ep̄is pn̄tent̉: vt ab eis curā recipiant aīaꝝ: cum plebes ep̄isſint ſb̓iecte. ¶ Ceteꝝ dicti fratres decimas de laboribꝰ ⁊ noualibꝰ ſuis: qͦs ꝓprijs manibꝰaūt ſumptibus excolūt ⁊ alijsbōis ſibi a deo p̄ſtitis ꝯuētibꝰclericoꝝ ordinis ſui a qͥbꝰ qͣrta vel tercia nullatenꝰ exigat̉cū ītegritate ꝑſoluāt ſalua moderatōe ꝯcilij gnaͣlis. In alijseoꝝ poſſeſſiōibꝰ iure coī ſeu qͦlibet alio eccl̓ijs parochialibꝰ⁊ dioceſano ep̄o reẜuato. Perdeclaratōeꝫ aūt hmōi nolumꝰdefenſiōibꝰ alijs ſeu iuribꝰ partiū derogari. ¶ Icola. iij.Onſtitutōꝫ felicis recorMatōis grego. pape p̄deceſſoris nr̄i editā in ꝯcilio lugdun. vt ſi forte int̓ cetera q̄obijciunt̉ electo: aut poſtulato ſeu al̓s ꝓmouēdo ad aliquādignitatē: euidentē ſciētie velaliū ꝑſone defectū opponi ꝯtingat: de illo pͥmitꝰ cognoſcat̉. ⁊ſi opponēteꝫ īuentū fuerit deſtitui veritate a cauſe illiꝰ ꝓſecutōe total̓r ſit excluſus ⁊ al̓spuniat̉: ac ſi ī obiectoꝝ ꝓbation oīm defeciſſꝫ: ī illo qͥ māi-
feſtū defectū in viſu auditu etalijs corꝑeis ſenſibꝰ: necnō et īmemoria ⁊ etiā ītellectu opponit electo locū hr̄e: ac qͦ ad intentōeꝫ ꝯſtitutōis ipſiꝰ māifeſtū ⁊ euidēs idē ſupponere declaramꝰ. ¶ Ceteꝝ canōicoscuiuſuis eccl̓ie: qͥ ſtatutū fecerūt ſolēnit̉ ⁊ iuramēto firmarunt: ꝙ eccl̓iaꝫ ſuā ⁊ ſeipſos ꝯͣoēs impetrātes canōicatū ip̄ieccl̓ie defenderent vſqꝫ ad iusvel ſnīaꝫ qͣntū poſſent ad iudiciū dn̄i pape vel ſpālis mādati eiuſdē: ⁊ ꝙ coībꝰ expēſis accū ꝓcuratorio ſigillo capl̓i ſigillato eadē defenſio fieret ⁊ ꝙꝙͣdiu aliqͥs de canōicis eiuſdēeccl̓ie defenſiōeꝫ hmōi ⁊ oppoſitōeꝫ vellet p̄dicto mō ſubirealij canōici nō poſſent nec deberēt reciꝑe ī canōicū: nec habere ꝓ canōico ī capl̓o vel extͣcapl̓m impetrāteꝫ: ꝯſpiratores ⁊ ꝯiuratores ꝯͣ ſanctā rōanam eccleſiam ac libertatemobedientiam et auctoritatemipſius decernimus: et eoſdemtanꝙͣ conſpiratores ac cōiuratores ſcd̓m ſanctiones canonicas puniēdos. ¶ Statutuꝫ
taſu ꝓmotori inferatur pena: sͣ. de elec. nihil eſt. eſt enim ars artiuꝫ regimen animaruꝫ: sͣ. de eta. ⁊ quali. cum ſit.o Subiecte. ꝯcor. sͣ. de p̄ben. ī lateran̄. ⁊. c. de mōachis. ⁊. e. li. ⁊. e.n Ab eis. ſcꝫ dioceſanis epiſcopis. Io. an.ti. c. j. sͣ. de pͥuile. cuꝫ ⁊ plantare. §. cū in eccleſijs. et tales rectores ſicinſtituti ſunt ꝑpetui vicarij nequeuntes abſqꝫcauſa ratiōabili remoueri: sͣ. e. li. de capel. mōa.c. j. Io. an.p Bonis. vndecunqꝫꝓueniāt: licite tn̄ acqͥſiris. de hoc. xiiij. q. v. inſumma. sͣ. d̓ deci. ex tͣnſmiſſa. Io. an.A quibꝰ. clericis .ſ.ordinis ſui.Perſoluāt. ſꝫ in quoſunt iſti pͥuilegiati qͦ adhoc: nōne iſti frēs de iure ſunt p̓uilegiati ꝙ nōteneātur ad decimas laboꝝ ⁊ noualiuꝫ: sͣ. de deci. ex ꝑte. j. ſunt eniꝫ iſtide quibꝰ hic papa loquit̉templarij: hoſpitalarij:hieroſolymitani: qͥ cū tiberiacen̄. ep̄o q̄ſtiōeꝫ habebāt ſuꝑ diuerẜ articulis in qͣ cauſa ꝓduxerūtpriuilegia ſuꝑius dicta.Scienduꝫ eſt ꝙ iſti frēslaici ſunt ex ordīe. qꝛ ordinē clericaleꝫ nō hn̄t qͥdaꝫ ex eis ſunt milites:sͣ. d̓ ſen. excō. canonica.alij ſunt clerici. iſti igit̉frēs de laboribꝰ ⁊ noualbus q̄ colūt ſoluēt decimas ſibipſis .i. clericisfratribꝰ ordinis ſui: quiclerici d̓ his decimis ep̄onō dabūt qͣrtā quā al̓sde iure coī deberet hr̄e:de offi. or. ꝯq̄rente: de p̄ſcrip. de qͣrta. eſt em̄ qͣrta de lege dioceſana: sͣ. d̓offi. or. cōquerēte. a quanulli ſunt exēpti: vt ſupͣvidiſti. Si igitur bn̄ aduertis per hec ſua pͥuilegia iſti obtinent pͥus in eo. qꝛ exqͦ ſunt ꝓprij ⁊ ſpāles eccleſie romāe filij ab ipſo ep̄o interdici vel excoīcari non pn̄t. Iteꝫ ꝙ rōne eccleſiaruꝫꝑ eos ꝯſtructaꝝ ī locis deẜtis nihil lege dioc̄. debent ep̄o. Tercio ꝙ ꝓpter eas excoīcari vel īterdici nō pn̄t. Quarto ꝙ ſolū ꝑ ſuos clericoseas gubernāt. Quinto ꝙ decimas laboꝝ ⁊ noualiū ⁊ alia q̄ colunt clecis ſui ordinis: ⁊ ſic ſibipſis ſoluūt. Sexto ꝙ de illis decimis quartāepiſcopo non ſoluūt. Io. an̄.ſ Generalis. sͣ. de deci. nuper. ſcꝫ ꝙ de poſſeſſiōibꝰ q̄ſitis poſt cōcilium ſoluūt decimas.t In alijs .ſ. qͣs alijs colēdas tradūt: vel ab alijs colēdas recipiūt:vel de qͥbꝰ anteꝙͣ fierēt noualia magni ꝓuentꝰ ꝓueniebāt: vel q̄ ſuntipſoꝝ qͦ ad pͥmeuū ⁊ directū dn̄iuꝫ. tn̄ parochiāi eas poſſidēt ⁊ tenēt:pone hn̄tes eas ꝑ emphiteoſim. ad hoc sͣ. de deci. dilecti. ⁊. c. licet. ⁊ sͣ.e. qͥd ꝑ nouale: ad fi. de acqͥſitis poſt ꝯciliū dixerat: sͣ. ꝓxi.u Per declaratōeꝫ. Nota verbū ſi ageret̉ de exemptōe: ⁊ exemptionō ꝓbaret̉ ⁊ ꝓnūciaret̉ contra opponentē: bene fieret p̄iudiciū ſalteꝫ qͦad eum: licet nō quo ad ſuꝑioreꝫ: sͣ. de p̓uileg. cum olim. d̓ reſti. in integ. c. ij. qꝛ ſi non appellat̉ a ſententia p̄textu p̓uilegioꝝ de nouo reꝑtorum nō reuocat̉ ſentētia sͣ. de re iudi. inter mōaſteriū. ⁊.c. ſuborta.ſꝫ hic nō diffinitiue ꝓnūciat ſꝫ declarat qͦdāmodo interloq̄ndo qͥd importent verba pͥuilegij. vn̄ lꝫ ꝑ illud pͥuilegiū qͦ ſunt recepti ī filios nōſint exempti ſi hn̄t alia pͥuilegia exemptōis bn̄ ſunt exempti: vt dixiin pͥn. non eniꝫ ꝓnūciat illos exemptos vel nō: ſꝫ declarat qͥd illa v̓bapͥuilegij importent. Ideꝫ in alijs caſibꝰ de qͥbꝰ ſupͣ dicit̉.¶ Onſtitutōem. Primo declarat manifeſtū ⁊ euidens eſſe ſymoAnia: ⁊ ideꝫ ſignificare quo ad caſuꝫ decre. de elect̓. ſi forte. Secundo declarat ꝯſpiratores ⁊ cōiuratores qui iurauerūt ⁊ ſta
tuerunt de non recipiendo aliquem in canonicuꝫ ad mandatuꝫ pape donec poſſent reſiſtere. Tercio declarat tale ſtatutuꝫ deteſtabile⁊ illicitū multis ex cauſis. ſecūda ibi: ceteꝝ. tercia ibi: ſtatutū quoqꝫ. Et declarat primū dictū vt ſupͣ dixi. decre. sͣ. e. li. de elec. ſi for.te. ⁊ que ibi no. gar. ⁊ guil. Io. an.b Lugdun̄. sͣ. e. li.de elect̓. ſi forte. cuiusverba ad lr̄aꝫ infra ſequūtur vſqꝫ ad v̓bū:in illo. vbi pōit declaratōeꝫ: ⁊ hec oīa vſqꝫibi expone: vt ibi dixi. Io. an.c Defeciſſet. vt sͣ. e.li. de elec. c. j.Paniſeſſi. xdebat̉ ꝯtra. qꝛ ꝯſtitutō ſiforte: loq̄bat̉ in euidēti ⁊ nō manifeſto. ⁊ aliud videtur euidēs ⁊aliud manifeſtū. Euidēs em̄ eſt qd̓ ſꝑ palāeſt ⁊ euidēter apparetarg. j. q. j. vt euidēter⁊ s. d̓ accu. euidētia.ff. de ꝯͣhen. empt. l. eaqͣ. qd̓ em̄ eſt in euidenti nulla pt̄ tergiuerſatōe celari sͣ. de cohacleri. ⁊ mu. c. vlti. sͣ.de offi. or. §. ceterū. e.li. Manifeſtuꝫ v̓o aliqn̄ ꝓbatiōe īdiget. xj.q. iij. eorū. de hoc no.q. j. manifeſta. sͣ. d̓ha. cle. ⁊ muli. vr̄a.Sꝫ ꝯͣriuꝫ eſt verū perhāc ꝯſtitutōem: ⁊ merito. nā ꝯſtitutio ſi forte requirit ꝓbatōneexaminis in euidendefectu: ⁊ ꝓbat̉ manfeſtū sͣ. de elec. bō. j.C. ſi mi. ſe ma. di. l.iij. ibi. niſi palā ⁊ euidēter ex inſtrumētoꝝꝓbatōne ⁊cͣ. ⁊ p̄tereahec duo vident̉ ſynonima: sͣ. e. ti. cū oliꝫ.Naꝫ ⁊ ſi opponat̉ euipalam hoc apparet: ſed eſt neceſſe examinatōnem fieri. examinatidens defectꝰ ſciētie nōon autem hoc fiet certum. ff. ſi cer. pe. l. certum. immo etiam no.guil. in decre. ſi forte. ꝙ ſi obijciatur contra electum ꝙ eſt omninoillitteratus: ⁊ ideo repellendus: licet nō dicatur euidenter vel manifeſte in exceptione habebit locum decre. ipſius forma. quia ideꝫeſt verborum ſenſus: ⁊ ideo idem ius eſſe debet: sͣ. de conſtitu. trāſlato. ff. ad le. acquil̓. illud. et ad hoc facit inſti. de excu. tu. §. ſimiliter eum qui litieras neſcit ⁊cͣ. et formule verborū hodie ſunt ſublate: inſti. de ver. oblig. §. j. C. de formu. impetra. act. ſubla. l. j. et.ij. ⁊ verba non debent preualere ſenſui. ſed econtra: sͣ. eo. ti. intelligentia. ⁊. c. p̄terea. ⁊ .jͣ. q. j. marchion. intelligamus ergo euidentem ⁊ manifeſtum cuius ꝓbatio eſt in euidenti ⁊ manifeſto: licet iain exceptōnis forma non exprimatur: al̓s ſequeret̉ ꝙ ſi dico electūcecum: exquo nō addo euidēter vel manifeſte: non haberet locuꝫ cōſtitutio: qd̓ eſſet abſurdum.e In viſu. vn̄ oculo carēs nō ꝓmouet̉. lv. di. ſi euāgelica.f Intellectu. gͦ ſiue memoria ſiue ītellectu careat nō ꝓmouebiturad dignitatē. xxxix. di. petrus.Intentōem ipſius. qͣſi dicat: interdū bn̄ ſunt diuerſa: vt dixisͣ. in glo. videbat̉: in pͥn. Io. an.h Statutū. ex hoc ⁊ ex eo quod dicitur in fi. videbatur. ꝙ canonici poſſint facere ſtatuta dūmodo al̓s ſint licita. Solet dici ꝙ capitulum ſine epiſcopo ſtatuto facere non poteſt que tangāt generalem ſtatum eccleſie: vel tangant ep̄m vel eius iura. ſic intelligaturde conſue. cū ꝯſuetudinis. s. de his q̄ fi. a p̄la. nouit. eſt em̄ p̄latuscaput a quo non licet membꝝ recedere: de p̄ſcrip. cū non liceat. ethec vera ſunt: etiā ſi capitulū talia flatuat cū archidiacono ſuo vel