Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ꝯͣrie ciuili ſint ꝯſtitutōe ꝓhibite: vt tn̄ eaꝝ ꝓhibitō ī ꝑſoniseccl̓iaſticis tāto āpliꝰ timeat̉:quāto ī ill̓ ſpāliꝰ inhibēt̉: easꝯcedi ꝯͣ ꝑſonas p̄dictas ſeu bōaip̄oꝝ: aut quātucūqꝫ gnaͣlit̓ p̄textu cuiuſuis ꝯſuetudīs: quāpotiꝰ reputāꝰ abuſuꝫ: forte cōceſſas ad illas extēdi pn̄ti d̓creto diſtrictiꝰ inhibēꝰ Illi aūtqͥ ꝯͣfecerīt aduerſus ꝑſonas eaſdeꝫ pignoratōes ſeu rep̄ſaliasꝯcedēdo l̓ extēdēdo ad eas: niſi p̄ſūptōꝫ hmōi reuocauerīt aꝯceſſiōis l̓ extēſiōis tꝑe īfra mēſem ſi ꝑſone ſingl̓ares fuerītſnīaꝫ excōicatiōis incurrāt: ſiv̓o vniuerſitas: eccīaſtico ſb̓iaceat int̓dicto. ¶¶ Nno. iij.De penuis. Aubrica.Omana eccīa: ⁊ īſraLꝫ āt remen̄. archiep̄o ſuā ꝓuīciā viſitāti: eos qͥ tc̄ ſibi vl̓ſue familie aut alijs qͦs ꝓpt̓ hͦꝑ eādem ꝓuīciā dirigit ⁊ et̄ qn̄

ꝯciliū ꝯuocat eos qͥ nūcijs ſuisqͦs ꝓ illo l̓ al̓s ꝑ ꝓuīciam ip̄aꝫſua debita iuriſditōne vtendotrāſmittit: īiuriari p̄ſumūt: ſihac occaſiōe ſua ī his īpediat̉iuriſditō ꝓ īiuria hmōi dūmōexiſtat notoria ꝓpͥa aucͣte punire: niſi āpliꝰ ei d̓ r̄mēſis eccīeꝯſuetudīe ꝯpetere dinoſcat̉.Sibi et̄ ⁊ metropolitaīs alijsī ſuis ꝓuīcijs: dū ſic ī ill̓ iuriſditōꝫ exercēt: puniendi maīfeſtas ⁊ notorias offēſas tc̄ eiſdēillatas l̓ ſuis: et̄ ſi exīde īpediri iuriſditiōꝫ hmōi n̄ ꝯtīgat: libera ſit d̓ nr̄a ſpāli ꝯceſſiōe facultas. Onifa. viij. bit.teren̄. ep̄o.Egͣdatō qͣlit̓ fieri debeata nob̓ tua fr̄nitas r̄qͥſiuitſuꝑ qͦ tibi talit̓ rn̄demꝰ: ꝙ v̓balis degͣdatō ſeu depoſitō ab ordībꝰ l̓ gͣdibꝰ eccīaſticis ē a ꝓpͥoep̄o ſibi aſſiſtēte ī degͣdatōe clericoꝝ ī ſacrīs ꝯſtitutoꝝ ordībꝰcerto ep̄oruꝫ numero diffinitocanonibꝰ facienda: quāꝙͣ proprij epiſcopi ſētētia ſine alioꝝ

queſiuit. C. xe ineſ teſta 1u. nō dꝫ. cū ſuis concor. n̄ ob. ꝙ hereseadē ꝑſonacenſet̉: ideꝫ in ſuſi cer. pe.l. j. nec ob̓. de fide: tn̄ ꝯueniet̉ſeruato tenore illiod no. sͣ. defideiuſ. c. ij. ī. j. gS ed q̄rebat h̓ gar.an ꝯdēnato debitoreītelligat̉ ꝯdēnatusfideiuſſor. So. autractꝰē fideiuſſaut iudicij. In ꝯͣctuꝯdēnato debitore n̄ītelligit̉ ꝯdēnatus fideiuſſor ꝯͣctus: ſꝫ agēdū erit cū eo actōneex ſtipulatu. ff. de fideiuſ. grece. §. ſi cufideiuſſore. ibi em̄ d̓ꝙ agit̉ cuꝫ viriſqꝫſi em̄ ꝯdēnato debitore ꝯdēnaret̉ ⁊ fideiuſſor: ad qͥd agē̓t̉cū fideiuſſore. ſi v̓ofideiuſſor qͥ int̓uenitin iudicio ſi tm̄ promiſit reum ī iudicifiſti: ꝯdēnato reo alſſor:ſoluit̉ fidiam adimpleuit ꝙliſit: videlꝫ quiafecit reū iudicio ſtare. ff. de fideiuſ. grece. §. j. ſi aūttuꝫ ſoliuſit vēnato reo ꝯdēnatur ⁊fideiuſſor ꝑ ꝯſequēs.ff. iudica. ſol. l. j. ⁊ē idē dicēdū: ſi totiꝰcāe fideiuſſor ē acceptus: vt in predicto.§. ff. de fide iuſ. grece. §. j. ad fi. §. Iteꝫquerebat ipſe guil.quid ſi clericus pͥncipalis debitor cuiuſoccaſione repreſalieſunt conceſſe captus eſt: an habeat hec decre. locum: ⁊ dicūt quidam penam iſtius decreta. locum nō habere: tum qꝛ h̓ idem grauat̉ ꝓ ſeip̄o: tum quia ꝯſtitutio penalis ē ⁊ reſtringenda. ad hoc sͣc. li. de elec. ſtatutum.¶Legibus. C. ne vx. ꝓ ma. ꝑ totum. ne ſil̓. ꝓ pa. ꝑ totum. et.C. vt nullus ex vica. ꝓ alie. vica. demo. l. j. ē em̄ ſanctius nocētem impunitum relinquere: ꝙͣ innocentem ꝯdemnare. ff. de pen.abſentem: bene eſt tamen interdum reperire: ꝙ lege permittētepunit̉ aliquis ſine culpa ſed non ſine cauſa: quod dic vt infra deregu. iur. ſine culpa. Naturali. ꝯcor. igit̉ hec equitas naturalis rigori: q̄ ē ꝙ alteralterius odio nō grauet̉: ⁊ ꝙ qͥs nō locupletet̉ cū alterius iactura. jͣ. de re. iur. n̄ dꝫ. ⁊.c. locupletari: et ꝙ qͥs alteri nō faciat ⁊cͣ..j. di. in pͥn. sͣ de ma. ⁊ obe. dilecti. interdū tamē diſcrepāt. sͣ. e. li.de re. ꝑmu. c. vno. cū ſuis ꝯcor.f Eccleſiaſticis. clericis templarijs hoſpitalarijs cōuerſis ⁊ deodeuotis. xij. q. j. duo. sͣ de ſē. ex. parochianos. sͣ. e. li. d̓ elec ſciāt. Spālius inhibēt̉. tolle qd̓ ē infra pn̄ti decre. diſtrictiꝰ inhibemus: ⁊ redeas. sͣ. eas ꝯcedi ⁊c̄. ſolet em̄ plus timeri qd̓ ſpāliter⁊cͣ. xxiij. di. ꝙͣꝙͣ. ⁊ sͣ de here. ſi aduerſus.h Concedi. ꝓ credito clerici vnius dioc. ꝯͣ clericos alteriꝰ dioc. īq̄ ſit debitor ꝯſtitutꝰ ſeu ꝓ credito alicuius laici vnius dioc. ꝯtralaicos ⁊ clericos alterius dioc. qd̓ grauiuſ eſſet: dicūt tn̄ doctoresꝙ. c. illud. xxiij. q. ij. dn̄s. n̄ eē correciū: tc̄ .ſ. qn̄ dn̄s vel ciuitas requiſita n̄ vult juſticiā facē. ita tamen ꝙ ⁊ tunc ad clericos nō extendāt̉. io. an.i Abuſum. qꝛ ꝯͣ libertatē eccīaſticā: sͣ de iureiuran. c. j.k Extendi. facit differentiā inter ꝯcedi ⁊ extendi: qꝛ ciuitas velſuꝑior dr̄ ꝯcedere: ille cui ꝯcedūt̉ dicit̉ extendere: puta qꝛ ciuitasbonon̄. dedit repreſalias ciui ſuo contra florentinos quas ille exnot cpntra cletiete

i Diſtrictiꝰ .i. ſtricte l̓ ꝓpe. ſ. ꝙͣ ꝑ tiuilē ꝯſtitutōeꝫ inhibitū eſſet.m Preſūptōem .i. ꝯceſſionē l̓ extenſionē repreſaliaꝝ.u Mēſem. qͦt dies habe̓ debeat mēſis dixi sͣ. e. li. d̓ elec. ꝙͣ ſit. qͥdſi infra mēſem iſtū ꝓceſſum fuit ad actū: qꝛ fuit ꝑſona eccīaſtica proalio pignorata: nūqͥd hēbit locū hec pena infra mēſem? dic ẜm gar.ꝙ ī ſtatū pͥſtinū renocandū erit infra mēſeꝫ.jͣ. de ſen. ex. qͥcūqꝫ. vlẜm guil. reuocatō re ītegra fieri dꝫ an̄qͣ ꝓcedat̉ ad actū al̓s locumhꝫ pena: ar. ff. man. ſimandaſſem. ff. ad maced̓. ſi tn̄. ⁊. l. ſi filius.sͣ de reſcpͥ. ex ꝑte decani: ſꝫ ſi an̄ iſtā ꝯſtitutōꝫꝯceſſe erāt l̓ extenſe repreſalie ꝯͣ clericos nonhꝫ locū pena: qꝛ ꝯſtitutio futura reſpicit. sͣ d̓ꝯſti. c. vl. n̄ tn̄ ampliuſvtet̉ illis nec eas extēdet̉: al̓s hꝰ ꝯſtitutōnispena locū hēbit q̄ ē late ſententie: vt patet exverbo ſubiaceat.Omana. deveteri iuxepoterit archiep̄s cū tꝓuīcia ſuaiuriſditōem ſuā exeqͥt̉:punire notorios iniuriantes ſibi nūcijs ⁊ familie ſue: ſi ꝑ id ſua iuriſditio impedit̉: al̓snō: niſi ꝯſuetudo amplius tribuat: ſed hodie tales iniurias tūcpunit: et̄ ſi iuriſditōeꝫnon impediant. hoc dicit. 10. an.p Lꝫ. i. licitū ē.Uiſitāti. qd̓ ſingulis annis face̓ pōt ẜuata forma decre. sͣ. e. li.de cenſi. romana: etiaꝫſi ep̄i nō ſint negligentes. e. ti. c. vlt. ⁊ tolle hꝫ quod eſt. jͣ. ꝓpria auctoritate punire eos qui tunc ⁊cͣ.r Alijs. quibuſcūqꝫ et̄ ſi de familia ſua nō ſint.Illo. tranſmittit quod eſt infra.t Debita. qd̓ dic vt no. ix. q. iij. c. ij. sͣ de of. or. paſtoralis.u Punire. ⁊ ſic ē iudex ī cā ſua: ad idem. xxiij. q. iiij. guiliſariꝰ.ſed ꝯͣ qꝛ nemo ſibi vl̓ ſuis ius dice̓ dꝫ. C. ne qͥs ī ſua cā. l. vna. xxiiijq. iiij. inter querelas. ⁊. q. v. de occidendis. ⁊. iiij. q. iiij. ca. j. de hocvide. ij. q. vij. ſiqͥs erga. ⁊ sͣ de cleri. maledic. c. j. Dixit h̓ ber. ꝙ ſiiniuria illata p̄lato ip̄m tm̄ ꝯtīgit: n̄ pōt aliquē ꝓ iniuria illa punire: ſi vero tāgit eccīam l̓ publicā vtilitatē pt̄ iniuriantes punire:immo nec taleꝫ iniuriā remitte̓ poſſet. lxiij. di. ſalonitane: ad inſtarfilijſfamilias qͥ pōt remittē iniuriā ſibi factā inquantū ip̄m tāgit:ſꝫ n̄ inquātū patrē. ff. de iniur. l. j. §. vſqꝫ adeo: iniuriā igr̄ ſibi l̓ ſuis illatā ꝑ quā eiꝰ iuriſditio īpedit̉: pot̓it punire archiep̄s ſi notoriafuerit: al̓s nō de veteri iure: niſi ꝯſuetudo ampliꝰ tribueret: puta ꝙet̄ notorias ⁊ eas q̄ iuriſditōem n̄ impedirēt: punire poſſent: ꝯſuetudo em̄ iuriſditōem tribuit: sͣ de foro ꝯpe. cū ꝯtīgat: ſꝫ mō inno. iuriſditōem ip̄oꝝ ꝓrogando hꝰ decre. bn̄ficio ꝯcedit: ꝙ tales iniurias: et̄ſi iuriſditōem nō īpediant punire poſſint.x Alijs. ad idem sͣ. e. li. de of. or. c. j. in fi.Et. ꝓ id ē vel ẜm alios ꝓprie: vt .ſ. et̄ maīfeſtos ꝑ publicā famā:exͣ de accuſa. qualiter. ij. punire poſſint.Exinde .i. ex iniurijs ſupradictis. Egradatio. bn̄ ſciebāꝰ qualiter clericus deḡdatus tradēduserat curie ſeculari: sͣ de v̓. ſig. nouimꝰ. ſꝫ pͥus erat ſciendūqͣliter deberet degradari: ⁊ hoc docet hec decre. dicēs in ſūma qͥbꝰ aſſiſtentibus fieri debeat degradatio: qͥbꝰ veſtibꝰ ornamentis libris ⁊inſtrumentis in degradatione fiat hec expoliatio: ⁊ quibꝰ v̓bis vt atur ipſe degradans.b Canonibꝰ. x. q. vij. felix. ⁊. §. ſi āi. ⁊. c. ſe. adiunget em̄ ſibi ep̄ꝫ