Regule notabilesEpimonęqꝫ notat hec ſi repetitio fiatUt quod dicetur. ſic certius eſſe probeturExpectādo dauid expectās ſic geminauit.¶ Epimone eſt eiuſdē dcōnis repetitio immediata. vt Amē amē dicovobis. Et ſic reducit̉ ad epizeuſim. Alij dicūt ꝙ epimone fit qn̄ dictionō tota repetit̉. ſꝫ principiū tm̄. vt psͣ. Expectās expectaui dn̄m. Hecfigura multū reperit̉ in ſacra ſcriptura. Ideo d̓t (theologia geminat tibi ſepe prius dicta) Et hoc ſit vt illud qd̓. dicet̉ ſic ꝓbet̉ eſſe certiꝰ De-inde ponit exemplū dauid dicētis. Expectādo dauid ⁊c̄. Aliud exem-plum. Cantās cantabo. laudās laudaboaſſocianturalique.i. deoSi que ſunt homīs aſſignant̉ deitatitalis figura ſupple eſtAntropoſpatos eſt ſic ſepe dei legis iram¶ Antropoſpatos eſt cum humane res aſſcribunt̉ deo (ſic tu legis ſe-pe dei irā. vt in psͣ. Dn̄e ne in furore tuo arguas me neqꝫ in ira tua corripias me. Iraſci em̄ ⁊ furere ſpectāt ad hoīes. ⁊ nō ad deūSi ſint res alique concordi federe nexeId quod ineſt vni reliquam dices operariSic linguam cordi concordem dic meditariAc homopathion iſtam dic eſſe figuram¶ Homopathion vel homo pachion ē attributio vniꝰ ꝓprietatis alte-ri vt innuit lr̄a. Cōſtrue igit̉ ſic ¶Si alique res ſunt nexe) .i. coniuncte(concordi federe) ad oꝑationē aliquā (tū dices reliquā) .i. alterā earum(oꝑari id qd̓ ineſt vni) ipſaꝝ reꝝ. Deinde exēplificat dicēs (Sic linguācordi cōcordem ⁊c̄) Lingua em̄ ⁊ corſunt ꝯiūcte cōcordi federe. nā lin-gua ꝓferre hꝫ cor ꝟo meditari. Si ergo attribuo ꝓprietatē cordis lin-gue vel ecōuerlo cōmitto p̄dictā figuram. vt dicēdo. lingua mea meditatur ⁊ cor loquitur.valeatconfirmatumſeruandumNilreor aſſertū quod nō queat eſſe tenēdumnotauivales ſequiPluraqꝫ ſignaui que nō debes imitari¶ Qm̄ exigit̉ modꝰ ſciēdi in ſcīa demōſtrata. hinc eſt ꝙ autor finiturꝓpoſitum. ⁊ cōcludēs docet modū intelligēdi ea q̄ dixit. Et qꝛ triplex ēgrāmatica ſcꝫ p̄ceptiua ꝑmiſſiua ⁊ ꝓhibitiua. ideo ꝯcludēs ſe excuſat pͥceptiuam p̄cepiſſe. ꝑmiſſiuā ꝑmiſiſſe. ⁊ ꝓhibitiuā ꝓhibuiſſe. Cōſtrue