ſuā: qͣntum ad iſta vbicūqꝫ illifuerit: peītus exercere nō poſſūt? Niſi forſā ip̄i monachi admonaſterioꝝ ſuoꝝ pͥoratus ordinarijs eiſdē ſb̓iectos: vt velgerāt illoꝝ regimē vel eis tāꝙͣ ꝓprij locoꝝ ip̄oꝝ monachireſideāt: fuerīt deſtīati. tūc enī⁊ ſi libere poſſīt ad eadē mōaſteria r̄uocari. ac tā illoꝝ ꝙͣ ipſoꝝ pͥoratū mōachi reputēt̉: cūnō ſit īcōueniēſ aliquē ſic vtrobiqꝫ locū habere mōachū vnūalteri ſubeē mōaſterio: vel abip̄o noſcit̉ depēdere: rōne tn̄ eorūdē pͥoratuū dct̄i ordīarij ſuaiuriſditōe ī ip̄is et̄ qͦ ad p̄miſſaꝙͣdiu morāt̉ ī ill̓: licite vti poſſunt.¶ Dem.Um de diuerſis mundi¶ꝑtibꝰ ml̓ti ꝯfluāt ad ſedēapl̓icam qͣi matrē: nos ad cōmunē tā ip̄oꝝ ꝙͣ alioꝝ oīm cōmodū ⁊ ꝓfectū paterna ſollicitudine intēdētes: vt ſit eis mora hmōi fructuoſa ꝓuidimꝰ ꝙibidē decetero regat̉: ⁊ vigeatſtudiū iuris diuini ⁊ humani:canōici videlcꝫ ⁊ ciuil̓: vn̄ volūꝰ ⁊ ſtatuīꝰ: vt ſtudētes ī ſcolis ip̄is penes ſedē eādē talibꝰ
pͥuilegijs oīno lib̓tatibꝰ ⁊ īmunitatibꝰ gaudeāt: qͥbꝰ gaudentſtudētes ī ſcolis: vbi gnaͣle regit̉ ſtudiū: ac r̄cipiāt ītegre ꝓuētus ſuos eccl̓iaſticos ſic̄ illi.Lexan. quartus.¶Bbates: quos apl̓ica ſeAdes ī exhibitōe bn̄dictionis ſuꝑ ppl̓m ſpāli pͥuilegio inſigniuit: ī eccleſijs q̄ ad eos ꝑtinēt pleno iure: qn̄ ī eis d̓inaofficia celebrant: poſſunt poſtmiſſaꝝ ſolēnia: ⁊ veſpertinasac matutīas laudes bn̄dictōeꝫſolēnem ſuper ppl̓m elargiri.¶ Alibi aūt publice aūt ꝑ vias ciuitates caſtra ⁊ villas populis ⁊ plebibꝰ bn̄dictōem facere l̓ īpartiri n̄ valeāt: niſi hͦeis exp̄ſſo apl̓ico priuilegio ſitꝯceſſum. ¶ Nec eis licituꝫ ſitalijs ꝙͣ monaſterioꝝ ſuoꝝ conuerſis: ⁊ qͥ ad illa ꝯuolauerīt:⁊ ī qͦs eccl̓iaſticā ⁊ qͣſi ep̄alemiuriſditōem obtinēt: pͥmā clericalē ꝯferre tōſuraꝫ niſi eis idꝯpetat ex pleno p̄fate ſedis inDem.dulto.Ucͣte ſedis apl̓ice de fraItrū noſtroꝝ ꝯſilio ſtatuimus: ꝙ oratoria l̓ capellas in
6 Quātū ad iſta .ſ. int̓dictū ſuſpēſiōeꝫ ⁊ excōicatōꝫ: gͦ ꝙͣtū ad aliaſalua manet iuriſditō: lꝫ gͦ iſta exerce̓ n̄ poſſint ordīarij: pn̄t tn̄ cāseoꝝ audire ⁊ iudicae̓. ſi n̄ pareāt poter̄t ī poſſeſſiōꝫ mitte̓ ⁊ ſil̓ia face̓Reſideāt. ad idē sͣ. e. qm̄. ⁊. c. cū capella. ⁊ no. lr̄am qꝛ ſi irentilluc cā viſitādi l̓ cā ſolacij l̓ vt viatores: illos qͦ ad iſta n̄ coercentordinarij. ff. de iudi. l.heres abſens.Depēde̓. ꝯcor. sͣ. e.l. de p̄br. cū ſingula. ⁊ſi. sͣ d̓ p̄ben. extirpāde..§. qͥ v̓o. nec ob. d̓cre.de elec. ꝯſtitutis. q̄ loquit̉ cū monaſteria nōſunt ānexa nec depēdētia ⁊ tal̓ hēbit vocem īvtr iuſqꝫ p̄lati electōe:ſi ē ꝯſuetudo: al̓s ꝯuētus eligēt. xvj. q. vlti.c. vl. sͣ de elec̓. c. j.r Quo ad p̄miſſa .ſ.ſuſpēſionē excōicatōeꝫ⁊ int̓dictū: ⁊ intelligashoc qn̄ pͥoratus ille tale pͥuilegiū n̄ hꝫ: nec exſe nec ex ſuꝑiori monaſterio qꝛ ſi maius monaſterium habēt pͥuilegiū qd̓ monachi ſui etpͥoratuū ſibi ſb̓iectoꝝa quoꝙͣ excōicare nonpoſſent ⁊cͣ. tc̄ ſecūs.ſ Quādiu morāt̉. gͦpoſt reuocatōꝫ eoꝝ ep̄sqͦ ad p̄dicta ī eos iuriſditōe vti n̄ poterit.c Am de diueris. Curia romana hꝫ ſtudiuꝫ gnaͣle⁊ eius pͥuilegia. hoc dicit. Io. an.b Mūdi. bn̄ dicit qꝛapoſtolicus totiꝰ orbiseſt dn̄s: sͣ de fo. ꝯpe. c.vl. ⁊ sͣ in ꝓhe. hꝰ li. cuꝫſuis concor.c Quaſi matrem. ij.q. vj. ad romanā. xix.di. in memoriā: ⁊ qͣi iōdixit qꝛ eccleſia iam genitum natura gignit̉:per gratiam: vnde debet dici renatus. ideo dixit quaſi: quia materque ꝓprie parit.d Cōmunem. debet em̄ lex eſſe cōmunis. iiij. di. erit autem. ⁊ sͣ inꝓhemio huius libri.e Uidelicet. iſtud poſſet veīre expoſitiue ad vtrūqꝫ. q. d. diuini. i.canonici: hūani .i. ciuilis: ſꝫ melius ē ꝙ veniat expoſitiue tm̄ ad verbum hūani .i. poſitiui ſcilicet canonici ⁊ ciuilis: qd̓ dicit diuini intelligat̉ ꝓprie de ſacra pagina.f Sedem eandā. nūquid intelligimus qd̓ h̓ de ſe. ap. dicit late: vtꝯprehendat et̄ loca vicina ꝑ duas dietas legales: ꝓut dr̄ sͣ. eo. li. depben̄. pn̄ti? non credo: ſed intelligam ꝑ ſedem ciuitatem vel locumvbi eſt curia cum ſuis ſuburbijs tm̄: ad hͦ. jͣ. de ſen. ex. ſi ciuitas: al̓sſequeret̉ ꝙ curia vel ſtudio exiſtente bon̄. ſtudentes imole vl̓ mutine gauderent priuilegio: quod eſſet abſurdum: sͣ de cle. non reſi.tue. ꝓrogatio igitur illius decre. p̄ſenti. ſuum ſpecialem caſum contingat: ⁊ pn̄to ꝙ viterbien̄. ſtudens viterbij veniente curia ⁊ permanentꝭ: gaudebit hoc pͥuilegio ſed curia recedente ceſſabit gaudere.ſicut ⁊ ego ſtudens bon̄. gaudeo pͥuilegio ſtudij: ⁊ ſi cras tolleret̉bon̄. ſtudium vel eius p̓uilegium: gaudere ceſſarem: non ob. p̄dictadecre. pn̄ti. §. ſane: quia ibi odium h̓ fauor ⁊ hoꝝ diuerſa ē ro. jͣ. dereg. iur̄. odia. cum ſuis ꝯcor. Si vero aliquis exiſtens in curia proimpetratione facienda: vel ibi ꝓcur. vel aduocatus exiſtens in fraudem ſcolas ītraret: vt huius ꝯſtitutionis beneficio gauderet. frausſibi non ꝓderit: sͣ de renun. c. ij. cum ſuis concor. ſicut nec vere cauſa rei publice abeſſe dicit̉: qui cauſa ꝓprij commodi in legatione eſt..ff. ex quibus cauſis maiores. l. non vere. ⁊ facit quod ibi nota. etquod no. moderni de magiſtris. c. vlt̓.
Iutegre. quotidianis diſtributōibꝰ exceptis. sͣ de magiſtrisc. vl. sͣ de p̄ben. lꝫ. ille .n. nō dant̉ et̄ p̄ſentibꝰ qui nō interſunt diuinis sͣ. e. li. de cle. nō reſi. c. vno. nec intelligas ꝙ de iure communi exiſtētes in ſtudio ꝑcipiant corpus p̄bende: ſaluo quod deſacra pagina dicimꝰ: ſed h̓ intēdit̉ dicē̓: ꝙ ſi ex diſpenfatōe ꝯſuetudine vel ſtatuto eccleſie exiſtens in ſtudiopoteſt percipere prebendam: hoc poteritſtudendo in curia.¶ Sbares. dicit quomonointelligatur priuilegium quod habentquidam abbates depopulo benedicendo⁊ quibus poſſint abbates conferre tonſuram.i Abbates. licet h̓de abbatibus exprimat: idem intelligode prioribus. archipreſbyteris. vel alijsquibus hoc priuilegium conceſſuꝫ eſſꝫ:cum eadem ſit rato.iſta autē decre. oliminter extrauagantesincipiebat: quoniamnonnulli.k Pleno iure .ſ. inſpiritualibus ⁊ temporalibus sͣ. e. cum⁊ plantare. §. in eccleſijs. ⁊ sͣ. c. quoniāꝑ ꝯfeſſionem.l Solennem. ſcilicet quam faciūt epiſcopi ſolenniter dicēdo. Sit nomen dn̄ibenedictum ⁊cͣ. quiapͥuatam bn̄dictiōemexhibēt et̄ p̄ſb̓ri ſimplices. xcv. di. c. ecceego dico.m Alibi .ſ. exͣ eccleſias ſibi pleno iureſb̓iectas.n Exp̄ſſe. quantūcūqꝫ gͦ gnaͣliter loqͣt̉ pͥuilegiū: hoc n̄ poterit: niſi id in pͥuilegio ſitexp̄ſſum ⁊cͣ. ſi sͣ. e. li. de heret. inqͥſitores.o Cōualuerīt. vt ibi ꝯuertant̉ ⁊ fiant monachi.p Quaſi ep̄alem. hoc dixit: qꝛ vere ep̄alem habere nō poſſet.ſcilicet vt poſſet criſmare ⁊ alia facere q̄ ſūt ep̄alis ordinis. ſi igr̄abbas in parochia ſua vel alio loco habet iuriſditōꝫ in ſpūalibꝰ.qd̓ al̓s de iure dꝫ habere ep̄s: et̄ puros laicos nec ꝯuerſos nec cōuertendos poterit clericare: al̓s n̄. ſic̄ em̄ ep̄s laicum non ſue iuriſditionis ordinare n̄ poteſt abſqꝫ licentia ſui ep̄i: sͣ. e. li. d̓ tē.q Tonſuram. conſertur em̄ per ip̄am clericalis ordo. sͣ d̓ eta.or. c. vl. ſic nec iſte abbas talem poterit ordinare.⁊ quali. cum contingat. ⁊ hoc intellige ẜm determinationē illiusde abbate benedicto ⁊ preſb̓ro. ſaluo eo quod habes de ſup. neg.prela. c. j. ⁊ poſſunt tales abbates conferre etiam ſuperiores ordines vſqꝫ ad lectoratum incluſiue. lxix. di. c. j. ⁊ in predic. c. cumr Indulto. puta qꝛ hn̄t pͥuilegiū. qꝛ qͦſcūqꝫ et̄ nō ſb̓ditos volencontingat.tes ab eis ordinari clericare ⁊ ordīare poſſint. tenor et̄ p̓uilegioꝝẜuabit̉. sͣ. e. porro.¶ ¶ Ucͣte. exēpti in locis n̄ exemptis oratoria l̓ capellas ſinedioceſanoꝝ lnīa ꝯftruere n̄ pn̄t. nec ī exēptis ſine licentiapapa. nec pn̄t exēpti aſſume cās ꝓprias ſuoꝝ liberoꝝ hoīm ī ſe. et̄ſi illi ſint ſui cenſuales. hoc dicit.b Pratoria. oratoria debēt eē id qd̓ verbū ſonat. xlij. di. c. vlt̓.⁊ penul. ⁊ iſta publica oratoria ſine dioceſanoꝝ lnīa n̄ ꝯſtruentin loco nō exempto. ⁊ de his oratorijs habetur ſupra de cenſi.c. vlt̓. sͣ. eo. ti. patentibus. priuatim autem orare in domo ſua