Ex lib. boetii de cōſolatione.
laboribꝰ ad menſam res iſta non queritur.quere aliquid frugi.Uxorē bona amiſi. Utrū īueneras bonaꝫ: anfeceras. Si īueneras habere adhuc te poſſeintelligas quod habuiſti. Si feceras bene tibi ſꝑa res periit ſaluus eſt artifex. Uxorembonā amiſi ꝗd tu in illa ꝓbabas: pudiciciaꝫqͣꝫ multe caſtitatē ꝓdiderunt: qͣꝫ multas exoptimis coniugibus peſſimas vidimus exdiligētiſſimis ſolutiſſimas ex liberaliſſimisrapaciſſimas.Nihil tam mobile ē velut feminarū voluntas⁊ nihil tā vagū veterum matrimoniorū repudia cognouimus ⁊ fediores diuortio male coherentiū rixas riſimus.Uxorem bonaꝫ amiſi: ſoror bona reperiri nōpoteſt nec mater.Uxor aduenticiū bonum eſt.Auctoritates primi libri Boetii de conſolatione philoſophica.c Armina ꝗ condā ſtudio florēte ꝑegi.Flebilis heu meſtos cogor inire modos. Pas ſaltē nullus potuitperuincere terror.Ne noſtrū comites proſequerentur iter.Mors hominū felix q̄ nec ſe dulcibꝰ annisInſerit: ⁊ meſtis ſepe vocata venitQuid me felicē totiens iactaſti amiciQui cecidit ſtabili non erat ille gradu.Btā eſt reſpublica: cui pͥnceps ſapiēs dn̄aturPhiloſophia omniū virtutū eſt mater ⁊ maImprudentia reꝝ numerata: nō pōt īmitari.Pueroꝝ exercitus ſi numeroſus eſt ſpernendus tamen eſt quoniā a nullo duce regitur:ſed ẜm errorem ſuū temere rapitur.Deteriora velle: noſtri defectus ē.Minuit enī quodāmodo ſe ꝓbantis cōſcientie ſecretum quotiens oſtendando factū ꝗsde factis ſuis fame ſuſcipit premiū.O ſtelliferi cōditor orbis. Qui ꝑpetuo nixusſolio Rapido celū turbine verſas. Legēqꝫpati ſydera cogis O īa certo fine gubernāshominū ſolos reſpuis actus.Secundi de conſolatione.Eru exitus prudentia metitur.In omni aduerſitate fortune. infeliciſſimum genas infortunii eſt fuiſſe felicem.In rebꝰ fortuitis nō ē btītudo: qꝛ oīa fortuitaauferri poſſunt: ſed btītudo eſt bonū ſtabile
Btītudo ē ſūmū bonū nature rōne degentis.Natura paucis minimiſqꝫ contenta eſt cuiusſacietatem: ſi ſuperfluis vrgere velis aut iniocundū erit: qd̓ infunderis aut obnoxiū fietHomines deo: mente ſimiles ſunt.Ceteris animalibus ſeſe ignorare natura eſt:homini vitio venit.Ego nego illud eſſe bonum: qd̓ nocet habēti.O diues qui nūc cōtū gladiūqꝫ pertimeſcis ſolicitus ſi vite huius callem vacuus viator intraſſes coram latrone ſecurus cantares.O qͣꝫ preclara eſt operū beatitudo mortalium:quā cū adeptus fueris: ſecurus eſſe deſiſtiselix nimiū pͥor etas: Contēta fidelibꝰ aruis.Nec inerti ꝑdita luxu. Facili que ſera ſolebat. Ieiunia ſoluer̄ glāde Nec brachica munera norat: liquido cōfundere melle. Nec lucida vellera ſerumnt Tireo miſcere veneno.Somnos dabat herba ſalubres: Potumquoqꝫ lubricus amnis. Ombras altiſſimapinus. Heu primꝰ quis fuit ille: Auri quipondera tecti. Gemmaſqꝫ latere volentes:precioſa pericula ſodit.Si corpus hominis ſpectes: quid inbecilliusreperire hominę queas quos homines ſepemuſcularū morſus vel ſecreta queque tentantium necat introitus.Nō quidqͣꝫ libero imperabis animo.Natura deſpicit: vt cōtraria queqꝫ iungant̉.Agit .n. cuiuſqꝫ rei natura: qd̓ ꝓpriū eſt ei: neccontrariū rerū miſcetur effectibꝰ: ⁊ vltro queſunt aduerſa depellit.Red collata improbis dignitas: nō nodo nonefficit dignos ſꝫ ꝓdit ⁊ oſtētat potiꝰ īdignosHeu grauem ſortem quotiens iniquus: addit̉ſeuo gladius veneno.Omnis terre circuitꝰ ad celi ſpaciū comparatꝰpuncti rationem obtinet.Infiniti vero atqꝫ finiti. nulla vnqͣꝫ poteriteſſe collatio.Sui vero bene mens conſcia: Terreno carcere reſoluta: Celum libera petit.Nōne omne terrenū negociū ſpernit aīa queſe celo fruens ter renis gaudet eē exe mptā.Mors ſpernit altam gloriam: inuoluit humile pariter ⁊ excelſum caput.Quod ſi putatis longius vitam trahi. mortalis aura nominis. cū ſera nobis rapiet. hocetiam dies nam nos ſera mors manet.