ſimili eoip̄o ſint ſnīa īnodati.Sem.☞ Piſcopus ſeu qͥcūqꝫ aliꝰp̄latꝰ vel clericꝰ iuriſditionē obtinēs tꝑalē ſi homicidioaut alio maleficio ab aliqͥbo iniuriſditiōe ſua ꝯmiſſo: baliuoſuo aut alij cuicūqꝫ iniūgat vtſuꝑ hͦ veritatē īquirēs iuſticiedebitū exequat̉ irregularis cēſeri nō dꝫ: ꝙͣuis ip̄e baliuꝰ velaliꝰ ꝯͣ malefactores ad penā ſāguīs ꝓceſſerit iuſticia mediātenam licet clericis cās ſanguīsagitare nō liceat: eas tn̄ cū iuriſditionē obtinēt tꝑalē debēt⁊ poſſunt metu irregularitatis ceſſante alijs delegare.Onifacius octauus.Explicit liber tercius incipitquartus. De ſpōſalibus ⁊ matrimonijs. Rubrica.M ¶A ſponſalibus puAris et certis etiamſi ꝯſanguītatis affinitatis frigidita-e religionis aut2
alia quauis ratione ſint nulladumō nō ſint nulla ex defectuꝯſenſus: orit̉ efficax ad īpediendū ⁊ dirimēdū ſequētia ſpōſalia vel mr̄imonia: nō at̄ ad p̄cedētia diſſoluēdū īpedimētūiuſticie publice honeſtatis.¶ Quare ille qͥ ſponſalia pureac determīate cū aliqͣ muliereꝯtraxit: ⁊ pꝰ modū cū ſecūdapͥoris ꝯſanguīea idē fecit: ex pͥorū ſpōſaliorū vigore: quibꝰ ꝑpublice honeſtatis iuſticiā exſecūdis ſpōſalibꝰ ſb̓ſecutā minime derogat̉: ad mr̄imoniuꝫꝯͣhendū cū pͥma remanet obligatꝰ. ¶ Ille v̓o qͥ ſpōſalia cūaliqͣ ml̓iere ſb̓ ꝯditiōe ꝯtraxerit: ſi poſtmodū ante ꝯditiōiseuētū cū alia pͥoris ꝯſanguīeaꝑ v̓ba cōtraxerit de p̄ſenti: cūſecunda remanere debebit: cūex ſpōſalibꝰ ꝯditionalibꝰ anteconditionē extanteꝫ ſicuti exꝯſenſum nō hn̄tibꝰ ⁊ incertisnulla publice honeſtatis iuſticia oriat̉. Onifaciꝰ. viij.
ri. Quid ſi monachꝰ nō vult exire ſcholas? videt̉ ꝑ hāc lr̄aꝫ ꝙ licite vi poſſit expelli: ad hoc de ſen. ex. veniēs: ⁊ hoc maxime ſi veraeſſet opinio: ꝙ excōicatꝰ nō gauderet pͥuilegio canonis qd̓ non eſtverū ẜm io. ⁊ ber. ⁊ oſti. qͥ de hoc no. xvij. q. iiij. ſi quis deinceps deſen. ex. ꝯtingit .j. Quid ſi nō pt̄ expellit exeat ſcholas doctor ad inſtar eiꝰ: qd̓ dicimꝰ cuꝫexcōicatꝰ intrat eccleſiā: vt no. xj. q. iij. ſic̄apl̓i: ⁊ ꝑ modernos: sͣde ſen. excō. vllb̓..n Simili. qꝛnicāt ī crimīe vt dixi: ⁊qꝛ cōditor ſibi nō reſeruauit abſolutiōꝫ: alijsīdulſiſſe videt̉: sͣ de ſē.excō. nuꝑ. ⁊ facit quodno. sͣ. e. ſuꝑ ſpecula.rationē eoꝝ q̄ no. ber.inno. ⁊ moderni: sͣ. e.clericis. vbi videbaturglo. ⁊ oſtiē. ſentire: ꝙgeneralē vicariū vl̓ baliuū poſſet dare ad talia: ſꝫ nō ſpālē. Sed exv̓bis ip̄oꝝ olim tenebāꝯͣriū. nā dicūt ꝙ ſi appelet̉ ī tali cā: debꝫ appellari ad ip̄m p̄latū ⁊ ip̄ealij delegabit̉: gͦ etiā ẜꝫeos ſpālit̓ poterat delegare. Quid gͦ iuris deplatis tꝑalē iuriſditionē hn̄tibꝰ habes h̓: etquō eā cōmittē poſſintQuid iuris de clericisiniuriā paſſis: ⁊ quō d̓ip̄a ꝯq̄ri poſſunt habesjͣ. de homici. p̄latis.ſpāliter cōminit. diciHoc maleficio. gͦoſti. sͣ. e. clericis: ꝙ ſibi placeret: ꝙ aut daret̉ clericis licētia tales cauſas iudicandi ꝑexet̓ cū ymiſſioſeip̄os: aut taliū cauſaꝝ poteſtas ip̄is clericis toſit contra ius. ff. de offi. cui man. ē iur. l. j.q Iuſticia mediāte. Quid ſi cōtra iuſticiā? dic idē. nā ep̄us quimādauit iuſticiā fieri nō eſt ī culpa ſi iuſticiariꝰ delīquat: ⁊ abſit ꝙea q̄ ꝓpter licitū ⁊ bonū ⁊cͣ. xxiij. q. v. de occidēdis. nō ob. jͣ. de homi. is qͥ mandat: quia ibi culpa preceſſit: ⁊ caſus qui culpā ſequit̉bn̄ īputat̉: de hoc plene de homici. ſic̄ dignū: h̓ nulla culpa p̄ceſſit.r Liceat. sͣ. e. clericis. et. c. ſententiā.s Poſſunt. gͦ pt̄ qͥs ꝑ aliū qd̓ nō ꝑ ſe: de hoc dixi. jͣ. d̓ re. iu. pt̄ qͥsē A ſpōſalibꝰ. Emanauit ad declaratiōꝫ eoꝝ q̄ no .xxvijq. ij. ſiqͥs deſpōſauerit. ij. sͣ. e. ti. ad audientiā.ſticiam: vt dicitur in fi.Puris. ꝯditionalia nō inducūt publice honeſtatis iuc Certis. vt ſi ꝓmiſit ducere bertā filiā ticij. incerta ſunt qn̄ ꝓmiſit ducere vnā ex filiabꝰ ticij. ad hoc. sͣ. e. c. ex lr̄is. ij.d Cōſanguitatis .ſ. infra gradū quartū: sͣ de ꝯſang. nō debet: etiſte erat caſus sͣ. e. ad audientiā.e Affinitatis. in pͥmo genere ⁊ quarto gradu vel citeriori: sͣ de cōſang. ⁊ affi. nō dꝫ: ⁊ cū talis affinitas ānullat mr̄imoniū qn̄ p̄ceſſitſecꝰ ſi ſecuta fuerit: de eo qͥ cogno. ꝯſan. vxo. ſue diſcretionē.f Frigiditatis. sͣ. de frigi. per totum.g Religiōis p̄cedētis: qꝛ tūc nullū ē mr̄imoniū vel ſpōſalia: ſi ſequit̉ tūc diſſoluit ſpōſalia: vt sͣ de ꝯuer. cōiu. ex publico. ⁊. c. ij.h Alia. ſicut dicebat p̄dictꝰ canō. xxvij. q. ij. ſi qͥs diſpōſauerit: ⁊multe alie cauſe reperiūtur: puta votū ſolēne cognatio ſpūalis etlegalis ⁊ reliqͣ impedimēta: vt dixi in fumma. iiij. li.i Cōſenſus. puta cōtracta ab infante vel furioſo: sͣ. e. dilectus dedeſponſa. impube. lr̄as. ⁊. c. acceſſit.k Diſſoluēdū. bn̄ ergo dicebāt hug. ⁊ 1o. ⁊ ſui ſequaces qͥ dicebātmonachū ſacerdotē frigidū ⁊ ſimiles ꝑſonas contrahendo cū aliqͣimpedire omnes conſanguineos cōtrahere cū eadem: vt no. in pre
dicto. c. ſi quis deſponſauerit.l Publice honeſtatis. sͣ. e. ſponſam. publice em̄ honeſtū eſt exquo conſanguineꝰ meus conſenſerit in bertam: ꝙ ego illam habere non poſſum.m Idem fecit .ſ. quia ſponſalia cōtraxerit: ſponſalia v̓o ſuntfuturarū nuptiarūꝓmiſſio. ff. eo. ti. l.j. xxx. q. v. noſtratesvnde aduerte: ſi cuꝫprima cōtraxerit defuturo: ⁊ poſtmodūcū ſecunda ꝯſanguinea ī prohibito gradu eodem modo contraxit: et ſecūdam cognouit: nec primamhabere poterit ꝓpteraffinitatem ſuperuenientem: que ſoluitſponſalia de futuro:vt sͣ de eo qui cog.ꝯſang. vxo. ſue veniens. j. et. c. ex lr̄is: ſecundā habere nō poterit: qꝛ publice honeſtatis iuſticia illūcontractū impedit ⁊dirimit: vt ſupͣ. rn̄.ꝓximo.n Derogat̉. No.ꝙ licet ſuperueniēsaffinitas diſſoluatſponſalia de futuro:ſuperueniēs tameniuſticia publice honeſtatis ip̄a non diſſoluit ⁊ merito. ſecunda enim ſponſalia tollunt̉ ꝑ publicehoneſtatis iuſticiaꝫex primis inductamnon ergo ex ſecūdispoteſt eſſe honeſtasque tollat primā: eteſt ſi. lvij. di. ſiquis.o Obligatus. niſi cum alia nō ip̄ius conſanguinea ꝯtraheretꝑ verba de p̄ſenti sͣ. e. ſi īter. vel ſuperueniret aliquod de his īpedimentis que dixi in ſummula circa pͥn.p Ille v̓o. reprobat̉ opi. inno. no. de ſpon. duoꝝ. c. j. vbi dicebat ꝙ ꝑ ſponſalia ſub cōditione cōtracta inducit̉ publice honeſtatis iuſticia. oſti. ꝯtra. sͣ. e. ad audientiā.¶ Ante. ſecus ſi poſt: qꝛ tūc non deeſſet conſenſus ſed eſſet ꝑinde ac ſi a pͥncipio pure contraxiſſet.r Preſenti. quid ſi contrahit ꝑ verba de futuro: nūquid ſolutaſunt pͥma ſponſalia cōditionalia? credo ꝙ ſic. ſi em̄ pͥma ſpōſalia inducūt publice honeſtatis iuſticiā: per iuſticiā publice honeſtatis ſuꝑueniētē ex ſecūdis nō ſoluūtur: vt. jͣ. ꝓxi. Rn̄. ſed ſi ꝑprimā non inducit̉ iuſticia: puta ꝙ ꝑ iuſticiam ſuperuenienteꝫex ſecundis bene ſoluant̉ prima licet in veritate prima ſpōſaliadicenda nō ſint: exquo conſenſus defecerat: vt hic: ſic em̄ eſt inalijs īpedimentis: sͣ de eo qͥ cogno. ꝯſan. vxo. ſue veniēs. cū ſi.vnde ſi poſt ſecundū cōtractū ſuperueniat conditō: dico ꝙ pͥmūmatrimonium cōſummare non poteſt. publica em̄ honeſtas nōinſurgit a die contractus: ſed a die conditionis: ⁊ ideo publicahoneſtas que p̄uenit conditionem habet matrimoniū īpedire:⁊ dirimere: vt sͣ. .j. reſponſo: cū per hoc reddat̉ inhabilis primede iureiur. quē admodum.ſ Cōditionē. hec vera ītelligas: niſi īterueniat carnis copula: qꝛ tūc recedit̉ a conditione: de condi. ap. de illis: ⁊ ſic eſſet ibiconſenſus ⁊ matrimoniū: vnde tum ꝓpter affinitatē: tum ꝓpteriuſticiā non teneret matrimoniū poſtea cū cōſanguinea contractum. ⁊ intellige de cōditione honeſta: non de tali que habeaturꝓ non adiecta: sͣ de condi. ap. c. vlt. quia illa inducerēt publicahoneſtatē: ac ſi pure contracta fuiſſent. ⁊ no. oſti. sͣ. e. ad audietiā ꝙ ſi quis ſubtali conditiōe contrahat cū aliqua: ꝓmitto ꝙte ducā in vxorem ſi deo ⁊ eccleſie placuerit: poſtea comꝑto īpedimēte ⁊ ſolutis ſponſalibꝰ cōtrahat cum conſanguinea illius