iurauerīt ꝙ cū poterūt ſatiſfaciēt: ⁊ ad ſatiſfactōem hmōi ꝑeū vl̓ ꝑ eos qͥ facere ip̄aꝫ debēt⁊ pn̄t p̄ſtādā dabūt ꝯſiliū ⁊ auxiliū: ac iuxca poſſe ſuū fidelit̓laborabūt: n̄ ē pn̄ie bn̄ficiū aliqͣtēꝰ ꝯcedēdū. ¶ Nec tūc et̄ qͦad iſtos vl̓ alios qͥ circa hͦ minime deliq̄rūt: vbi ciuitas vellocꝰ aliꝰ ſeu vniuerſitas int̓dicti exiſtūt: faciēda ē relaxatioint̓dicti: ſꝫ ē eis ſolūmō iniūgēda pn̄ia ſalutaris. ¶ Adijcimꝰ p̄terea ꝙ ſingul̓ diebꝰ ī eccleſijs ⁊ mōaſterijs miſſe celebrent̉: ⁊ alia dicant̉ diuīa officia ſic̄ priꝰ: ſb̓miſſa tn̄ voce ianuis clauẜ excoīcatis ac int̓dictis excluſis: ⁊ cāpāis etiā nōpulſatis. ⁊ tā canōici ꝙͣ clericieccl̓iaꝝ ī qͥbꝰ diſtributiōes qͦtidiāe illis qͥ horis īter ſūt canōicis tribuūt̉ ſi ad officia nō venerint ſupͣdicta: diſtributōeseaſdē amittāt ſic̄ int̓dicto ꝑderēt nō extāte: ſi diuīs officijsnō adeēnt. ¶ In feſtiuitatibꝰv̓o natal̓ dn̄i: paſce: ac pēthecoſtes: ⁊ aſſūptōis v̓gīs gl̓ioſecāpāe pulſēt̉: ⁊ ianuis aꝑtis alta voce diuīa officia ſolēnit̓ celebrent̉: excoīcatis ꝓrſus excluſis: ſꝫ int̓dictis admiſſis qͥbusob reuerētiā dictaꝝ ſolēnitatū⁊ vt ipſi ad hūilitatis gr̄am ⁊recōciliatōis affectū faciliꝰ īclinent̉: p̄fatis diebꝰ ꝑticipatōnē ꝑmittimꝰ diuīoꝝ: ſic tn̄ ꝙ illi ꝓpter qͦꝝ exceſſuꝫ īterdictūhmōi ē ꝓlatū altari nullatenꝰappropīquēt. ¶ Ceteris: q̄ circa obẜuatōꝫ īterdictoꝝ a nr̄isſunt p̄deceſſoribꝰ īſtituta: ī ſuorobore durat̉is nō obſtantibꝰ
qͥbuſuis pͥuilegijs: eccl̓ijs mōaſterijs: ordinibꝰ: r̄ligiōibꝰ: ſeuꝑſonis eccl̓iaſticis ſecularibꝰvl̓ regularibꝰ exēptis ⁊ nō exēptis ſb̓ qͣuis forma vl̓ exp̄ſſiōev̓boꝝ ab ap. ſe. ꝯceſſis: q̄ ꝯͣ tenorē pn̄tis ꝯſtōis nll̓i volumꝰſuffragari: cū qͥbuſlibet tā ſecularibꝰ ꝙͣ regl̓aribꝰ ſufficere.debeat: vt tꝑe īterdicti mō p̄miſſo diebꝰ celebrēt ſupͣdictis.Anocentius. iiij.De verborum ſignificatione.¶ Eniens: et infra.Per illa v̓ba pͥuilegij ī ſpāles ⁊ ꝓpͥs eccl̓ie romāe filios vos recepimꝰ: dictos frēsexēptos nō ītelligi: ⁊ ip̄os ex illo in ꝓpͥos eiuſdē eccl̓ie filios.fuiſſe receptos qd̓ ab alio ꝙͣ aro. pō. vl̓ legato ab eiꝰ lat̄e deſtinato īterdici vl̓ excoīcari aquoꝙͣ nō valeāt: declaramꝰ.¶ Illū locū deẜtuꝫ in p̄miſſisītelligimꝰ qͥ nō habitatꝰ pēitꝰneqꝫ cultꝰ fuerit: vl̓ vltͣ mēoriaꝫ hoīm ẜm īdulgētiā lutij eſtſb̓ ſaracēoꝝ pt̄ate detētꝰ cēſentes eccl̓ias ī tl̓ibꝰ deẜtis locisa frībꝰ ip̄is ꝯſtructas ſeu et̄ cōſtruēdas ī eo plēa lib̓tate gaudere: vt ẜm īdulgētiā lutij nihil ab ip̄is legis dioceſāe noīevaleat ꝑ ep̄os exigi: q̄ ẜꝫ pͥuilegiū alexā. nō pn̄t int̓dicto ſeuexcoīcatōi ſupponi: qͣs in locishmōi dicti frēs habeāt pt̄atēpetita a ſede apl̓ica ln̄ia ꝯſtruendi: eaſqꝫ cū ſuis plebibꝰ perſuos clericos idoneos gubernēt: qͥ rōne plebiū examīandi
in fi. vbi dicit folūmnodo. Io. an.k Articulo. tūc eniꝫipſi penitētes abſoluipoſſent a ſacerdote: et̄ſi tale eſſet excōmunicatiōis genus ꝙ nonpoſſent abſolui niſi apapa. xvij. ij. iiij. ſi qͥsſuadente.Idoneaꝫ. ergo nōnudam: ſꝫ pignora vl̓fideiuſſores. C. de v̓.ſig. ſancimꝰ.m Iurauerint. adidē sͣ. de dona. int̓ vi.⁊ vx. ꝑ vr̄as. C. de epiſ. ⁊ cle. aut̓. gnaͣlit̓.n Relaxatio. fa. adea q̄ no. d̓ pe. et re. ꝙin te: in fi. igit̉ ſi ispter cuiꝰ culpā latutū: ſatſface̓ vulidictū: ſi n̄ ꝓpier eiꝰ culpā ſꝫ alteriꝰunit̉ eius ſatiſſatio nō reqͥrit̉: sͣ. e. ſi.j. ſi at̄ culpabiita ꝯſiliariꝰꝰ: lꝫ tollaỉpn̄ia:lictū.z. nō ītelligas de eccl̓ijs interdictis: ſꝫ ſitis ī loco int̓dictopatꝫ sͣ. §.ibi: t̓ra locis. acidē sͣ. cū ī ꝑtibus. ſic etiā loquit̉ sͣde pe. ⁊ re. ꝙ ī te. d̓ pͥuile. ꝙ nōnullis. ibi:cū cōmune terre fuerit intū.naſterijs. etnoīe eccl̓iaꝝ ītequntur moͣſteria. l. iij. di.§. hac aucͣte.¶ Sic̄ priꝰ. hoc ſtatīdet̓mīat ꝑ ſeq̄ntia.Interdictis. qͥd denō ini̓dictis? videret̉a ꝯͣrio ꝙ eis p̄ſentibꝰpoſſit celebrari. ſꝫ dicꝯriuꝫ. qꝛ int̓dicto locobꝰ int̓dictū ītelligit̉ibi audire diuina: niſiſuꝑ hoc ſint pͥuilegiati. ⁊ videt̉ exp̄ſſuꝫ sͣ.c. li. d̓ pͥui. lꝫ. q̄ decre.etiaꝫ videt̉ ſuꝑflua ꝑiſtā. ſꝫ dic̄ vt ibi dixi īprin. īmo ſi decre. illauelligeret̉ d̓ pͥui legioiuris cōmunis: puta dato hodie ꝑ hāc decre. ibi eſſet caſus.Tribuūtur. ⁊ illis tm̄: nō alijs tribui debent. ⁊ ꝯſuetudo ꝯͣrianō valet: sͣ. e. li. de cle. nō reſi. c. vno.t Aſſumptōis. No. termīatam altercatōeꝫ querētiuꝫ quod eſt ſolenmus feſtum: an feſtum aſſumptōis an natiuitatis virginis glorioſe. habet enim eccleſia ꝙ ſit celebrius feſtum aſſumptōis: vt hicvides. Sed in his feſtiuitatibus qͣntuꝫ poterit celebrari: dic ꝙ invigilia feſti ad veſperas. quia tūc quo ad officioꝝ celebratōnem incipit dies. lxxv. di. quod die. ⁊ sͣ. de ferijs. c. ij. ⁊ credo ꝙ continuare poterunt officiuꝫ vſqꝫ ad veſperas feſtiue diei incluſiue. completorium autem et reliqua poſt veſperas cantare non poterunt ẜmhanc formā ꝑ iura p̄dicta.u Appropinquent. vberiorem gratiam igitur habebunt qui nonpeccauerūt ꝙͣ hi qui peccauerūt ⁊ merito. nam ⁊ ſpeciale eſt ī hacſeniētia cōtra ratōem iuris ꝙ alius ꝓ alio puniatur: sͣ. de iniur̄. ct
dam. dato. c. vno.x Cōceſſis. erāt frēsmīores p̄dicatores ⁊ qͥdaꝫ alij p̄uilegiati: vt certis ſuis feſtiuitatibꝰ celebrare poſſent tꝑe interdicti: interdū vſqꝫ ad octauas: hec ⁊ ſil̓ia pͥuilegiaſunt reuocata. ⁊ puto et̄ꝑ hec v̓ba gnaͣlia reuocatu pͥuilegiū tēplariorū ⁊hoſpitalarioꝝ: qͦ in eoꝝiocūdo aduētu ſel̓ in anno aꝑiebat̉ vna eccleſiain loco tꝑe int̓dicti. ⁊ celebrant̉ diuīa sͣ. de pͥuileg. vt pͥuilegia. ⁊ ītelligas de prioribꝰ pͥui legijsque reſpicit hec ꝯſtitutionon de poſterioribꝰ: cū ſibi vel ſucceſſoribꝰ legemimponē nō potuerit: licꝫiudicare potuiſſet: sͣ. eo.li. de reſcpͥ. c. vlti. C. delegi. digna vox. de elect̓.innotuit.¶ ¶ Eniēs. declaquid ſignificꝫrat hic inno.verbuꝫ pͥuileSij. recepimꝰ vos ī ꝓp̓osfilios eccl̓ie romāe: ⁊ qͥslocus dicat̉ eſſe deſertꝰ.b Per illa v̓ba. qͣſi di.poſſent illi hr̄e alia pͥuilegia ꝑ q̄ eēt exempti: ſꝫꝑ iſta nō ſunt. ē em̄ q̄daꝫdeclaratio ꝑ quā nō p̄iudicat̉ alijs defenſionibꝰ:vt dicit in fi.c Non ītelligi. idē habes sͣ. de pͥuile. ſi papa.§. ſil̓r. ⁊ vide. jͣ. de hͦ inglo. ſꝫ ſunt pͥuilegiati.d Latē. No. igit̉ differētiaꝫ int̓ legatos d̓ latē⁊ reliqͦs. ad idē sͣ. de off.leg. c. pl̓t. ⁊ sͣ. eo. i. c. j.ſatis eſt gͦ hic ꝙ v̓ba aliqͥd ꝯferāt ⁊ aliqͥd oꝑant̉.sͣ. e. ti. abbate.Int̓dici. ſatis putoidē ī ſuſpēſiōe: cū illa ſitqͦddā īterdictuꝫ: ⁊ oīa eaꝯtinent̉ ſb̓ appellatōe cēſure: sͣ. eo. ti. q̄renti. Etqd̓ dic̄ a qͦꝙͣ: ītelligo etiaꝫ ordīario. nec ob. sͣ. e.li. de pͥuil̓. ne aliqͥ. qꝛ vtibi dr̄ illa decre. nō hꝫ locū in religioſis qͥbꝰ ꝯceſſuꝫ eſt pͥuilegiū tale ratione loci vel ordinis. adideꝫ sͣ. de priuileg. c. j. §. in eos. Io. an.f Penitus .ſ. qꝛ nō eſt in memoria ꝙ habitatꝰ vel cultꝰ fuerit a xp̄ianis vel ſaracenis. ⁊ ideꝫ in ſeq̄nti caſu .ſ. qn̄ habitatꝰ vel cultꝰ fueritſcꝫ a ſaracenis. nec ē ꝯͣrij mēoria .ſ. ꝙ a xp̄iāis fuerit hītatꝰ vel cultꝰ.g Detentus. sͣ. de re iudi. abbate. e. li. Io. an.h Conſtruēdas. petita licētia a papa: vt. jͣ. v̓. quas in locis.i Dioceſane. eſt lex dioceſana ⁊ lex iuriſditiōis: de qͥbꝰ plene no. x.q. j. in ſum. ⁊ sͣ. de of. ordi. dilectꝰ. ſuberūt gͦ lege iuriſditōis: p̄ter idꝙ ſunt exempti ꝑ pͥuileg. alexan. vt ſequit̉.k A ſede apl̓ica. al̓s ſufficit licētia dioc̄. de ꝯſe. di. j. nemo. ⁊ ꝯcor.ad hoc sͣ. de p̓uileg. auctoritate. vbi quo ad hoc diſtinguitur inter locaexempta ⁊ nō exempta.Petita. intelligas ⁊ obtenta. ꝯfidenter aūt poſtulēt. qꝛ illā obtinem Examīandi. ne ad animarū regimen ꝓmoueant̉ indigni: cū hocbūt: sͣ. e. li. d̓ cenſi. romana. v̓. ſi v̓o.