū humiliter adorarūt: offerentes illi munera aurū thus ⁊ myrrhā.Ca. I. qͣliter magi cognouerūt xp̄m natū.Ca. II. Quare tres illi reges dicunt̉ magi. ⁊ quo tempore venerunt ad chriſtum:⁊ quare ꝯturbatus fuit herodes.Ca. III. qͣlit̓ magi īuentū xp̄m adorar̄t: ⁊ d̓muneribꝰ oblatꝭ xp̄o: ⁊ de ilioꝝ reuerſiōe.¶ Sermo. X. de baptiſmo xp̄i qn̄ in iordane baptizatus fuit a iohāne baptiſta.Ca. I. De conditionibus baptiſmi quo iohannes baptizabat.Ca. II. de triplici circūſtantia xp̄i baptizati. ſcꝫ cauſe loci ⁊ temporis.42BIRL.ISTIIIR