¶ Si v̓o dicat̉ ſimpl̓r: ꝙ aliqͣeccl̓ia romane eccl̓ie ānuū cenſū ſoluat: n̄ ꝓpt̓ hͦ exēpta eccīadici dꝫ. Idē dicīꝰ ſi circa aliqͣꝑ pͥuilegiū ꝯcedat̉ lib̓tas: ⁊ cl̓ade cenſu annuo ꝑſoluēdo ſeqͣt̉:vt ſi aliqͥbꝰ ꝙ ab alio ꝙͣ a papaſeu eiꝰ legato excōicari ſuſpēdiaūt īterdici n̄ poſſint: l̓ aliqͥdalid̓ ſpālit̉ a ſe. ap. ſit īdultū: l̓et̄ dicat̉ ꝙ ī ſpāles romane eccleſie filios ſint aſſūpti: ⁊ ſeqͣt̉ī pͥuilegio: ꝙ eccl̓ie romane adiudiciū lib̓tatis ꝑcepte annuūcēſuꝫ ſoluāt. ¶ His eī ⁊ ꝯſil̓ibꝰcaſibꝰ ſic ī certis pͥuilegiati articul̓ ordīarioꝝ iuriſditiōi ꝙͣtū ad alia ſunt ſb̓iecti. ¶ Lꝫ ātſic diuerſos pͥuilegioꝝ: quibꝰeccl̓ie ac mōaſteria eximūt̉: tenores ad litiū materiā āputandā duxerīꝰ deſignādos: ꝑ hͦ tn̄alijs exēptōnū: ſi r̄ꝑiāt̉: ſeu aliaꝝ lib̓tatū mōis l̓ eoꝝ effectibꝰolūꝰ aliqͣtēꝰ derogari. I Dē.Icet vob̓ ꝯceſſuꝫ exiſtatvt interdicti tꝑe ianuisciauſis excōicatis ⁊ īterdictisexcluſis voce ſb̓miſſa d̓ina celebrare poſſitis: ad ea tn̄ aliqͦset̄ ſi aliūde venerīt: niſi ſuꝑ hͦpͥuilegiati exiſtāt reciꝑe nullarōne debetis. Cū ꝯcedit̉ ſingulari ꝑſone: vt modo p̄miſſotꝑe īterdicti celebrare valeat
l̓ audir̄ d̓ina: eiꝰ familiares domeſtici ad audiēdū cū ea: ⁊ celebrādū ſibi d̓inū officiū liciteadmittūt̉. Nō ſic āt ī familiaribꝰ alicꝰ ꝯuētꝰ ſeu collegij ē cēſendū: illi eī niſi pͥuilegiati fuerīt admitti nō dn̄t. Hmōi qͦꝫꝯceſſiōe gaudere nō pt̄ is cꝰ cāſeu culpa dolo l̓ fraude fuit ſententia īterdicti ꝓlata: ſeu quiad ꝑpetrādū delictū: cꝰ occaſione lata extitit: p̄buit ꝯſiliūauxiliū l̓ fauorē. ¶ Dem.Uoniā ep̄i eorūqꝫ ſuꝑiory3ſe hnjt diueſis ex cōiſa ſuis eccl̓ijs ⁊ dioceſibꝰ abſētare freq̄nt̓: nec ſēꝑ pn̄t ꝯmodead eccl̓ias accedere ꝓ miſſa celebrāda l̓ audiēda ī ip̄is ſine qͣeos trāſire n̄ decꝫ abſqꝫ cā rōnabili vllā diē: pn̄ti ꝯſtitōne īdulgemus eiſdē: vt altare poſſinthr̄e viaticū ⁊ ī eo celebrare acfacere celebrari: vbicūqꝫ abſqꝫīterdicti trāſgreſſiōe ill̓ ꝑmittit̉ celebrare l̓ audire diuina.Reg. x. in ge. ꝯci. lugd̓.De iniurijs ⁊ dāno dato. ℟.Tſi pignoratiōes: qͣsvulgaris elocutō rep̄ſalias noīat: ī qͥbꝰ alilis ꝓ alio p̄grauat̉ tāꝙͣ gͣues legibus ⁊ eqͥtati nat̉ali
nō eſſent ſpāles ſb̓iecti. ⁊ iō illa v̓ba exēptōeꝫ faciūt: vt sͣ ꝓxīo rn̄ſo:ſꝫ lꝫ aliqͥs ſit filiꝰ: n̄ ſeqͥt̉ ꝙ ſit ſpālis ſb̓iectꝰ. qꝛ vniꝰ ptātis filiꝰ alte⁊ iō aliud h̓ aliud ibi: filiatio gͦ amorem etri ptāti poſſet eē ſb̓iectpͥuilegiū denotet: ſpālis ſb̓iectio exemptōem.n Cenſum. nō em̄ oēs eccīe exempte ſoluūt cenſū nec oēs qͥ cēſuꝫſoluūt ſūt exēpte: sͣ. e.ti. recepimꝰ: vn̄ n̄ ꝓbat̉hoc eſſe ⁊cͣ. C. de ꝓba.ad ꝓbatōꝫ. sͣ de of. dele. cū ꝯtingat̉.Idem dicimꝰ .ſ. ꝙnō ꝓpt̓ hoc exēpta cenſebit.p Non poſſint. de qͦdic vt sͣ. e. ne aliqͥ.Subiecti. gͦ no. ꝙvnū ⁊ idē verbū diuerſificat̉ ẜm adiūcta. ff.de ꝯtra. emp. l. ꝙ ſepe..§. neminē. ⁊. ff. de v̓.ſig. l. qͥ venenū: vn̄ ſi īdefinite dicat̉ ꝙ ad iudiciū ꝑcepte libertatisſoluat eēſum exemptadr̄: vt sͣ. §. ⁊ ē idē ſi p̄certā libertatē n̄ ꝓpterea vltra id intelligit̉exēpta vt h̓. ⁊ ē ſi. s d̓dona. paſtoralis.a Icet vobis. declarat no. perber. inno. ⁊ oſti. sͣ. eo.qꝛ nōnullis.b Exiſtat. ꝑ ſpāleuilegiū: ⁊ ſic facit ad tic Excluſis. iſtd̓ erattulū.qd̓ inducebat dubitationē ꝑ eius ꝯtrariuꝫ:qͣi a ꝯtͣrio n̄ excōicatosnec int̓dictos: ⁊ aliūdeveniētes admittere poterāt: ⁊ ar. a contrariofortiſſimū ē: sͣ de his q̄fi. a p̄la. cū apl̓ica. ī fi.ſꝫ hoc nō ē veꝝ: niſi illiſuꝑ hoc ſint pͥuilegiativt infra pꝫ: qꝛ exqͦ locint̓dictus ē: vr̄ oībꝰ int̓dictū ibi audire d̓ma:niſi ſuꝑ hoc ſint pͥuilegiati: nec priuilegiumvnius alteri penitꝰ ꝓdeſt: adhꝰsͣ. eo. ſanc: ⁊p̄terea ante hanc decre.ī dubio erat tutius hoctenere ꝓpt̓ ꝑiculū aīaꝝ.⁊ iō amplectendū erat: de homi. ad audientiā. de ſpon. iuuenis. ſedꝯppono ꝙ hec decre. ē ſuꝑflua: cū hodie ſine pͥuilegio ꝯpetat tꝑe īterdicti talit̓ celebrare de iure cōi: vt. jͣ. d̓ ſen. ex. c. vl. pt̄ dici: qͥd iurisī ꝯceſſiōe ꝑ pͥuilegiū dictū ē: idē ī ꝯceſſiōe ꝑ ius cōe vt ibi: ⁊ iō fortegnaͣlit̓ dixit: sͣ ꝯceſſuꝫ n̄ dicēs qͣlit̓: l̓ dic ꝙ et̄ ꝑ pͥuilegiū poſſet hr̄e locū caſus nr̄: ⁊ ſb̓auditus pͥme gloſelle: pone em̄ ꝙ papa int̓dicendolocū vetuiſſet celebrari: et̄ ẜm formā illiꝰ decre. ſepe eī ꝓpt̓ rebellionē delinq̄ntiū aggͣuat̉ pene: ⁊ poſtea ꝯceſſiſſet aliquibꝰ celebrare ibi.ẜm formā iſtiꝰ decre. habēꝰ gͦ hūc caſum dubitabilē ad lr̄aꝫ. ꝯtͣ iſtaꝫdecre. vidi olim ẜuari ī ciuitate bonon̄. tꝑe gnaͣlis int̓dicti: qꝛ religioſi ſic pͥuilegiati admittebāt forenſes ad diuina.d Priuilegiati. vt ſic accipientes ſignū crucis ꝓ ſb̓ſidio terre ſancte in hoc eſſent pͥuilegiati: vel quiuis alij.e Perſone. puta ep̄o regi comiti. vel baroni.Premiſſo .ſ. ianuis clauſis ⁊cͣ.Domeſtici. ītelligo n̄ ob hāc cāꝫ ī fraudē ſūpti. vt. jͣ. d̓ v̓. ſi. c. vl.h Admittūt̉. ꝯcor. lex. ff. de p̄car. l. cū p̄carium. ij. vbi ſiqͥs p̄cariorogauit: vt in fundo morari liceat: ⁊ de ſuis qͦꝫ ꝯceſſum videt̉: adidem. ff. de vſu ⁊ ha. l. ij. §. j. ⁊. l. ſe. ⁊. ff. de v̓. obli. l. ſi ſtipulatusfuero illud aut illud. ad idē. C. de aduo. diuer. iu. l. reſtituēde: vbidr̄ ꝯceſſum pͥmatibꝰ ītelligi ꝯceſſum. ⁊ his qͥ ſb̓ eis ſunt: ad idem. ff.
de ꝯdi. ⁊ demō. l. municipibꝰ.i Non debēt. ⁊ ē rō diuerſitatis: qꝛ ī pͥmo caſu al̓s pͥuilegiumeē poſſet vtile: qd̓ eē nō dꝫ: sͣ. e. in his. ſꝫ ī hoc ſcd̓o caſu ꝯuentuspōt ſme familiaribꝰ ꝑ ſe celebrare diuina: ⁊ iō pͥuilegiū ē reſtringendū: sͣ. e. vt pͥuilegia. v̓ſus fi. qͥd dices ſi in ꝯuentu nō ſint niſitres: ⁊ duo ſint infirmi: nūqͥd terciꝰ poſſꝫce lebrare cū familiari? No. oſti. ī p̄dic.decre. ꝙ nōnullis: ꝙſic: ne inutile ſit pͥuilegiū: ad inſtar eiuſqd̓ dr̄ de ſingulari ꝑſona. sͣ. §. ꝓximo.k Cauſa. ad idemsͣ. e. ꝙ nōnulliſ. ī fi.interdum lꝫ tales admittāt̉ ad auditōemdiuinoꝝ tn̄ ꝓhibent̉appropīquare altari..jͣ. de ſen. ex. c. vlt̓..§. penult̓.q Uoniaꝫ. ep̄icū altari viatico celeorare pn̄t: ⁊ſibi facere celebrari.ita tn̄ ꝙ nō violentint̓dictu. hoc dicit.m Abſentare. ⁊ ſihoc faciūt ꝓpt̓ vtilitatē eccleſie cenſentureē pn̄tes: sͣ de cle. n.reſi. ex ꝑte: ꝑegrinari tn̄ ad loca remotanon dꝫ ep̄s ſine lnūpape. de ꝯſe. di. v. nōoportet. ij. sͣ de vo.vo. redem. magne.n Cōmode. ⁊ ſic dicūt̉ tc̄ nō poſſe. xxij.q. ij. faciat. ff. de ver.ſig. l. nepos ꝓculo.o Non decet. inſpiciendū gͦ ē in ꝯceſſiorpͥuilegij qͥd deceat: adidē sͣ. e. li. d̓ elc̄. cū n̄deceat. cū ſuis ꝯcor.p Indulgēꝰ. iſta ēigr̄ iuris indulgētiaquā hn̄t ep̄i: aliaꝫ habes sͣ. e. ꝙ nōnull̓.aliā sͣ de pe. ⁊ re. ca.vl. aliā sͣ. e. li. de of.dele. c. ij. aliā de ſen.ex. qꝛ ꝑiculoſuꝫ: aliāsͣ de iur. calum. c. fi.adde aliā ꝑ cle. de cele. miſ. dignū. eandē indulgentiā hn̄t p̄dicatores minores: vt sͣ. e.in his: ⁊ iſta indulgētia pn̄t vti ep̄i abſqꝫ digceſanoꝝ l̓ parochialiū p̄ſb̓roꝝ lnīa: abſqꝫ tn̄ parochialis p̄iudicio: vt ibi dr̄. cū iſto ātaltari viatico poterit ep̄s: pone vadens ad curiā demane an̄ campanā diei: dicere vel facere dici miſſam ⁊ ꝑgere vias ſuas: ⁊ ſic n̄impediet̉ in dieta. qd̓ fieret ſi haberet neceſſe expectare die m ⁊ horā ſolitā ⁊ opportunitatē eccleſie.¶ Trāſgreſſiōe. lꝫ eī poſſint celebrare ī loco int̓dicto: nō tn̄ altavoce ⁊ admiſſis int̓dictis: ⁊ int̓dictū violādo. sͣ. e. ꝙ nōnullis.Tſi pignoratōnes. Rep̄ſalie ꝯtͣ ꝑſonas eccleſiaſticasocēdi: vel ꝯceſſe nō debēt extēdi: ꝯfaciētes: niſi r̄uocēt..jͣ. mēſeꝫ ſingulares ſūt excōicati: vniuerſitates int̓dicte. hoc dicit: ⁊ ſic ꝯſtrue etſi .i. ꝙͣuis pignoratōes ſint iure ciui liꝓhibite tanꝙͣ graues legibꝰ: ⁊ ꝯtrarie naturali equitati: qͣs vulgaris elocutio nominat repreſalias: in quibꝰ alius pro alio pregrauatur: vt tamen ⁊cͣ.b Elocutio. intelligas quorundam locoꝝ: ⁊ nota conſiderandūqualiter vulgus loquatur. ff. de fun. in. ⁊ inſtru. le. l. ſcum delanionis. §. aſinam. ſupra eo. li. de re. eccle. non alie. hoc conſultiſſimo. ⁊ s de ſpon. ex litteris. .j.c Pregrauat̉. quod eſſe nō debet: sͣ de his que fi. a ma. par. ca.