locis nō exēptis ſine dioceſanorū locoꝝ ip̄oꝝ licētia exemptiꝯſtruere nō p̄ſumāt: neqꝫ in ſicꝯſtructis nec tꝑe int̓dicti caſibus exp̄ſſis ī iure dūtaxat exceptis celebrēt vel faciāt celebrari diuīa. ¶ Qd̓ ſi tl̓ia p̄ſūpſerīt: ab his ꝑ locoꝝ ip̄oꝝ ordīarios ꝯpeſcāt̉: ⁊ ſi qͣs ꝓpterhͦ exēptoꝝ ip̄oꝝ ꝯſeruatores īeos ſentētias ꝓtulerint: illaspenitꝰ reuocamꝰ ¶ Inhibemꝰaūt īſuꝑ ne ī locis etiā exēptishͦ ip̄i exēpti facere audeāt: niſiſuꝑ his licētiā vl̓ pͥuilegiū habeāt ſedis apl̓ice ſpāle. ¶ Cauſas qͦꝫ ſiue lites ꝓprias ſuorūhoīm liberoꝝ: q̄ videlꝫ tm̄ adip̄os hoīes ꝑtinēt: ijdeꝫ exēptiſuo nomīe ſiue vt actores ſiuevt defenſores aliqͣtenꝰ nō aſſumāt: et̄ ſi ſint ip̄is dicti hoīescēſuales: cū id nequaꝙͣ licitūſit eiſdē. ¶ Lemēs. iiij.E aliqͥ de indultis apl̓icis ꝯfidētes alios ꝯfidētiꝰ ī ſuo iure moleſtēt: ⁊ ordīarioꝝ iuriſditiōꝫ ꝯtēnant pariter ⁊ eludāt: oēs indulgētias ⁊pͥuilegia qͥbuſcūqꝫ ſingularibꝰꝑſonis eccl̓iaſticis vl̓ ſecl̓aribus cuiuſcūqꝫ ſint p̄eminētiedignitatis ꝯditiōis aut ſtatꝰ:ꝙ int̓dici a qͦcūqꝫ vl̓ excōicarinō poſſint: nec terre vel eccl̓ieip̄oꝝ eccl̓iaſtico int̓dicto ſup-
poni: ſb̓ qͣcūqꝫ forma v̓boꝝ cōceſſa. illis: ꝑ q̄ regibꝰ ⁊ reginiseorūqꝫ filijs necnō ⁊ religioſisqͥbuſcūqꝫ n̄ ꝑſonaꝝ tm̄ ſꝫ ordinū pͥuilegiatoꝝ vl̓ locoꝝ rōnein hͦ īmunitas hꝰ mōi cōcedit̉:dūtaxat exceptis: de fratꝝ noſtroꝝ ꝯſilio ad ordinarioꝝ ſentētias ⁊ ꝓceſſꝰ edicto ꝑpetuoꝓhibēs extēdi.¶ DemT apl̓ice ſedis benignitas: q̄ nōnull̓ abbatibꝰalijſqꝫ p̄latis: qͥbꝰ nō ꝯpetit exꝓpria dignitate: ꝯceſſit ī eccl̓iarū ſuaꝝ gl̓iaꝫ ⁊ honorē: ꝙ mitra ⁊ alijs pōtificalibꝰ vti poſſint ꝓuideat ne īde ſcādala oriant̉ ſic tn̄ ꝙ ip̄i pͥuilegiati ſuorū pͥuilegioꝝ nō fruſtrēt̉ effectu: ⁊ ex maioritate ac decoremaiori ornatuū maioritas appareat dignitatū: de frm̄ nr̄oꝝꝯſilio pn̄ti decreto ſtatuimꝰ vtabbates ⁊ alij qͥbꝰ mitre vſꝰ ēab eadē ſede ꝯceſſus: exēpti qͥdē ī ꝓuīcialibꝰ ꝯcilijs ⁊ ep̄alibꝰſynodis: qͥbꝰ nōnulli eoꝝ int̓eſſe tenēt̉: mitris tantūmō aurifriſiatis: nō tn̄ aureas vl̓ argēteas laminas aut gēmas habētibꝰ vti poſſint: n̄ exēpti v̓oſimplicibꝰ ⁊ albis ac plāis vtātur ¶ In alijs v̓o locis exēptiſ⁊ n̄ exēptis mitris liceat illisvti: ꝓut ꝯceſſa eis ab eadē ſed̓īdulta ꝑmittūt Oni. viij.
cuilibet lꝫ: nō erigendo ibi altare nec miſſam celebrando.c Nō exēptis. ſic̄ em̄ ſi anglicus: in ciuitate bon̄. vellet eccīamerigē hoc n̄ poſſie. lnīa: ſic nec exēptus habita ꝯparatione: vi dixi sͣ. c. j. adedificet. in aut̓. d̓ ec. t..§. ſiqͥs āt volueritj. do. col. v.d Cōſtructis. tolle qd̓ ē. jͣ. celebrēt l̓faciant celebrari.Int̓dicti. hodiereligioſi et̄ exēpti violātes gnaͣle interdictū qd̓ ſeruat matereccleſia: ip̄o iure excōicati ſnt: ꝑ cle. deexceſ. p̄la. ex fre quētibus.f Exceptis. sͣ. eo.vt pͥuilegia: ⁊. ca. ꝙnōnullis. sͣ d̓ ſē. ex.ꝑmittimꝰ. hodie dicvt. jͣ. de ſē. ex. c. vl.g Cōpeſcāt̉. ecceꝙ exēptꝰ ꝓpt̓ delictuī loco n̄ exo ꝯmiſſū ſb̓eſt ordīario. sͣ.c. j. io. an.h Reuocāꝰ. ꝯẜuatores em̄ p̓uilegioꝝad hūc caſū iuriſditōꝫ ſuā extende̓ neq̄unt: cū ſe ad hūc caſum pͥui legia n̄ extēdāt: sͣ. c. j. nec ſe intromitte̓ pn̄t niſi d̓maīfeſtis īiurijs: sͣe. li. de of. dele. c. j. ⁊vltimo.i Sedis apl̓ioſic̄ ep̄s ē dioc. in locon̄ exempto: vt sͣ. ſic ⁊papͣ ē dioc. ī loco exempto: puto tn̄hoc caſu ſufficeret licentia legati d̓ latē:ar. jͣ. de v̓. ſig. veniens. in pͥn. ⁊ sͣ d̓ elc̄.ſi abbatem. ⁊ ad hocfacit qd̓ dixi sͣ d̓ elc̄.cupientes. circa pͥn.in glo. in hoc caſu.k Cauſas quoqꝫ.⁊ facit iſte. §. ad eaque no. inno. ⁊ oſti.s. de appel. dilectis.roprias. palaꝫeſt illā ꝓpriā cauſaꝫeſſe cꝰ dānum l̓ emolumētū ad aliquē ſuo noīe ꝑtinet. ff. qn̄ ap.ſit. l. j. ij. q. vj. biduum. verſi. palam.m Liberoꝝ. in ẜuis em̄ ſecus: ⁊ ī hoc nulla dubitatio.n Pertinēt. dicebāt inno. ⁊ oſti. in p̄dicta decre. ꝙ ſi aliqͥs turbat cultorē agri mei l̓ colonos meos: ꝯͣ illū dat̉ mihi vtile interdictū vt i poſ. ⁊ et̄ actio iniuriaꝝ: ſi in iniuriā meā illud factumſit: ar. ff. de vi ⁊ vi ar. l. vim facit. ff. de acti. emp. ⁊ ven. qui pendente. ⁊. ff. depoſi. l. j. §. ſiqͥs tabulas: de furto tn̄ eis facto dn̄s n̄agit: ſibi em̄ ſb̓diti imputēt qͥ non bn̄ cuſtodierūt: nec iniuriaꝝ:ſi non ſit factū in iniuriam dn̄i. ſed ꝓpter ſpeciale odium ſb̓diti:⁊ iſtud habuerūt ꝓ indubitato ꝙ dn̄s in iudicio nomine ſubditiagere non poteſt vt ei ſatiſfieret: cum nec iſtud eꝰ pͥncipaliter interſit: nec ſit eiꝰ procur. alioquin eadem ratione ius ſubditi remittere poſſet. iſti autem exempti forte vt duriorem cauſam aduerſarioꝝ illoꝝ ſuorum hominum redderent: aſſumebant ī ſe cauſam: vt actores vel rei: quod non licet eis: etiam ſi illi ſint eiscenſuales id eſt certum cenſum ſoluentes: quia non ꝓpter id ſuntipſorum ẜui.¶N E aliqͥ. pͥuilegiū pape ꝙ qͥs excōicari ſuſpendi vel interdiFnō poſſit non extendit̉ ad ſnīas ordinarioꝝ: niſi tale
priuilegiū ſit conceſſum regibꝰ reginis vel ip̄oꝝ filijs vel religioſoloco vel ordini. hoc dicit. ⁊ olim decre. iſta extrauagās erat ⁊ incipiebat: qꝛ ꝓ qualitate: al̓s quoniā.p Cuiuſcūqꝫ. jͣ. moderabit̉ iſtud verbum.q A quocūqꝫ. intelligas niſi a papa vel legato de latere. jͣ. de v̓.ſig. veniēs .j. rn̄ſo. ⁊ hideꝫ pͥuilegiū ītelligūt̉hr̄e hi qͥ ſunt receptī inſpāles filios romane eccleſie: ſi aūt ī ſpāles ſb̓iectos: tūc ſunt exēpti.jͣ. e. ſi papa. §. ſil̓r.r Cōceſſa. tolle qd̓ eſtjͣ. de fratrū nr̄oꝝ ⁊cͣ. redeas. .sͣ. illis: ⁊ tolle qd̓eſt. jͣ. dūtaxat exceptisꝑ que ⁊cͣ.Filijs. eſt ſi. qd̓ hēssͣ. e. li. de of. dele. c. vlt.Rōne. ſic ergo ītelligat̉. sͣ. e. c. j. §. in eos⁊ ſic nulla correctio: vtille. §. loquat̉ de p̓uilegio ꝯceſſo religioſis n̄ꝓpter ꝑſonā: ſed ꝓpterlocū vel ordinē vt ſi ordo p̄dicatoꝝ vel mīorūſit ī hoc p̓uilegiatꝰ velmonaſteriū ſcr̄i ꝓculi:ſi aūt religioſus aliqͥsſue p̄rogatiua perſonehaberet hoc priuilegiūſecus eſſet.¶u Eapl̓ice ſe. inferiores p̄lati qͥbus per pͥuilegiū ꝯcedit̉vſus mitre: ſi ſunt exēpti: in ꝓuīcialibꝰ ⁊ ep̄alibꝰ cōcilijs vti poſſuntmitris auriſriſiatis: n̄hn̄tibꝰ laminas aut gēmas: ⁊ ſi nō ſunt exēptialbis ⁊ planis vtent̉: inalijs locis vtāt̉ vt īdulta ꝑmittūt. equiſſimafuit huiꝰ decre. ꝓuiſio:vt. jͣ. patebit.b Non cōpetit. quiaſunt ip̄i prelati inferiores epiſcopis.c Eccleſiaꝝ ſuaꝝ. idēputo ſi alicui inferioriprelato ꝑſonaliter ꝓpt̓ip̄ius ꝑſone p̄rogatiuaꝫfuerit priuilegium taleconceſſum. qd̓ interduꝫcōtingit: vt sͣ. de p̄ſūp.cum in iuuentute: vbi ꝓpter prerogatiuā perſone conceſſum fuitepiſcopo ornamentum archiepiſcopale.d Sic tamen. concor. sͣ. e. c. j. in pͥn.e Dignitatū. c. di. rōnis. hoc vult dice̓: veniebat abbas ditiſſimꝰin hoc pͥuilegiatꝰ ad cōciliū ep̄ale hn̄s pulcriora ornamēta ⁊ mitrāep̄o: ita ꝙ ip̄e ꝑ inſpectionē ornatuū videbat̉ ep̄us: idē ī ꝓuīciali:ibi em̄ in ornamētis p̄cellebat alios ep̄os: qd̓ ſatis erat inde cēs ⁊ſcādalizabant̉ ep̄i: ꝓuidere gͦ equiter voluit: ita ꝙ ſcādalū tolleret⁊ priuilegiū aliqͥd cōferret. Et noͣ. ꝙ nō eſt pompoſitate reſpuendū: īmo rōne defendendū: ꝙ doctores rogati variati ⁊ ornati īcedātvt ꝑ illa dignitas doctoratꝰ appareat: ſed ſunt ſcholaſtici rep̄hēdēdi q̄ ſibi veſtes doctoribꝰ ſolū cōgruētes aſſumūt.ſ Tenent̉. forte ꝓpter capellas nō exemptas vel ꝓpter populumnon exemptum.Simplicibꝰ. vt non ſolum non habeāt laminas vel gemmas:ſed etiā nec aurifriſiaturas.h Alijs. a ꝓuincialibꝰ ⁊ epiſcopalibꝰ ſynodis ⁊ cōcilijs: puta cuꝫcelebrant in eccleſijs ſuis vel alienis.i Permittūt. inſpiciēdus eſt igit̉ tenor p̓uilegioꝝ ⁊ ſeruandꝰ. jͣ.c. ꝓxi. sͣ. e. porro. 10. an.