De homopathicin(vil reor aſſertū) .i. ꝯfirmatū in iſto oꝑe (quod nō queat eſſe tenēdumUel ſic (Nil reor eſſe tenēdum qd̓ non queat eſſe aſſertū) .i. cōfirmatūper autores ſeu ꝑ aliquos autoꝝptāte auxiliāte compleuitalem libꝝOctrinale dei virtute iuuāte peregiſaluatoro patergr̄aꝝ actionesGrates reddo tibi genitor deus ⁊ tibi chriſte.i. o ſpūſſancte.i. filiNate dei deus. atqꝫ tibi deus halitꝰ almeQuas tres ꝑſonas in idem credo deitatis¶ Quia nō eſt opꝰ rectum cuiꝰ deus nō eſt finis ⁊ initium. hoc autorꝯgnoſcēs regratiat̉ deo patri. deo filio. ⁊ deo ſpūiſcō. a quo incipit. perquem mediauit. ⁊ in quo opꝰ ſuū debite ꝯſummauit. ¶ Cōſtrue ergoſic Ego (peregi) .i. expleui (v̓tute dei) quę eſt ipſe deꝰ (iuuāte) .i. auxiliāte. Eſt em̄ deus oīm bonoꝝ cauſa ꝑ ſe. Unde o(genitor deꝰ) ego (red-do tibi grates) .i. grās. Et o (chriſte nate dei deꝰ) reddo tibi grates (atqꝫ) pro et. o(halitus alme deus) .i. o ſpūſſancte deus reddo tibi grates(Quas tres ꝑſonas) ſcꝫ patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. ego (credo in idemdeitatis) .i. vna eſſentiam diuinitatis Ac ſi dice̓t quas tres ꝑſonas egocredo eſſe vnū. licet alia ꝑſona ſit patris. alia filij. alia ſpūſſancti. Cui qͥ-dem ſoli deo tenemur graꝝ actiōes reddere. vt nos deducat ꝑ gratumprincipiū ⁊ aptum mediū ad finem feliciſſimū.¶ Alexandri grāmatici due partes: tercia videlicet et quarta finiunt felicicerImpreſſe Dauētrie per Richardū paſraet Anno dn̄i. N.cccc.xcv.