¶ Ex lib. empidocl̓is.

xxxii.

ſe īuenerit benigne recipietur a ſuocreatore: ſin autem relegabitur ad inferna.Nihil magis philoſophia.Nūqͣꝫ ad hūanū genꝰ diuina munificētia venitNihil eſt cuius ortum cauſa legitima. ⁊ rationon preceſſeritPropter hoc nobis datus eſt ſermo. vt preſtoſorent mutue voluntatis iudicia.Deus eſt ſummuꝫ bonum ſuper omem ſubſtātiam. omnemqꝫ naturam. quē cūcta expectāt̉cum ipſe ſit plene perfectionis ⁊ nullius ſocietatis indignus. optimus ratiōe hominiseſt particeps. intellectus vero dei proprius⁊ paucorum valde hominum.Ex lib. apulei de deo ſocratis.Ommꝰ deus infinitus eſt nō ſolumloci excluſiōe. ſꝫ etiā nature dignitatePreſtantiſſimū aīal in terris exiſtens ē hō.Dii ab omnibus diſſerunt. loci ſublimitate. vite perpetuitate: narure perfectione.Nihil deo eſt perfectius ⁊ potentius.Conuerſatio perpetua contemptum parit. Raritas autem admirationem conſiliat.Deus ab omnibus animi paſſionibus liber ēeſt vnde nec dolere nec letari poteſt. Et notādū ꝙ hoc verū ē niſi quo ad ꝯceptū nr̄m.Demones ſunt animalia genere mente ronabilis: aīo paſſiua: corpore aerea: tꝑe eterna.Magna eſt ſapientie dignitas que ſocratē ſummo deo coequatNihil ſimilius ⁊ generoſius eſt deo: qͣꝫ vir ꝑfecte bonus qui in tantuꝫ homines ceterosexcellit inqͣꝫtū ipſe a diis īmortalibꝰ excellit̉Si laudas aliquē qꝛ generoſus eſt. parenteseius laudas.Si laudas aliquē qꝛ diues: hoc fortune debet̉.Si laudas aliquem quia validus: egritudinefatigabatur.Si laudas aliquē quia velox. in ſenectute abietSi laudas aliquem quia formoſus eſt. expectamodicum ⁊ non erit.Sed ſi laudas eum quia bonis moribus ⁊ artibus doctus eſt. ⁊ valde eruditus ⁊ quantuꝫlicet homini: ſapiens. tunc ipſum viruꝫ laudas. qꝛ nec a patre hereditariū. nec caſu pendulū. nęc etate mutabile. nec a corꝑe caducūEx libro empedoclis.iRia ſunt que in tota rerum varietateexcellentiſſimū diuine munificentie do

Imū .ſ. philoſophiam extollunt.Nobilis affluentie conceptus: future felicitatis apetitus: mentis illuſtratio. quoꝝ primonihil honeſtius: ſecūdo nihil faciliꝰ tertionhil ad amborū cōpēdioſā adeptionē efficaciꝰEx libro auerois de ſubſtantia orbis.D quod mouetur ex ſe: compoſituꝫ eſtex duabus naturis .ſ. ex recipiēte: ⁊ motum agente.In indiuiduis ſubſtantie: duplex eſt tranſmutatio. vna ſubſtantialis: que tranſmutat nomine ⁊ diffinitione que tranſmutatio diciturgeneratio ⁊ corruptio. Alia vero eſt accidētalis que non tranſmutat nomē ⁊ diffinitionem: ſed tantū ſecundū diffinitiones accidētales. que ſunt qualitas ⁊ quātitas ⁊c̄.Quod impoſſibile eſt fieri non fit.Impoſſibile eſt vnum ſubiectum habere niſivnam formam.Materia ſubiectiuat̉ per poſſe: ⁊ hoc eſt ꝙ recipit omnes formas vnde materia nihil eſt īactu. nec etiā aliquā formā in ſua natura includit. ſed eſt in potentia ad recipiendumomnes ſormas.orme naturales diuidunt̉ diuiſiōe materie.Dimēſio non competit materie. niſi vt habētiquantitatem.Diuiſiones intermīnate precedunt formaꝫ inmateria ſed diminutōnes terminate ſequuntur formam in materia.Omne qd̓ aduenit enti in actu: eſt ſibi accidēsOmne qd̓ ſubſtat ratione primi entis ſubſtantis: ſubſtat in ratione prime materie.Impoſſibile eſt formam eſſe in materia ⁊ econuerſo.Materia non recipit fimul diuerſas formas:niſi qꝛ pͥmo recipit dimēſiōes interminatasAnima celi non cōiungitur celo: ſecundū eſſe:ſed ſcd̓m operationem ⁊ motum.In celeſtibꝰ idē ē efficiens motū. ⁊ finis motꝰImpoſſibile eſt illud qd̓ de ſe ē ⁊ corruptibilerecipiat eternitatem ab alio.Materia celi eſt aliquid exiſtens in actuʳ: nonpotentia ⁊ ideo dignius dr̄ ſubiectū qͣꝫ ma.Finis ſignificat agens ſignificatione neceſſaria. ſicut motus ſignificat mouens.Quicquid cōuenit celeſtibus ⁊ iſtis inferioribꝰvel cōuenit eis pure equiuoce. vel analogicehoc eſt ſecundū prius ⁊ poſterius.